‘En dat is ome Hendrikus’, wees Wim naar de man die net achter het bruidspaar te zien is. En daar zitten ome Anton en tante Hennie – met hoed- helemaal rechts op de foto.
Hoe bijzonder dat deze foto’s bewaard zijn. Tante Geertje is mèt moeder Siet de langst levende van de familie gebleken.
‘Ken je deze mensen?’, vroeg een van de beheerders van de FB site Oud Hattem. Ik zag het eerst niet want de foto is van 1943 en toen was ik net wel of net niet geboren. Maar Wim zag het meteen. ‘Dat zijn tante Geertje en ome Wim van Essen’. Ze trouwden in de Geref. Kerk in de Achterstraat. Het zal net voor de Afscheiding zijn geweest toen de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt als eigen kerk verder ging. Wims ouders bleven de gewone Gereformeerde Kerk trouw met een 35 tal mede leden. Zij werden kosters van deze kleine groep in het gebouwtje bij de kerk. De man met het smalle gezicht achter het bruidspaar is opa van der Kolk.
Ik weet dat mijn Wim nog motorrijles heeft gehad. Die had ook geen gelegenheid of toestemming om op een rustig stuk weg te oefenen. Joop kreeg de kans en mocht op de Schoneveldsdijk oefenen. Wel leuk ook dat hij alles wat maar bijzonder kon zijn bewaard heeft.
Toen de jongens op Top groter werden bleken ze allemaal ook de techniek in de vingers te hebben. Ze konden zelf radio uitzenden met zo’n zendmast. Wim en Reini vonden hun toekomst inderdaad op het technische vlak. Wim meer de elektronica? Joop werd automonteur en vliegtuigbouwer. Reini ging zijn vader achterna in de veehandel.
Zou dit dan de motor zijn van Joop? Hij heeft er veel plezier van gehad en later verkwanselde hij hem aan broer Reini, begreep ik.
Hendrik Jan had een motor als vervoermiddel. Ging blijkbaar ook wel eens mis, maar wat er mis ging is mij niet duidelijk…
Zo te zien had je nog bonnen nodig voor de benzine zoals gebruikelijk was in de oorlog en de eerste jaren daarna.
Vervolg van de overeenkomst met de Gezondheidsdienst. Er moet aan heel wat voorwaarden worden voldaan.
