‘We moeten het energiegebruik nog invullen’. Wim kijkt al wat bezorgd. ‘Of heb je die mail al weggedaan?’ Ik dacht al dat het reclame was. We krijgen zoveel binnen waarmee ze je willen strikken om van energieleverancier te veranderen. Gelukkig heeft Wim de mail nog wel op zijn mobiel en even later is het klusje geklaard.
Tegenwoordig hoef je bijna nergens meer voor thuis te blijven. Alles gaat via internet.
Dat was in het verleden wel anders. Dan kwam de meteropnemer persoonlijk aan de deur en dronk zelfs wel eens een kopje koffie mee. Ook aan de Kuifmees, alweer 24 jaar geleden, kwam de meteropnemer nog. Het was zelfs eens onverwacht. Op het moment dat hij de vinger op de bel had kwam ik net met Laska, onze Schotse collie, uit de achterdeur. Die schoot op de man af en pakte hem in zijn bovenbeen. Die schrok zich een ongeluk. Ik net zo, want dit had ik van ons lieve hondje niet verwacht. Ze moet het ervaren hebben als een aanval op ons territorium. Nou weet ik dat bordercollies en ook Schotse collies niet erg doorbijten. Dus ik vroeg hem of hij gewond was. Hij dacht van wel. Dus hond in de schuur, man mee naar de gang en ik zei: ’Laat dan maar eens zien’. Hij deed zijn broek naar beneden en we zagen alleen een kleine afdruk van een tand in het bovenbeen. Gelukkig, goed afgelopen. Je kunt wat uitstaan met honden.
Een week later kregen we een brief van de elektriciteitsmaatschappij. Wanneer onze meteropnemer psychische schade overhield aan zijn ontmoeting met de hond waren wij verantwoordelijk.
Nooit meer iets van gehoord. Gelukkig maar!

In Badenhard komen Bertus en Marijke ons opzoeken, maar ook Laska is natuurlijk van de partij.

Intussen hebben we sinds 1976 een hond, Laska. Eindelijk ging Wim overstag. Mark had blijkbaar een goed moment afgewacht. “Als ik nou iemand weet die in de vakantie op onze hond wil passen…mogen we dan een hond pap?” Wim had een goede bui en zei:’Als jij iemand weet….goed.” Natuurlijk belt Mark oma en opa op en krijgt oma aan de lijn:”Oma, als wij een hond hebben, mag die dan in de vakantie wel bij jullie op de boerderij zijn?””Och, natuurlijk mien jonge”, zei oma. Bij oma mocht alles!
Héél toevallig had m’n nichtje Gerrie uit Doornspijk nog een jonge pup bij haar hond Laska en die mogen we ophalen.
Drie weken later hebben we kleine Laska al, een kwart collie, de helft terrier en nog wat onbekends. Als Anneke Laska voor het eerst ziet zegt die:”t Liekt wel een rotte”. Dat vind ik nou geen compliment. Het blijkt het slimste hondje te zijn dat we ooit gehad hebben, maar dat komt voornamelijk omdat ze altijd met de jongens en de andere kinderen uit de buurt speelt.
Puppycursussen zijn nog niet. Nee, Mark laat haar uit, leert haar van alles en het is en blijft de lieveling van de hele buurt. “Mag Laska buiten spelen?”, komen ze na schooltijd vragen en Laska haalt de bal voor ze op, legt die op de plek en zoekt iedereen op die zich verstopt heeft. Telkens als ze er weer één vindt, in een boom of op het fietsenhok, blaft ze. Een superhond!
In de vakanties brengen we haar inderdaad naar ”de Boomgaard” en ze heeft het prima naar de zin met Sacha, de hond daar. Ze kunnen zo goed met elkaar overweg dat ze er ’s avonds wel eens met z’n tweeën vandoor gaan en pas midden in de nacht weer terugkomen. Dan gaat Laska bij het slaapkamerraam staan blaffen omdat ze weer naar binnen wil. Ja……dan gaat ze ’s avonds natuurlijk op de deel!
/b]