Raar is het nog steeds om 30 september hier te zijn, gewoon aan het Schoolpad. Vroeger was het in één streep naar Hattem omdat schoonzus Niesje haar verjaardag vierde. En Niesje hield wel van een feestje. De laatste jaren was het helemaal een volle boel wanneer alle kinderen en kleinkinderen er waren. Niesje hield erg van koken maar die laatste paar jaren lieten ze wat van de Chinees aanrukken. Je wilt toch nog een beetje verjaardag hebben! Ze hield er ook van om uit te gaan, op bezoek bij familie of vrienden. Ze genoot er van en dan hadden Ben en Niesje geen haast. Wanneer het een weekend was bleven ze gerust tot na de sport van 7-8 uur op zondagavond. Even nog een kopje koffie en dan zat het er op. Ben en Niesje voelden zich hier thuis. Ze pasten vaak op en genoten van alle bezigheden met de dieren. Of het nu een paar lammeren aan de fles waren, een kip met kuikens of de laatste weken met de pups van Scott en Tessa, ze deden het met volle overgave. Dan denken we op een dag als vandaag, de 30e september, met liefde aan Ben en Niesje terug

Vandaag is het de verjaardag van Niesje. Wat komen er vanzelf weer herinneringen boven. Zo gaat dat.
Veel mooie herinneringen. Ook in Zuid Frankrijk herdachten we haar en ook Ben. Nadat tante Catrien overleed gingen we al vlug daarna een weekje met z’n vieren naar Les Issambres, het huisje van Dick en Anda. We hebben de hele kust gezien en plekjes opgezocht waar haar ouders, oom Paul en tante Catrien vaak vakantie vierden bij Cannes. We bezochten toen Monaco en Grasse. Niet te geloven wat een afstanden we in één week aflegden. Ook de kerk in Roquebrune ontdekten we en staken kaarsen aan. Zo blijven ze dicht bij je.