Het was Open Monumentendag gisteren. Diny meldde ons al dat Huize Verwolde bij Laren ook open zou zijn en heel erg de moeite waard is en ook nog gratis dit keer.
Na de koffie gaan we dus richting Laren en vinden de mooie oprijlaan met aan het eind een parkeerplaats. Een plaatselijke huifkar met een vrolijke koetsier staat ons op te wachten om ons naar het grote huis te brengen. Wat een landgoederen heeft de Achterhoek nog. Wat had de adel het hier toch voor het zeggen. Maar net als met de meeste is ook dit grote huis met prachtige tuin voor een symbolisch bedrag overgegaan naar het Geldersch Landschap. De laatste baron heeft de laatste 20 jaar in een boerderij op het Landgoed gewoond en nu woont zijn vrouw er nog. Op 81 jarige leeftijd is hij vorig jaar overleden en ligt hier op Landgoed Verwolde begraven net als meer familieleden waaronder ook zijn broer die voor de Engelse Inlichtingendienst werkte in de 2e WO. Hij werd verraden en is gefusilleerd. We krijgen een fantastische rondleiding en hebben daardoor een goed beeld hoe de adel de laatste twee eeuwen leefde. Geen wonder dat ze zoveel personeel nodig hadden. De gouvernante kamer, de kinderkamers, de slaapkamers waarin ze hun vrienden ontvingen, de maskerades die gehouden werden enz. Ook het sousterrain waar de dienstboden werkten is een blik waard. De keuken zelf verzorgt nu de koffie en thee die je op het terras kunt gebruiken en Niesje trakteert ons op koffie met een Verwolde koek.
In Lochem hebben we rondgewandeld en bekijken de grote Kerk bekeken die ook open is. Henk en Anneke zijn hier indertijd getrouwd.
Er is een soort ouderwets aandoende winkel met het opschrift: "Beter Hooiplukken in Lochem dan Spaanse Pepers halen uit de Oost". Daarover later!– zie weblog 2 15-9-08–
Deze dagen kan ik niet ophouden met vertellen aan Ben en Nies. Zoveel plaatsen met herinneringen zijn hier.
Aan het eind van de middag gaan we met z’n vieren naar Ben en Diny. “Zo zee’j je mekare een paar jaor niet en zo twee keer in de wekke”, zegt Diny. Op mijn verjaardag vorige week hadden ze Ben en Niesje ook al gezien. Heel gezellig! “Wat een mooie plek”, zegt Niesje als we wegrijden. We hebben nog één bezoek voor de boeg. De Rotonde in Vorden.
Het eten is weer voortreffelijk. Doen we nog eens.
“O…. wat we voor toetje hadden? Ben en Wim een Irish Coffee en Nies en ik… tja…. Een heerlijke coupe ijs.

Op de schommel met opa. Ja… dat wilde Gerhard wel! zomer 1971 in Hessen.

Kortgeleden waren Gerhard en Mark met hun gezinnetjes naar Movie World, een uurtje rijden hier vandaan over de grens. Het was ge- wel-dig! De tijden en ook de mogelijkheden zijn veranderd.
Zo waren wij nog helemaal onder de indruk toen er in ons trouwjaar 1965 in de Cinerama in Rotterdam een soort 3D film draaide waarin het verhaal zo levensecht leek. Het was net of je er zelf in meespeelde. Soms dook je gewoon in elkaar wanneer je het gevoel had dat je in een soort kar de smalle straatjes van een sub tropisch eiland door denderde. Nu ,vertelden ze, was het nog echter. Je kreeg zelfs een plens water over je heen wanneer je in de film door het water ging. Cool….!
Toen Gerhard vroeger met ons in een speeltuin kwam wilde hij als 3 jarige niet eens ergens in. Wat later was er op de kermis in Hengelo een klein soort autootje waar je kleine rondjes mee mocht rijden, maar hij was er met geen zeven paarden in te krijgen. Dit keer had hij zelf het uitje bedacht. Een mens kan veranderen.
Rick kon het vroeger niet hoog en spannend genoeg zijn… altijd al en nog steeds. Die kickt er volgens mij op. Achtbaan of reuzenrad ….geweldig vindt hij dat. De volgende keer moeten jullie die ook maar eens mee vragen…. Kun je lachen!