admin

Nee Gerhard, wij hebben niets gevoeld van een aardbeving, maar toen we dinsdag op het vliegveld aankwamen hadden een paar mede reizigers die daar op ons wachtten wel een lichte beving gevoeld die morgen. Zaterdag, gisteren dus, hebben we niets meegekregen!
Dag allemaal!
Liefs Wim en Hetty

“Je moet er wel wat voor over hebben!” Om 6 uur liep het mobieltje af, want om kwart over 7 komt de bus al. Deze dag zullen we meer dan 500 km afleggen. De jonge gids/ chauffeur brengt ons via een geweldig stuk oerbos met h’e’e’e’el oude bomen en koffiestop bij het Ancient Kauri Kingdom naar Cape Reinga om de vuurtoren op het allernoordelijkste puntje van Nw Zeeland te aanschouwen.
We zien veel fruitteelt in dit gebied o.a. citrus, kiwi enz. En natuurlijk ook weer veel merino’s en koeien: Holstein/Friesien en Jerseys. Ook valt me een zwart vogeltje op hoge poten op. Het blijkt de Pukaki te zijn die alleen hier voorkomt.
We stopten ook nog om hulp de bieden aan een paar drieste Nw Zeelanse jongens die met hun auto op de kop in de bosjes terecht waren gekomen: auto total loss,maar ze kwamen er zelf gelukkig heel uit!
De vuurtoren helemaal in het Noorden bereiken we via een mooie wandeling. Prachtig uitzicht op zee! Hier vlakbij kwam Abel Tasman vroeger aan land en werden 4 van zijn mensen door Maori’s vermoord: de Dodemansbaai….nu Golden Bay! (blijkt toch op het Zuidereiland)
Het toppunt op de terugweg was het ” sand”boarden vanaf de duinen. Eerst sleep je het board mee naar boven en dan zittend of liggend sjezen ze weer naar beneden. Prachtig om te zien.
Een aantal van ons waagden zich er ook aan, maar je snapt al wel…deze moeders niet! Onze jonge chauffeur gaf zelfs een hele show weg, maar die oefent natuurlijk regelmatig!
We reden daarna wel 90 km over strand, door water naar het zuiden! De bus zag er niet uit!
We mochten ook nog even strandjutten en ik heb een paar hele mooie schelpen voor jullie Robin en Eva!
Bij de laatste koffiestop werd de bus weer ontdaan van modder en zeewater en kocht Wim een originele NW Zeelandse hoed.
Een kudde koeien zorgde op de terugweg voor consternatie, want die wilden de wei niet in , alleen maar richting bus, maar het kwam goed!
’s Avonds gezellig een wijntje met een deel van de groep….ja ook met Ben en Riet uit Luttenberg!

“Wat zijn jullie geluksvogels”, zegt Frans, onze reisleider. We zijn net aangekomen op Hararufalls Resort ” Panorama”,we mochten een nummer trekken uit de emmer,want deze camping heeft inderdaad mooie en héééle mooie plekken aan het water……Wim trekt 98…..een hele mooie dus.
Het rijden beviel deze dag al wat beter. Wat een prachtig land,wat een natuur! Het is flink voorjaar. De agapanthussen overal in het wild staan soms al in bloei. Ook zijn er calla’s, vuurpijlen, abutilons, Aronskelken. Vaak planten die je bij ons alleen in tuincentra tegenkomt. We stopten onderweg bij de Pohuehue waterval en in een wandeling van 15 minuten wandelde je er door een sub-tropisch oerbos naar toe.
Er vliegen hier een klein soort papagaaien met veel kabaal rond.
Ook zien we een paar korhoenders, zomaar aan de kant van de weg.
Er wonen hier veel boeren. Dat zie je al aan de winkels. Ze doen hier gras in grote balen net als bij ons het hooi. Ook zie je merries met veulens in de wei en koeien en kalfjes in alle soorten en maten. En natuurlijk heel veel schapen, veel merino’s.
En ……bordercollies!
Dat is wel even wat anders dan Singapore. Het verbaasde me dat ik daar geen hond of kat zag. ” Ah joh, die hebben ze allemaal al op!”, werd gezegd. Singapore heeft geen ruimte voor welk dier dan ook. Ze bouwen alleen in de hoogte en vullen de rest op met prachtig aangelegd openbaar groen.
En nu zitten we samen wat te drinken met een ander stel. Morgen gaan we op excursie! Hoi! We gaan helemaal naar de noordelijkste punt van Nw Zeeland: Cape Reinga.

Ik moest echt wel even aan Anda denken toen we na het inslaan van onze fourage met onze camper door het drukke verkeer van Auckland naar de eerste camping reden. Anda had nl al voorspeld dat het eerste stuk nou niet de mooiste ervaring van Nieuw Zeeland zou worden.
De meesten van onze groep reden voor het eerst in een camper, hoog en breed en ook nog aan de linkerkant. Spannend!
Natuurlijk reden we op ’t laatste moment de inrit voorbij en pakten ook nog per ongeluk iets te hard een verkeersdrempel.
Wim leeft zich helemaal in.
De meesten hebben het zweet op de rug hebben staan, zowel de mannen als hun wederhelft!
Ik heb iedereen namens Anda beloofd dat het nu helemaal goed gaat komen
Riet uit Luttenberg is al aan de was!
Gisteravond kon de technische man in het Aucklandhotel onze laptop ook niet aan het internet krijgen, maar onze eigen techneut Fred heeft zich erover ontfermd en hoewel we op deze camping geen bereik hebben gaat het goed komen…zegt Fred …in het gewone leven "wegenwacht".
We behelpen ons nu met internet in hotels en straks op campings e.d.
Alleen foto’s sturen lukt niet overal.
Je hoeft trouwens niet bang te zijn dat we er niet van nemen, Mark. Gisteravond hebben we met een deel van de club van een heerlijk uitgebreid buffet genoten en vanmorgen van een ontbijt waar je U tegen zegt!
Sonja hebben we thuisgelaten. Sorry Sonja!
Nu zijn we dan halverwege Pahia waar we een paar dagen blijven en we ontdekten deze mogelijkheid om even te internetten in een touristcentre. Tot de volgende keer. Liefs voor allemaal! Dag!

Foto: Met Mike in the Orchid Garden.

Dan is het zover. Na de boottocht door de haven van Singapore gaan we gelijk door naar het vliegveld. Mike vertelt tussendoor nog van alles. Je hebt nog nooit zoveel bloemen bij elkaar gezien als bij Airport Changi. De middenberm staat vol van bloembakken , die eventueel zo verwijderd kunnen worden. Dan hebben ze een extra landingsbaan voor jagers in geval van nood ( oorlog).
Deze luchthaven is een copie van Schiphol en wordt nog steeds uitgebreid.
De vlucht naar Auckland heeft vertraging, maar ook hier zijn winkels en warempel free internet. Deze reis gaat met een kleiner ( krapper) vliegtuig van Singapore Airlines en dan is de 10 uur die je er in door moet brengen wat minder comfortabel.
Op het vlegveld van Auckland aangekomen vertelt Riet over haar zus die een appel in haar bagage had zitten en daardoor een flinke boete opliep. Nw Zeeland wil nu een keer geen vruchten, zaden, zuivel of vlees vanuit het buitenland binnen hebben. Voor de controle staat er nog een bak waar je alles nog in kunt gooien.
Dan staat de bus voor ons klaar en worden we naar het hotel gebracht waar even later een juf van United Campervans uitleg over de campers komt geven. Die avond nog een lekkere maaltijd en nu gaat Nieuw Zeeland dan ècht beginnen.

“Doeiiii”, zei onze massagebaas, toen we afscheid namen.
Onze laatste ochtend hier in Singapore gingen we nog even naar ons Aziatisch winkelcentrum. We hadden Bets en Martien nl verslag gedaan van ons reflex-shiatsu-massage avontuur en daar hadden zij ook wel oren naar
We hebben de nieuwe klantjes afgeleverd en kregen gelijk een kopje Chinese thee.
Vanmiddag hadden we onze boottocht door de haven met z’n 63 eilanden. De High Tea was lekker. Alle ex-zeelieden raakten in vervoerig bij het zien van zoveel zeeschepen. Het blijkt dat minstens 4 van onze medereizigers ex-zeelui zijn. Ze bieden tegen elkaar op met hun sterke verhalen. Wim doet het niet slecht.

Na de siesta moesten we natuurlijk weer even het kleurrijke winkelcentrum in. Dit keer kreeg Wim een soort shiatsu-massage over z’n schouders, nek en rug. De dame in kwestie deed het wat hardhandig, maar goed. En een speciale kop koffie deed ons weer goed temidden van de uit palmblad etende mensen. Een hele leuke ervaring!!
Vanavond hebben we met een heel stel een uit zo’n beetje alle beschikbare Chinese gerechten bestaand diner gehad in een restaurant om de hoek.
We leren onze reisgenoten nu wat beter kennen en zo te zien wordt dat wel wat.
Vanmiddag hadden we Bareld even aan de telefoon- ja soms moet je wat- want de batterij van de laptop liep te snel leeg en laadt ook niet op. Nu gaan we verder op het lichtnet en hebben hier bij de receptie een kaart gehaald waarmee we 2 uur kunnen internetten. Dat werkt heel wat rustiger dan telkens 15 minuten.
Zo zie je maar…we roeien met de riemen die we hebben!

foto: Mike

"Laat je niks wiesmaken", demonstreert onze gids Mike zijn 11- jarig verblijf in Velp en even later "Busje komt zo"!
Guide Mike is een kleine man, ik schat zo 1.60m. Vandaag begeleidde hij onze rondtour door Singapore. Hij vertelt ons veel over dit mini-staatje, dat sinds 1965 alleen uit de stad Singapore en omgeving bestaat.
De Chinese wijk was erg leuk om te zien, maar de Botanische tuin was de topper met al z’n orchideeen.
We hebben net onze siesta achter de rug en gaan er zo nog even op uit.
Gisteravond hadden we ons welkomstdiner in het Yorkhotel. Er zitten een paar grapjassen bij en een die alles beter placht te weten, maar onze reisleider vat dat prima op.
En dan hebben we Ben en Riet uit Luttenberg , "daor praote wij lekker plat met"

Dag allemaal.
Liefs Wim en Hetty

Als haringen in een tonnetje, leek het, toen Gerhard ons in Hoogeveen afzette . Eerste klas of niet. Maar we vinden toch nog plek. We worden aangekeken als wereldreizigers met al die bagage. Na Amersfoort wordt het weer riant voor ons. Met z’n tweeen een hele coupé.
De hotelshuttle was weer een avontuur op zich! We hebben al eens in in de metro opgepakt gezeten, maar dit brak alle records, maar ja….je wilt toch wat beleven …toch!!Alle talen hoorden we om ons heen. Kunnen we vast wennen!

Vanmorgen werden we 3 x gewekt! Eén keer door een uitgebreide klop op de deur, toen door de telefonische wekservice en daarna nog eens door ons eigen wekkertje.
Nou we zijn er klaar voor! Nog even een belletje naar Rick en een sms je van Mark!

“O, it was so nice to meet you”. Onze buurman in het vliegtuig bleek zelf uit Singapore te komen. Hij leek heel eigen met de mooie stewardessen te zijn. Wim dacht zelfs dat hij bij de beveiliging hoorde. Maar nee, hij was ook piloot bij Singapore Airlines en had een paar dagen ervoor naar Amsterdam gevlogen en morgen ging hij weer verder.
Tussen eten en slapen en wat lezen door hebben we erg leuk gepraat en kregen veel tips wat wel en wat niet te doen in Singapore. Dus niet in een taxi stappen die de meter niet aanzet en wel shoppen.
Joseph zelf was erg onder de indruk van een meer dan 35 jaar oude gesubsidieerd flatje met uitzicht op zee die nu voor 730.000 S dollar (350.000 euro) verkocht was.
Verder werkt een reisje met de ANWB als een geoliede trein. We zijn nu in het hotel sinds 8 uur vanmorgen Singaporetijd tijd en hebben deze dag vrij te besteden. Vanavond een gezamenlijk diner.
Maar …. We hebben al kennisgemaakt met Singapore. Ik heb al een voet/ been reflextherapie gehad omdat ik toch nog wat last heb van m’n benen na de vlucht. Dat is big business hier. Wat hebben die tengere meisjes sterke handen!! Ze wilden Wim ook op de stoel hebben, maar misschien doet hij dat morgen nog wel.

Rick komt ook nog goede reis wensen!

Ja dat valt nog niet mee. We staan hier midden tussen de stapels spullen en verschillende rugzakken en koffers een beetje verdwaasd te kijken.
Er moet nog een geel formulier ingevuld worden met alle gegevens op reis- verzekering- en gezondheidsgebied. “Welke bloedgroep heb ik?”, vraagt Wim. Ik denk van O, maar weet het niet zeker. En zo gaat het door.
Mark komt, bekijkt de ravage en zegt: “Waarom halen jullie de helft er niet uit. Daarginds kun je alles kopen”. Is ook zo. Zullen we? Opnieuw bezien we de berg spullen!!
Liesbeth, Anda , Janny, Corrie, Jans, Susan, Boukje, Diny, Tonny…..….er wordt wat afgebeld. Lief hoor!
“Maak je om Rick maar geen zorgen”, zegt Jans. “Die vangen wij wel op. En moe kookt nog wel eens wat extra voor Rick”. De pony’s verzorgen wij en zitten de jonge hanen nog in de boom ’s nachts? Ik kijk nog wel of ik er een paar te pakken krijg.”
Wat een goede buur hier voor ons betekent!!
Morgen nog even samen naar de kapper….en ’s middags gaat Gerhard ons wegbrengen naar Hoogeveen.
Ik wou….dat ik al in die trein zat!