Weblog1

Nog even een impressie!
Links Meike, dan Spikey met daarachter Toska en rechts Queeny!

Daar liggen ze dan! Helemaal uitgeteld. Niet meer op één hoop zoals in de eerste weken, maar nu zoeken ze allemaal hun eigen plekje in de ren.Meestal liggen ze op een warm stukje van de deken, maar Sam niet. Nee Sam gaat steeds op een zeskanige stenen tegel liggen.
Vanmiddag was er dus bezoek om oa naar de pups te kijken, want volgende week zal waarschijnlijk alleen Spikey er nog zijn. Bo Lyn zat steeds met Sam op schoot. En die vond het heel best.Chrissy, Robin en Roald zaten bij de pups in de ren en speelden met de anderen.We kunnen ze niet meer allemaal tegelijk los laten lopen. Nou ja , dat kan wel, maar voordat je ze allemaal weer terug hebt….De reddende tactiek is om dan Tessa te roepen en gegarandeerd binnen een minuut hangen ze alle 7 weer bij Tessa aan de tepels.Maar dat zijn we nu aan het afbouwen, want straks moeten ze het alleen met de melk van een schaaltje brinta doen ’s morgens. Daarom de laatste week 3 eruit en 4 in de ren en daarna andersom!
Ook Arjan en Monique met Annique en Jarno, Kenais nieuwe baasjes konden gewoon niet wachten. Zo graag wilden ze Kenai nog even zien en knuffelen. Het was dan ook een drukte van belang, maar heel gezellig!. Nu liggen ze daar. Het eerste uur hoef ik er niet naar om te kijken.

foto : Sam

Dat komt ervan als je vlug vlug van alles wilt doen. Pups naar binnen , gauw een wasje,
ophangen. Ja en dan kom je de barricade tegen, die voor de pups is opgericht ,zodat ze niet van het terras af kunnen.Twee opgeklapte tuinstoelen waren bedoeld om onze woelwaters tegen te houden. Ik val er ongelukkig overheen.Voet gekneusd, elleboog blauw, vinger gekneusd en nagel ingescheurd. Achteraf viel het gelukkig mee na de Reikibehandeling van Wim en vannacht een ijscompres op de voet en nog even de vinger in de soda. Vanmorgen liep ik al weer redelijk en dat was maar goed ook ,want moeders ging uit met Groei en Bloei.
Met een hele bus vol naar de Levenstuin in de buurt van Teuge, lunchen bij het vliegveld ,
een fuchsiakwekerij en een mooie particuliere tuin in Heerde bezocht. Een hele mooie dag uit.
Rick paste op de pups toen Wim met de Shanty’s in de weer was en nu zitten we weer te genieten van het spelen van Tessa met haar kids.
Patrick ( van Susan) komt vragen of ik z’n embleempjes met "stoottroepen" erop op zijn uniformjasjes kan zetten. En zo is er weer een dag voorbij.

foto Eva met Queeny

Dokter Harrie is geweest! Er is geënt links en gechipt rechts in de nek!
En……ze zijn allemaal nagekeken en gezond verklaard.
Het was nog een heel precies werkje. Ik hield de pup steeds vast, dokter Harrie entte en chipte en onderzocht ze. En Wim schreef en controleerde de exacte nummers. Met een kop koffie erbij ben je zo een uur verder.
Maar ik ben blij dat ze allemaal o.k. zijn.
Hij vertelde nog over de bloedhonden waar hij door ingesloten werd, toen de eigenaren niet thuis waren.En hoe hij door rustig achteruit te lopen en rustig pratend ontsnapt was aan…Wij vertelden ons vosse verhaal , maar hij dacht dat Tessa die vos wel op afstand gehouden had wanneer die toch verschenen was.
Alfa wordt woensdag opgehaald en de anderen kunnen in de rest van de week mee naar hun nieuwe thuis!

foto: Tessa in een onderonsje met Toska;)

foto Scott: Henk Eggink

Scott heeft het zwaar. Alle aandacht gaat naar de pups en daarna naar Tessa. En die kleine deugnieten zijn al zo snel. Ze zitten overal aan en in.
En natuurlijk ook aan zijn stok of bal. Nee Scott heeft geen last van vadergevoelens. Hij is dan ook al een wat bezadigde oude hond aan het worden die al die drukte niet meer hoeft.Toch heeft hij een geweldig trouw karakter, maar hij zal blij zijn als de rust straks weergekeerd is.
Nu wordt hij steeds in de gaten gehouden en ’s nachts gaat hij achter het hek, dat zelfs gebarricadeerd wordt met een grote plank. Want stel je voor dat een pup er ’s nachts toch uit komt en toch onder het hek door kruipt!! En dat doen ze…Ze vinden Scott heel interessant en zien niet dat hij daar geen zin in heeft.
Nee, wij willen rustig kunnen slapen.

Tessa zorgt geweldig voor haar pups. Ze speelt met ze . Ze leert ze door ze zacht in de bek of poot te bijten dat ze zich moeten onderwerpen door op hun rug te gaan liggen. Dat doen ze allemaal. Ze bereidt ze voor op "het leven".
Gisteren na Robins feestje ging ik met Ellen schilderijen wegbrengen naar de Voorhof ( kerk) in Angelslo voor de expositie van onze schildersgroep. Pups in de buitenren, Scott binnen, en Wim ging naar Schoonebeek zingen met zijn Shantykoor.
Ineens schoot me te binnen dat we zondag een vos zagen lopen in het veld 300 m verderop. En dacht: zou die ook pups kunnen aanvallen of toch eerst voor een kippetje gaan.. Ik ben gelijk teruggereden, alle pups in hun nest binnen gezet…vonden ze niet leuk.
Het is trouwens een mooie expositie geworden in de foyer van de Voorhof.
Door de week is De Voorhof ook open, omdat het CBR zijn examens daar afneemt. Zondag komen ook mijn medecursisten naar de kerk en bij het koffiedrinken wordt de expositie voor geopend verklaard.

Hoera, Robin is jarig en……. mijn eigen website is klaar, nou ja …klaar?
Ik wist niet dat je nog zoveel trucjes moet kennen om er iets van te maken, maar als je het leuk vindt, kun je me ook volgen in het ontwikkelen tot een site die de moeite waard is om aan te klikken. De pups hebben net hun pap gehad en spelen zich nu moe. Tessa is blij dat ze even alleen met Wim mee kan naar de kippen , lammeren en de pony’s.
9jaar geleden ging Gerhard met Judith naar het ziekenhuis en wat waren we blij met dat telefoontje dat er een gezonde zoon geboren was en alles o.k. was met moeder en kind.
Wij natuurlijk in één streep er naar toe evenals de andere opa en oma. Ook Judiths vriendin Lieve was er en tracteerde ons op een glaasje champagne om op ons aller Robin Jan Willem te proosten.Een geweldige ervaring! We zijn heel blij met jou, Robin!

Vandaag ga ik dokter Harrie bellen. Vrijdag zijn de pups 6 weken en er moet nog geënt , gechipt, en onderzocht worden voordat de schatjes naar hun nieuwe baasjes gaan. Dokter Harrie is toch een ietwat kleurrijk persoon . Toen we hem 13 jaar geleden leerden kennen droeg hij een warrige bos lang haar. Hij heeft ons veel geleerd toen wij als hobbyboertjes schapen gingen houden. Hij leerde ons bv hoe je een lam dat verkeerd ligt met een pootje, weer goed kunt leggen, zodat het toch zonder moeite geboren kan worden.
Hij kan bij ons helemaal niet meer stuk nadat hij midden in de nacht, een lam dat er niet af wou, met hartmassage en mond op mond( bek) beademing in leven hield. Iedere keer wanneer het lam weer ophield met ademen begon hij weer met de massage en beademing en dat 3 kwartier lang.
Het kleine rammetje hebben we toen Harrie genoemd , naar zijn redder.
Dokter Harrie hoort ook niet bij een grote dierenkliniek met meer collega’s, maar runt de boel met z’n vrouw.Wanneer hij voor een bepaald dier komt ziet hij ook in 1 oogopslag hoe het met de rest is en schiet in de lach als hij ziet dat de honden over de bielzenrand langs het grindpad lopen ipv over het scherpe grind. Hoewel er andere dierenartsen dichterbij wonen, blijven wij dokter Harrie trouw. Vrijdag is hij dus weer aan de beurt. ‘k Ben benieuwd wat hij van onze prachtige puppies vindt.

foto: Tessa met de Groningse fleslammetjes (dank je wel Corrie)

Rechts op de foto Sam. Snap je het nou… met zo’n kopje!
Van l. naar r, Tosca en Spikey nemen Queeny te grazen.(vindt ze toch erg leuk)
achteraan Keenai, daarvoor Meike en Alfa.

Sam is een aandoenlijke pup. Allemaal hebben ze wat.
Alfa is al een echte mensenhond. Die kijkt je aan of ze al weet wat je zeggen wilt.
Spikey is een heel speels hondje , die al zwaaiend met z’n staartje bij je komt. En Keenai met z’n helderblauwe ogen wordt een sterke,maar gemoedelijke hond. Hij kijkt net als Scott toen die jong was…Zo van hier ben ik dan.
Maar Sam pakt iedereen in met haar aandoenlijke blik in haar ogen. Je wilt dan maar 1 ding en dat is haar lekker knuffelen. Nou dat doen we dan maar.
Queeny is een zeer levendig typje, die weet wat ze wil. Als ik haar oppak wil ze gelijk weer weg, maar Eva die helemaal wèg van haar is, zat woensdagmiddag wel een uur met haar op schoot te tutten en sliep ze in.
En dan Tosca die is net als onze Columbus steeds op onderzoek uit. Dan bij de fietsen , even later in de bostuin lekker rauzen. Och, ik laat ze maar. Columbus wordt een sterk teefje en dat is maar goed ook ,want die mag leren de koeien ophalen. Dat komt helemaal goed. We zullen ze straks eens meenemen naar de lammeren om te kijken hoe ze daar op reageren. Dag!
( foto Rick als oppas)