Vanmorgen kregen we bezoek van iemand van de gemeente om over de voorgenomen afsluiting van Bargerweg en Schoolpad te praten. Het is een gevaarlijk kruispunt en ze willen het zo veranderen dat je er niet meer vanaf de Klazienaveense straat af kunt slaan. De zandweg heeft een verharde bovenlaag gekregen waardoor die prima te berijden is. Er komen zelfs tijdelijk betonblokken links en rechts naast de Klazienaveensestraat om te verhinderen rechts of links af te slaan. Om dan bij ons erf te komen kun je dan het best via Bargeroosterveld de Bargerweg nemen en langs Alle en Anja naar ons stukje Schoolpad. Onze uitrit blijft wel open. Om weg te rijden is dat ook prima maar om vanuit Emmen komend onze oprit in te gaan blijft link. We hebben al wel wat stunts meegemaakt. Je kunt dan beter het zekere voor het onzekere nemen en voor Bargeroosterveld en de Bargerweg kiezen. Na februari, als de boeren weer bij hun land moeten kunnen komen, worden de betonblokken weggehaald en kunnen we ook vanaf het Schoolpad bij Wildkamp inslaan en de Klazienaveense straat oversteken en ons eigen stukje Schoolpad nemen.

Voorlopig dus de veilige blauwe route…
en na februari is de rode route, vanaf de Rondweg bij de Honeywel rechtsaf via de Filias Foggstraat het handigst.

Overal , maar wel in het oosten van het land, hebben we al gewoond. Van Hattem ging het naar Aalten, naar Hengelo, Jan Voermanstraat en later de Marnixstraat. Ook in Emmen hebben we een nieuwe woonwijk zien ontstaan…de Rietlanden. Dat was in de teenerleeftijd van de jongens. Maak je borst maar nat. Ik zie mijn pyromanen nog voor me terwijl ze de inhoud van het laatste verhuisbusje op de zandbergen achter ons huis verbrandden.
Ook toen de 3 boys als zoete jongetjes op de bank achter ons huis kwamen zitten. Ik dacht gelijk: er is iets mis. Ja hoor, Mark 2 bekeuringen voor brommerrijden onder de 16 èn zonder helm. En Gerhard moest de volgende dag zijn verzekeringsbewijs op het politiebureau laten zien. Tja en hoeveel fietsen er niet gejat, vernield of…".ja, er lag een grote steen en die zag ik gewoon niet."
In 1995 kwam ons droomhuisje te koop, hier aan het Schoolpad. "Dat hadden jullie 10 jaar eerder moeten doen", zeiden de jongens.
Nu 13 jaar later voelt het nog steeds als een warme jas om ons heen. Ons 4e nest met bordercollies is geboren en het is opnieuw een wonder. We hopen hier dan ook nog een heel poosje gelukkig te zijn.