Weblog2

De neven Henk en Jan zien er chique uit in hun kostuum met voor die tijd–1941– moderne “drollenvangers”. Officieel heten die plusfours. Ze zouden maar zo door oom Sjoerd in z’n kleermakerij gemaakt kunnen zijn.
Wat hier toch het voordeel van was? Misschien is het wel dat deze broeken niet nat worden als je door het natte gras loopt.
Mijn Wim heeft ze ook gedragen. Wims moeder kreeg indertijd vaak kleren van anderen voor de vier jongens toen vader van der Kolk overleden was. Wim had het geluk de drollenvanger van hun huisarts dokter van Haeringen te mogen dragen. Jammer dat ik daar geen foto van heb.
Op deze foto is Johan ook al van de partij en ik neem aan dat het Jaap is…. die kleine!
De Harwigs woonden in die tijd aan de Ruurloseweg in Vorden, vlakbij het spoor. Opoe Bijenhof heeft vaak verteld dat Jan en Henk in de oorlog regelmatig ’s avonds nog even langs de spoorlijn naar De Haar kwamen lopen voor een bordje roggemeelsepap.

Opnieuw een raadsel. Tante Riek, Hennie en Wim zijn op bezoek bij Johan, het stralend middelpunt hier. Het lijkt net of tante Janna achter Johan staat, maar dat kan ook z’n begeleidster zijn. Maar de auto die er achter staat lijkt verdacht veel op de lichtblauwe Opel die wij begin 60er jaren hadden.
Misschien had oom Jaap ook wel zo’n auto in die tijd. De Bijenhofs hadden altijd een Volkswagen…..dacht ik. Wanneer je oom Wim tegen kwam zat hij altijd heel ingespannen met het gezicht op het stuur. Maar hij kwam wel overal. Misschien blijft het wel een geheim. Hoe langer iets geleden is…. hoe minder mensen er over kunnen vertellen.

Ineens kreeg ik een ingeving. Natuurlijk is het tante Janna en natuurlijk is het onze auto. Mama, Johan z’n tante Coba waar hij zo gek op was, neemt natuurlijk de foto. Ze zal ook wel iets gezegd hebben waardoor Johan er zo ontspannen voor gaat staan. Samen een dagje uit, samen naar Johan in Ermelo…

Opoe Bijenhof zal best trots geweest zijn op haar dochters. Hier zie je Coba en Hermien samen met de jonge Jan Harwig. Jan en Henk kregen er niet alleen een moeder bij maar ook een hele Bijenhof-familie.
Ja bij de Bijenhofs en Egginks zijn er meer dieren gefotografeerd dan bij de Harwigs. Er is bij ons meestal wel een hond, kat, kip of paard te zien. Let maar op!
De nieuwe generatie Harwig heeft wel wat met honden. Hennie, Jaap en Wim… allemaal hebben ze er vroeger of nu één. Toch ook Bijenhofsbloed meegekregen?

Een plaatje uit de dertiger jaren. Tante Riek en oom Jaap, zo te zien op de Dam in Amsterdam. Van opoe en opa Eggink is er net zo’n foto op dezelfde plek. Misschien is er een slimme fotograaf die daar de voorbijgangers portretteerde. Ze gaan vast ergens op bezoek. Tante Riek heeft die bos bloemen vast niet gekocht om mee naar huis te nemen. Hoeden waren toen blijkbaar erg in de mode. Van mama en tante Hermien is er ook zo’n aangeklede foto. Ja die deerns van De Haar konden er heel chique uitzien.

Het blijkt volgens insider Wim 1935 te zijn en oom Jaap en tante Riek maken hier een soort huwelijksreis van.

Een ontroerende foto. Telkens wanneer ik wat tussen de nieuwe foto’s van Wim Harwig snuffel moet ik hier steeds naar kijken. In deze tijd zijn scheidingen aan de orde van de dag, maar in die tijd gebeurde het vaker dat één van de ouders jong overleed. Mijn vader, Wims vader, vader Heins eerste vrouw Hanna en dus ook de eerste vrouw van oom Jaap. Deze oude familiefoto is gemaakt tijdens oom Jaaps eerste huwelijk. Hierop is rechts gehurkt de moeder van Henk en Jan te zien, zo gelukkig met haar kinderen en haar familie. Ik weet zelfs haar naam niet zeker… Manna? Maar als mama’s verhaal klopt is ze na een blindedarmoperatie overleden. Tante Riek werd huishoudster in dat gezin met twee nog kleine jongens. En na verloop van tijd bloeide er wat op tussen Jaap en Rika. Ik denk dat Henk en Jan geen betere tweede moeder konden krijgen.
Als er iets niet klopt hoor ik het graag.

De ontroering is niet helemaal terecht. Wim Harwig corrigeert me. Dank. De moeder van Henk en Jan, Manna, staat helemaal rechts en is toch aan, de zeker voor de oorlog ongeneeslijke, leukemie overleden. Toch blijf ik het een foto met een bijzonder verhaal vinden en die tante rechts bij Henk is vast een hele spontane leuke vrouw geweest.

Niet alleen stijl, maar ook kuren…
Hier moet de motorkap even open en opa Harwig kijkt mee!
Je snapt zeker wel dat deze foto’s uit de collectie van Wim Harwig komen.

Deze auto herinner ik me nog. Nadat de familie Harwig verhuisd was van de van Hasseltstraat in Zutphen naar Vorden kwam deze wagen regelmatig voor een ritje naar de Boomgaard. Opa Harwig woonde daar aan de Insulindelaan en volgens mij trokken ze daar bij in. Opa Harwig was een markant figuur met een lange witte baard. Wanneer ik de foto’s van vroeger bekijk met stations in Windesheim en Winterswijk moet hij wel stationschef geweest zijn.
Oom Jaap had hier in Vorden zijn nieuwe werkplek gevonden. Hij werd hoofdemployé — ook wel [i]hemp[/i] genoemd–van het postkantoor in Vorden.
Het was een auto met stijl. Oom Jaap was er erg trots op, net als op z’n motor die hij ook heeft gehad. Ik heb verscheidene keren bij hem achterop die motor een ritje mogen maken.

En opnieuw kreeg ik een aanvulling op een oude foto. Ik vond het al zo’n chique hondje dat tante Hermien voor zich had en ook zo’n mooi halsbandje, meer een tuigje. Ik kon hem niet thuisbrengen, maar ik had buiten Johan Aartsen gerekend. Hij was toen nog wel niet geboren, maar heeft blijkbaar een goed geheugen als hem iets verteld wordt. Hierbij zijn mooie aanvulling en mijn dank ervoor.
Ik zie het voor me… zo’n fel hondje dat uit het raam van de kleermakerij springt.

Hallo Hetty, Even reageren op de geplaatste foto waar jouw vader en moeder en mijn moeder en onze grootouders Bijenhof op staan. Mijn moeder heeft daar een fox hondje voor zich. De vraag is van wie is toch dit hondje??

Ik kan hier antwoord opgeven, dit hondje was van mijn ouders. Zij hadden dit hondje via de krant van een familie uit Haarlem. Het was namelijk zo dat de mensen in het westen van het land tijdens de oorlog nauwelijks iets te eten hadden laat staan voor hun huisdieren. Tante Aart had een Ierse Setter op de zelfde manier gekregen.

Het fox hondje bleek zo waaks dat hij geen andere hond in zijn tuin wenste, toen dat wel een keer het geval was sprong hij van gif uit het raam van de kleermakerij .
Het hondje mankeerde niets. Vader Sjoerd was dol op dit hondje. Mijn ouders hebben het hondje maar 2 jaar gehad .
Ik lees graag de familie verhalen die jij zo leuk opschrijft.
Hartelijke groet Johan Aartsen.

Wat leuk is dat wanneer er nog eens iemand met je meedenkt. Jannie Dinkelman, een vroeger buurmeisje van ome Jan en tante Jantje in Barchem heeft haar vader de website laten zien en wat foto’s bekeken. Hij wist er nog wel het één en ander van te vertellen.
Jannie schrijft:
[i]Bij de foto die je 6 april plaatste en je afvroeg hoe die gemaakt is zei hij: “O dat wet ik wel”. Die is gemaakt vanaf een windmolen die ze zelf gemaakt hadden daar. Je vader Hendrik Jan had die getimmerd, een hoge stellage met een trap en met wieken ook gemaakt van planken. Als het een beetje hard waaide schudde het hele geval nogal. Of ze er werkelijk veel stroom mee hebben opgewekt weet ik niet, er zat wel een dynamo in. Tijdens harde wind is hij omgewaaid.

Foto van 19 april van de auto, ook daar wist mijn vader het een en ander van te vertellen. het is een oude T Ford die de Groot Nuelends hadden gekocht van de eigenaar van Hotel Stad Lochem, hij was klaar voor de sloop. De Groot Nuelends hebben er eerst nog wat mee gereden. Mijn opa en oma zijn er ooit mee naar Vierakker gebracht. APK kende men nog niet en de regels waren niet zo streng. Op de foto is hij al half gesloopt want het dak is er al af. Het onderstel is gebruikt om een wagen van te maken waar nog lang melk mee gereden is. De motor is bij mijn vader terecht gekomen, die hebben er de “hakselmölle” mee aangedreven.

Foto van 20 april van de familie Eggink. Mijn vader wist ook niet wie dat was en ook niet wie Ome Jan is.
A.s. zondag is mijn vader jarig en komt tante Jantje ook, als er dan even tijd is zal ik haar de website ook laten zien, weet niet of ze ervan weet. Als ik daarna wat meer weet laat ik het je weten.[/i]

Wat leuk vind ik dat. Ik ben benieuwd of er nog meer nieuws is. Tante Jantje weet nog erg veel.

De missing link… kun je het bijna noemen. Terwijl ik best veel foto’s heb van de familie kon ik er nooit veel vinden waar de Harwigs op staan. Die woonden in mijn vroegste jaren natuurlijk niet in Vorden en omdat er toen nog niet veel auto’s waren zagen we ze ook minder dan de Aartsenfamilie b.v.
Maar dat is veranderd. Ik heb de beschikking gekregen over een heel arsenaal Harwig- en Bijenhof foto’s met dank aan Wim uut Vlissingen.
Deze springt er voor mij uit omdat hij precies weergeeft hoe ik me tante Riek en oom Jaap herinner. Tante Riek die altijd tijd voor je had en goed kon luisteren. En oom Jaap… ik hoor hem weer snuiven als hij iets gewichtigs ging vertellen… deze rooie rakker binnen onze familie. Samen met oom Sjoerd gaf hij de sjeu aan de verjaardagen temidden van de boerenfamilies.