admin

Vervolg van de overeenkomst met de Gezondheidsdienst. Er moet aan heel wat voorwaarden worden voldaan.

Ook de Gezondheidsdienst had het voor het zeggen. Alleen TBC vrij vee mocht verhandeld worden. Het zal in de gesprekken met Gerrit Voortman nog wel eens onderwerp van gesprek geweest zijn. Die was faliekant tegen deze verplichtingen om zijn vee tegen tbc te moeten laten inenten.

En met de uitleg van de verschillende verzekerde voorzieningen, ook omstreeks 1950.

En dan nog de Pensioenvoorzieningen bij de GOS.

Ook de Provinciale Gezondheidsdienst voor Dieren kwam er aan te pas.

Dit was een vast attribuut van een veehandelaar.

In 1950 werd Hendrik Jan Groot Nuelend al hoofdvertegenwoordiger bij de GOS.

Hendrik Jan Groot Nuelend trouwde in 1942 met Jo Eggink van de Boskamp en samen woonden ze op Top zoals hun boerderij genoemd werd. Net als bij veel boeren in de Achterhoek kwamen er in oorlogstijd en erna veel mensen over de vloer. Hendrik Jan ging naast zijn boerenbedrijf ook werken bij de GOS als veehandelaar. De GOS was een begrip. Ik zie nu ook wat deze afkorting letterlijk betekent: de Geldersch- Overijsselsche Slachtvereniging. Toen uiteindelijk bleek dat geen van de jongens in het boerenbedrijf verder ging werd Top verkocht en hebben ze later een mooie plek vlakbij Vorden gevonden. Reini werd dan wel geen echte veehouder maar zou later ook bij de GOS gaan werken en heeft met Tea een mooi plekje gevonden om als hobbyboer schapen te blijven houden.

‘Goh.. is dit ding gekrompen?’ Trijnie lacht terwijl ze zich in de wetbeld probeert te hijsen, maar hij past niet. Hij moet even wat langer gemaakt worden. Het lijkt ook of we allemaal wat uitgedijd zijn de laatste maand. Dat was even lachen na de maand lockdown zonder ons zwemmen. Wat hebben we dat gemist! Trijnie was er vorige week nog niet bij maar nu is ze er weer. Je hoort haar opgewekte stem al op afstand.
Wim maakt zich klaar met de wetbeld al om. Hij zet zijn elleboogkruk aan de kant, loopt naar de rand van het bad, doet zijn slippers uit en springt er met een flinke plons in het water. Een paar dames schieten meteen in de lach. ‘Stoer hoor’, klinkt het
Langzamerhand is onze groep weer compleet. Zelfs Jan en Ria zijn weer gewend aan het vroeg opstaan. En met Ko en Jenny en wij tweeen zijn er weer drie mannen paraat in de aqua jogginggroep.. Heiltje is op donderdag onze instructrice en ze neemt uitgebreid de tijd om ons flink te laten bewegen in het water. Na die drie kwartier hebben we de laatste ontspanningsoefeningen achter de rug en mogen we nog uitzwemmen ook. Wim gebruikt die 10 minuten om zich lekker te laten drijven. Dat is pas pure ontspanning.
We wachten nu nog tot het barretje in onze Aquarena weer open gaat want na het zwemmen samen aan de koffie is ook iets waar we ons op verheugen.

Hoera, we hebben weer een nieuwe Expo. De activiteitengroep van de Horst exposeert in de Schepershof.
Vijf dames en heren die op revalidatiecentrum De Horst wonen laten hier hun prachtige kleurrijke schilderijen zien.
Onder de bezielende leiding van Anika Schepers en de twee vrijwilligsters Tineke van der Maas en Annemarieke Noordam wordt er elke dinsdagmiddag geschilderd met acrylverf.
Rolanda Meyer, Gonda Pieterman, Erik Bakker, Liny Hoogenberg en Hans Klein laten ons nu zien wat je met kleur en creativiteit kunt maken. Ieder heeft zijn eigen stijl. Ik vroeg Rolanda wat haar lievelingsschilderij was. Lachend wees ze haar varken aan: ‘zelfportret’, zei ze. Ze heeft humor ondanks wat haar overkomen is op jonge leeftijd. Gonda was gek op haar pot met bloemen en zelf vond ik de kunstwerken Hert en Leeuw van Erik heel bijzonder. Erik kan niet heel fijn werken en loste het op door vlakken te maken. Het lijkt zo op collagetechniek. Ze hangen prachtig in het centrum met een zilveren achtergrond.
Volgende week zondag zijn kunstenaars uitgenodigd bij de opening van deze nieuwe expositie.

Foto: Rolanda en Gonda willen wel even poseren.