Weblog2

Niet alleen kinderen waren welkom bij opa en opoe Eggink, maar mensen in nood klopten nooit tevergeefs aan. Op deze foto uit 1938 zijn opa en opoe Eggink-nu beiden 60 jaar- te zien met Julius Topfer, een Duitse deserteur. Hij heeft een tijdje bij hen gewoond. Ik heb geen idee wat er van hem geworden is. Misschien weet Joop het?

Not only children felt at home with opa and opoe Eggink, but all people in distress were welcome. On this picture of 1938 you see opa and opoe Eggink- both 60 years of age- together with Julius Topfer, a German deserter. He lived with them for a while. I have no idea what happened to him later on. Perhaps Joop might know?

Waarschijnlijk hebben de drie zussen zich zo uitgedost om luister bij te zetten op een feestje in de Wildenborch. Ik denk dat Heintje in het midden kleren van haar moeder draagt en de andere twee, Jo links en Dina rechts, passende jongenskleding bij het toneeltje dat opgevoerd moest worden.
En weer een foto onder de nötteboom.

I think the three sisters are ready to add lustre to a party in the Wildenborch. Heintje, in the middle is wearing her mothers beautiful clothes with mob cap. The other two, Jo on the left and Dina on the right, will have asked the boys for help for clothes for their playlet.
Again a picture on their favorite spot under the nuttree.

Op 10 -8 2007 begon ik te vertellen over het begin van de relatie tussen vader Hendrik Jan en mama Coba en ook het volgende kwam daarbij aan de orde, maar ik vind het hier bij passen, dus vertel ik het er even in het kort bij.

Tante Jo kwam een tien jaar geleden samen met Diny, tante Jantje en tante Gerritje naar Emmen. Toen kwam de onenigheid èn het bezoekje van Jo en Hendrik Jan aan oom en tante Wesselink ter sprake. “O, foi ….”, zei tante Jo…. èn laot noe toch Hendrik Jan verliefd worden op Reintje en Reintje op um”. Dat vond de familie van Reintje achteraf wat minder. Het liep zo hoog op dat Reintje verloofd en wel bij de familie Eggink kwam wonen wat héél ongebruikelijk was. Misschien zouden Diny en ik nooit geboren zijn als de oorlog en de tijd van de NSB er niet tussen gekomen waren.
Na een tijdje werd de zus van Reintje erg ziek en vroeg om haar. Opoe schijnt gezegd te hebben:”A-j neet gaot kriej d’r later misschien altied spiet van”. Dus Reintje bezocht haar zieke zuster. In deze, net vooroorlogse, tijd bleek dat de familie Wesselink NSB sympathisanten waren. "En ’t slimste was… ", vertelt tante Jo. "Reintje ok. Toen was de liefde bi-j Hendrik Jan gauw aover". Tante Jo herinnert het zich als de dag van gisteren: "Eur vader kwam de kaste van Reintje weer ophalen net toe ze bi-j ons op de Boskamp an’t dorsen waren. De hele buurte was t’r bi-j…. o o dat was wat. Ik zee et nog veur mien"!
"Een paar maond later kwam e Coba tegen en ie-j konn’n direkt zeen: dat zat helemaole goed met die twee."

Volgens mij is dit een foto uit de verliefde periode van het stel. In het midden in lichte jurk Reintje en rechts naast haar Hendrik Jan.
Ook tante Jo, tante Jantje, tante Anne, later van Spekop – tweede rij van links naar rechts en ome Derk Lenselink, ook van Spekop, vooraan rechts. Ome Jan met die blonde kuif staand derde van l. en Hendrik J Groot Nuelend 5e van l.
Die blonde jongen rechts was ook bij de fietstocht, maar ik weet niet hoe die heet.

About ten years ago tante Jo and tante Jantje and tante Gerritje( van vader Hein) came to Emmen with Diny and we had a wonderful day together. Than the disagreement with the Wesselink family came up and their visit to that Wesselink family. “O foi”, tante Jo said,” and than Hendrik Jan and Reintje fell in love”. That wasn’t what they expected and was not permitted. So they got angry again. It was very unusual at that time but Reintje went to the Boskamp and lived their with the family for a while. Perhaps Diny and I never would have been born if the WW2 and the NSB( very German minded people) haven’t been at that time.
After a few month Reintjes sister became very ill and asked for Reintje. So her mother sent Reintje a letter to come home. Opoe should have said: ”If you don’t go perhaps you will regret it later on”. So Reintje went back and than it seemed that the family Wesselink in this time just before the War was very NSB sympathizing… and Reintje too. Hendrik Jan was shocked. That was the end of the love affaire between the two of them.
Tante Jo remembered that uncle Wesselink came to keep Reintjes cupboard to take it back home while at the Boskamp on that afternoon they were busy threshing and all the neighbours were there and saw what happened. "I’ve never forgotten."
"A few months later he met Coba and you could see it was just a good couple", Jo said.

I think this might be a picture of that period of love. Reintje in the middle with her light dress and next her on the right Hendrik Jan.
Also tante Jo, tante Jantje are on the second row on the left and ome Jan with his blond forelock standing 3th from the left and Hendrik J. Groot Nuelend 5th from the left.

Dina, Jan en Mies aan zee.
Ik vroeg me al af wat dit voor foto was bij de zee, maar na het lezen van deze brief van Dina is het duidelijk.

Dina, Jan and Mies at the seaside.
Before I was wondering about this picture, but after reading Dina’s letter to Jo I see. Enterprising type, this Dina

Lieve Jo,

Ziezo toch maar even schrijven. Thuis hebben ze wel gezegd het met Heintje te bepraten, maar ik wil maar liever direct.
’t Is over de fietstocht. Heb jij er al het één en ander van gezegd? H. Jan zal je al wel hebben ingelicht hoe we het dit jaar wilden doen, na die drukte, stellig ook maar het liefst ergens een hele week aan zee wilde zijn.
Als we zover zijn dat we weten waar we heen willen, zal ik wel zorgen dat we daar een schuur of iets van dien aard te pakken krijgen. Dan gaan we daar uitblazen. Ik heb geprobeerd er nog enkele bij te tokkelen, maar dat gaat blijkbaar niet gemakkelijk.
Mies en ik hebben al gezegd dat [i]het allemaal schapen [/i]zijn daar ze zoiets nog niet aandurven. Maar—graag of helemaal niet.
Eén jongetje uit Lochem kwam er nog opdagen en die gaat waarschijnlijk ook wel mee. Woensdagavond komt hij bij ons thuis en dan kunnen we verder overleggen. En misschien gaat Sien Zweverink van de Kranenburg ook mee. Maar dat is nog lang niet zeker. Of heb jij er nog een paar die wel durven en meewillen.
Ik zal je hier het versje bij insluiten dat in de Courant heeft gestaan. Maar ik wil het wel graag terug hebben. Snap je?
We moeten nu wel zachtjes aan beginnen wanneer we kunnen gaan. Zou je er niet alvast iets over kunnen vragen. Anders kunnen we zo weinig verder bespreken. Je bent zeker wel erg druk hè? Maar ’t is een hele troost dat je in zo’n kort ogenblik zoveel geld kunt verdienen!? Die troost heb ik nog niet. Maar druk zijn we de laatste paar weken wel. Gisteravond was het half 12 eer we klaar waren. Dat was gisteren een 17½ urige werkdag in plaats van een 8 urige. De maand augustus zal ook wel zo genoeg bezet zijn. Maar afijn we zitten er in en zullen er ook wel weer uitkomen. En de gedachte van straks een hele week knapt je helemaal op. Hoor ik eens wat van je? Zie je kans om een klein briefje terug te schrijven? Jij kunt het dan zelf beter alles maar schrijven, dan dat Heintje dat over moet, dunkt me.
’t Lijkt vandaag niet erg op de zomer, bij jullie zeker ook niet. Mocht het echter zo uitkomen met de vakantie wat niet te hopen is, dan zullen we er ons echter ook wel doorheen slaan, blijven wanneer ’t nood is in de schuur met spelletjes en al die dingen meer.
De jongens zijn van plan overdag te fietsen en ’s avonds bij ons terug te keren. Hoor ik nu gauw wat terug? Met veel hartelijke groeten ook aan Heintje en Koos van je zuster Dina

Met Josientje, Dini en Riekie gaat het opperbest.
(Zouden deze drie bij opa en opoe gelogeerd hebben?Wordt met Riekie Coby bedoeld of zijn het gewoon andere kinderen?)

Dear Jo,
So, just a letter to you, Jo. At home they would like me to discuss it with Heintje, but I want to do it this way.
It’s about that cycle tour. Did you already say something about it? I’m sure Hendrik Jan have told you all about it how and what we planned to do this year, after al those to- do, to go this year somewhere at the seaside for a whole week.
If we are ready for it and know where we want to go, I will try to get a barn or something like that. Than we ‘ll have a respite. I’ve tried to catch a few more, but that’s not so easy.
Mies and I already said that they are all like sheep, that they do not dare to do this. But…take it or leave it.
One boy from Lochem came and will probably go with us.
Wednesday evening he’ll come to our home and than we can consider what and when we do.. And perhaps Sien Zwevering from the Kranenburg is going with us too, but that’s not for sure. Or do you know someone who would like and dare to go with us.
I’ll send you that poem that was printed in the newspaper. But I would like to have it back. You see?
We have to think about the period we would go. Shouldn’t you talk about it and ask? Otherwise we cannot discuss it. You will be very busy I think? But it must be nice to earn a lot of money in a short time. I’m not so lucky until now. But busy we were! It was yesterday evening half past 11 before we had finished. That was a working day with 17½ hours of work in stead of 8. Also the month August will be full of work. But… we are in it and will be out again. The idea of a whole week going out will you make fit again.
Do I hear something from you? Is it possible to write a little letter back. It will be better to write it yourself than to ask Heintje to do it, so I thought.
It doesn’t look like summer, so it will be the same at you. Would it be like this in our holiday, so I hope not. But would it be so we’ll manage it, staying in the barn playing games and stuff like that.
The boys like it to go out cycling and coming back in the evening. Do I hear from you quickly? With kind regards also to Heintje and Koos.
Your sister Dina

Jozientje, Dini and Riekie are just doing fine.

Het duurde een hele tijd voordat Jo en broer Hendrik Jan vonden dat het maar eens afgelopen moest zijn met deze onenigheid in de familie. Opa en opoe vonden het goed dat zij tweeën eens een bezoekje gingen brengen aan deze oom en tante aan de andere kant van Vorden en om ook eens kennis te maken met hun beide nichtjes.
Gelukkig viel dit in goede aarde.
Hier is nichtje Reintje Wesselink te zien op een foto die vermoedelijk genomen is tijdens een fietstochtje naar zee. Dina had het voortouw genomen en een stel bij elkaar gescharreld om er een weekje met de fiets op uit te trekken. Links achteraan Dina en dat meisje met het blonde haar en de grote witte kraag is Reintje. Ze hebben behoorlijk bagage bij zich te zien aan die rieten koffer die de voorste jongen achterop de fiets heeft

It took a long time until Jo and brother Hendrik Jan thought it had to come to an end, all that disagreement in the family. Opa and opoe approved they should go for a visit to the other side of Vorden where the family lived and made acquaintance with their two nieces too.
This visit fell on fertile ground.
Here on this picture you see niece Reintje Wesselink, probably taken during their bicycle tour to the seaside. Dina had organized it to go out for a week. On the left Dina and beside her, that girl with the blond hair and large white collar, Reintje.
Enough luggage for a week to see on the rear carrier of the bike of that young man in front

Het gezin van ome Hendrik en tante Bartje Eggink op De Jager.
De kinderen van de beide broers Johan en Hendrik Eggink trokken veel met elkaar op.
Met de beide dochters van hun zuster Hanna was dat aanvankelijk minder.
Toen zwager Wesselink en Hanna borg nodig hadden voor een hypotheek op hun nieuw te bouwen huis zegde opa dat eerst toe, maar dat werd hem afgeraden door de bank. Toen hij dat zijn zwager en zus vertelde was de beer los en hebben ze elkaar heel lang niet gezien.

You see the family of ome Hendrik and tante Bartje at the Jager. The children of both family’s had a good contact.
But at first that was less with the two daughters of their sister Hanna.
When brother in law Wesselink and Hanna asked opa to guarantee for them when they needed money from the bank to built their new house, opa at first agreed. But the manager of the bank advised him very much against it. So when he told his brother in law he couln’t do that, the fat was in the fire and a long time they did niet see each other.

De broer van opa Eggink ome Hendrik en zijn vrouw tante Bartje. Zij bleven op De Jager wonen. Ik heb haar zelf nooit gekend, maar er wordt altijd met veel warmte over tante Bartje gesproken. Bovendien was het vroeger een knappe vrouw, volgens Erna. Zo te zien heeft ze gelijk.
Tante Bartje was en bleef Rooms-Katholiek en dat zal ook wel wat voeten in aarde gehad hebben.

Opa Egginks brother Hendrik and his wife tante Bartje also lived on farm De Jager. I’ve never had the chance to see them, but always was spoken with much affection about tante Bartje. She also was a beautiful women, Erna said. As you can see she’s right.
Tante Bartje was a Roman Katholic and the family too. It must have been a hard row to hoe at that time.

De ouders van opa Johan Eggink woonden op boerderij De Jager in Mossel.
Volgens de stamboom die Harry Bruger uitgezocht heeft heten ze :
Hendrik Jan Eggink geb.1843 en Jenneken Albers geb. 1853
Het moet ook een foto zijn omstreeks 1890.

Ik vind het opvallend dat geen van de kinderen Jenneke heet. Alleen ome Jan, die officieel Evert Jan heet. Er waren toch dochters genoeg. Moet ik toch de tantes nog eens vragen.
Toch schijnt er een logische reden voor de namen te zijn. Volgens tante Heintje had zij: Hendrika Johanna moeten heten en tante Hanna Johanna Hendrika.

Parents of our opa Johan Eggink who lived on the farm called De Jager ( the hunter) in Mossel.
As Harry Bruger found out they are called:
Hendrik Jan Eggink born 1843 and
Jenneken Albers born 1853.

I think this picture is taken about 1890.

It seems a little strange to me that none of the girls is called Jenneke. Its only ome Jan. Girls enough I think. I have to ask the tantes about it.
There has to be a logical reason for giving names at those times. Tante Heintje told that in point of fact she had to be called Hendrika Johanna and tante Hanna: Johanna Hendrika.

De bekende gele bus van de GTW uit die tijd. Wanneer er een fiets mee moest werd die er eigenhandig door de chauffeur opgeladen. Aan de achterkant zat zo’n laddertje. Deze folder stuurde Marry me op vanuit Frankrijk. Die had ze gevonden bij de spullen van haar moeder nadat die overleden was.

No no not the Greyhound but the original yellow bus from Gelderland about 1950.

Op mijn 13e ging ik naar Het Baudartius in Zutphen en die eerste heel koude winter 1955-56 ging ik een paar maanden met de bus.

Season ticket for the bus in that awfully cold winter 1955-56, my first year at Highschool