De foto van van Gijs en Mies met hun jongens is niet meer van deze tijd. Kinderen zijn vaak geobsedeerd door een sigaret of sigaartje dat aangestoken wordt en ja hoor Harry kreeg het voor elkaar en het werd een grappige foto.
Mijn eerste kennismaking met vader Hein werd mede door dezelfde nieuwsgierigheid van mijn kant een succes. Toen hij voor het eerst bij ons kwam en in het gezellige keukentje op de Haar zijn sigaretje aanstak waren Diny en ik meteen in de ban. Ik wilde ook een trekje en die kreeg ik. Diny wilde ook en ja hoor. Zij mocht ook. Het bleef bij die ene keer. Tja wat wil je… als je bij je nieuwe dochters in de smaak wilt vallen.
Op de Haar werd door opa Bijenhof niet gerookt. Hij zei altijd:”Als het noe de bedoeling van onzen Leeven Heer was dat wie-j zollen roken… had e ons wel een schosteentjen met egeven.”
Die sigaretten werden door vader Hein later afgeschaft en er kwam de bolknak voor in de plaats… gewoon voor bij een vergadering of visite. Er stond op De Boomgaard altijd een doos Willem 2 op de schoorsteenmantel in de voorkamer en voor pa naar zo’n vergadering van de Boerenleenbank, de Botterfabriek, Kerkeraod of de Huusholdschole ging, stak hij er één in het bovenste zakje van zijn colbert. De vergaderruimtes en woonkamers waren bij zulke gelegenheden vaak blauw van de rook. Alleen de vrouwen klaagden er over…. ‘Ie-j kriegt ‘r zukke smerige gedienen van…!’ Nu ik er aan denk… ruik ik het weer. Nee ik vond het geen nare lucht, maar misschien is het de nostalgie die toeslaat.

In het centrum van Vorden staat het standbeeld van de dichter Staring, die vroeger op de Wildenborch woonde en dat nog steeds door zijn nazaten bewoond wordt.

We hadden onze fietsen niet voor niets meegenomen. Dus vooruit met de geit. Het werd een middagje nostalgie, voor mij dan hè! We fietsten dezelfde weg die we vroeger ook gebruikten wanneer we met de platte wagen met het jongvee er achter naar het Zelle liepen, waar pa eigenlijk meer grond had dan bij de Boomgaard. Door de ruilverkaveling heeft Johan een goede ruil gedaan en heeft nu zijn grond rondom de Boomgaard.
De zandweg langs het Helderboom was nog net zo als vroeger…een stukje puur natuur. Het huisje van Looman ziet er nu heel verzorgd uit als weekend- en vakantie woning van een advokatenfamilie uit Amsterdam.
Daarna reden we naar het Medler naar de voormalige zagerij van papa Hendrik Jan, waarin nu een loonbedrijf is gevestigd.
Via de Kranenburg ging het richting Vorden, maar we maakten een omweggetje via voetbalveld, het vroegere natuurbad "In de Dennen" en het kerkhof. Hier deden we ons rondje langs onze familie: mama en vader Hein, papa Hendrik Jan en opoe en opa Bijenhof en al staat het niet op de steen… hier ligt ook het bij de geboorte overleden broertje van ons. Tante Riek en de fam Harwig… en de Bijenhofs.
We komen ook langs de enorme dennenboom waar de bliksem twee jaar geleden met zo’n vreselijke knal insloeg op de begrafenis van ome Gert Kornegoor en er twee mensen van Sursum Corda bij omkwamen.
Wim heeft er nog lang last van gehad. Het reanimeren had voor deze mensen geen zin meer. Het meisje Sophie en de oudere man liggen er naast elkaar begraven.
Iets verderop is het graf van de familie Aartsen, waar tante Hermien het laatste bijgezet is bij Oom Sjoerd, hun dochtertje Heiny en opa en opoe Aartsen. Het is niet dat je zoveel vindt op een kerkhof maar je staat wel even stil bij wat deze mensen allemaal voor je betekend hebben!