admin

Even later kwam de oorlog en veranderde er veel in het leven van Bram. Hij werkte al in de techniek, maar moest in Duitsland gaan werken. In tegenstelling tot veel anderen van zijn leeftijd wilde Bram niet onderduiken en kwam in Nürnberg terecht waar hij , ik meen, in een machinefabriek te werk werd gesteld. Bram had geluk en leerde er veel en was in huis bij een echtpaar Hafner die zo goed mogelijk voor hem zorgden.
Op weg naar huis al liftend kwam hij ergens in Noord Frankrijk de Oostenrijkse Annie tegen die het leven in haar situatie niet meer zag zitten. Bram nam haar onder zijn hoede en trouwde met haar. Het sloeg in als een bom bij de familie, maar hij deed wat hij beloofd had. En de familie accepteerde Annie als schoonzus. Ze woonden de eerste paar jaar bij zussen in maar toen Bram een goede baan kreeg bij Fokker op Schiphol verhuisden ze naar Amsterdam met André, die in januari 1946 was geboren.
Het huwelijk werd geen succes.

De 6 zussen met de jonge Bram.
Op een zondagmiddag werd er naar de nieuwe weg gewandeld. De Schooneveldsdijk was van een harde laag voorzien en er was in 1928 toen deze foto gemaakt werd ook een soort baan, tramrails misschien? Het werd vastgelegd door Hendrik Kettelarij, de vriend, of misschien al de verloofde, van Dika.
Van l. naar r. Heintje, Hanna, Dika met Bram, Dina, Mies en Jo

Bram moest er even voor gaan staan, wel moet een flinke stoere stok. Hij ziet er op zijn zondags uit. Ik zie dat hij hier ook een korte broek draagt met zwarte kousen er onder. Ook jongens hadden er dan een soort jarretelhoudertje bij om, anders zakten die kousen zo naar beneden. Maillots waren er nog niet. Het zal hier ongeveer 1931/32 zijn.

Ik denk dat er vooral op zondagmiddag foto’s gemaakt werden als er bezoek was. Dit lijken mij een paar neven van ’t Koeslagbosch. Een van opoes broers, was het Berend?, had net als opa een stuk land gekocht van de Wildenborch in 1909, en zelf ontgonnen om een boeren bedrijf te kunnen beginnen.
Van l naar r. twee neven, dan Bram, Jan en Mies.

Er waren altijd kinderen op de Boskamp. Doordat de familie bevriend was met juffr. van Ouwenaller die directrice was van de Rekkense Inrichtingen waren er altijd ook pleegkinderen zowel op de Boskamp als bij Dika en Hendrik die intussen op de Boschheuvel hier dichtbij woonden. En natuurlijk kwamen er ook kinderen van de vele bevriende families naar de Boskamp.

Als tegenhanger na de vorige armoedige foto:
Een foto bij de fotograaf van de drie jongsten: Mies, Bram en Jan

Op alle foto’s uit die eerste tijd is Bram te vinden. Dit lijkt met stip de armoedigste foto die er te vinden is, maar wel typerend voor die tijd. In dit hok stond zoiets als een wasmachine die met een soort motor aangedreven werd. Misschien weet Joop hier meer over. Ze hadden ook een soort windmolen gebouwd, misschien had die er mee te maken.
Van l. naar r. Jan, Dina, opoe, Mies, Bram en opa.

Dit is een aandoenlijke foto. Mies met haar pop en Bram met de arm om het hondje dat op meer foto’s te zien is.
In 1927/28 was er een fototoestel aangeschaft en daar werd flink gebruik van gemaakt. Hier zie je de twee jongsten, Mies en Bram. Hanna maakte deze foto.

Een volgende foto met Bram er bij is deze familiefoto die in 1929 gemaakt werd toen Herman voor het eerst, sinds hij in 1925 emigreerde, weer thuiskwam.

Van l naar r.: Dina, Hanna, Jan, Dika, Herman middenachter, Jo, Hendrik Jan, Mies en Heintje. Bram natuurlijk naast opoe, hier 7 jaar..

Bram was de jongste van de 10 van de Boskamp, het nösdölleke. Ik denk dat hij als laatste in het nest met veel oudere broers en zussen alle aandacht kreeg. Herman schrijft in zijn memoires dat hij de dokter die geroepen was het laatste de weg moest wijzen toen die op de motor kwam. Ik denk dat de andere kinderen zonder heel veel moeite geboren waren, maar dit keer was de komst van de dokter noodzakelijk geweest. Het werd ook meteen de laatste.
Je ziet Bram hier met een jurkje aan. Dat was gemakkelijk als een kind nog niet echt zindelijk was. Bram is wel de enige die zo gefotografeerd is.