Weblog1

Diny en Dirkje zijn vriendinnen. Ze begrijpen elkaar zonder woorden. Ze zwemmen samen en gaan na die tijd naar hun favoriete shopje. Ze doen om de zoveel tijd met meer en soms minder succes een afvalrace. Wouter en Herbert zaten vroeger bij elkaar in de klas en ook die zijn nog steeds bevriend.
Diny en Dirkje hebben beiden ook een hele mooie tuin.Ze kunnen allebei heel mooi bloemschikken en hebben daarmee de kas van hun koor al vaak gespekt! En ieder jaar gaan ze met hun wederhelften Ben en Eb samen op vakantie. Ze hebben al heel veel samen ontdekt: Mallorca, Turkije, Tenerife. Hun laatste ontdekking daar was “ Bavianeneiland”. Ben en Eb wilden die morgen niet mee en dat zegt genoeg. Ze kwamen niet weer bij toen ze vertelden wat voor soort Bavianen er te zien waren.!! Mannen ….in alle soorten en maten. Ze waren weer heel snel bij hun appartementje terug!
Jaren terug zijn de twee ook eens met een groep vanuit de kerk naar Roemenië geweest. De beide vriendinnen gingen mee om de boerinnen daar kaas te leren maken. Ze werden door hun gastgezin heel hartelijk ontvangen. Het is daar nog zo als bij ons in de 30-er jaren. Arm! Paard en wagen….zandwegen
Op een middag komen ze na het kaas maken weer terug bij hun gastgezin. Dirkje kijkt om zich heen en zegt: “Ik wette wat wi’j vanaovend et”. “Hoe kön i’j dat noe wetten?”, zei Diny. “Nou”, antwoordt Dirkje, “Ik misse een kippe”. En ze had het bij het rechte eind! 😉

Het was een heftig partijtje!

Een weekend in étappes, ken je dat? Maar wel leuk dan!
Zaterdag ben ik lekker met Joke en Joanne wezen shoppen in Zutphen. Daarna hebben we afgesproken met Berend en José in Apeldoorn. Rick was er nog nooit geweest. Nu greep hij zijn kans! Sascha zie je gewoon groeien. Ze zet de beentjes er al aardig onder.
Ze mocht Tessa even aaien. Tessa begint steeds kindvriendelijker te worden. Ze gaat nu ook overal mee naar toe en luistert perfect.
Daarna gingen we bij Ben en Diny aan de pannenkoek! Hmmm bijna net zo lekker als bij oma. De avond was erg gezellig, ook met Eb en Dirkje erbij. De volgende keer komen ze ook even bij Camping De Boomgaard kijken. Ze zijn heel benieuwd hoe Johan en Joke de camping ingericht hebben. Om 12 uur zijn we weer terug op onze basis. Dit keer geen mug in de tent!!
Vandaag hebben we Johan zien voetballen met zijn team van Pax tegen de Keyenburgse Boys. 3-3. Kwaad dat Johan was toen ze met twee man èn de bal over de doellijn geduwd werden en dat doelpunt ook nog goedgekeurd werd. Tja…. scheidsrechter was van de tegenpartij!!
Zullen we tante Jo nog even gedag gaan zeggen? Waarom ook niet. We schrikken wanneer we horen dat haar kleinzoon Frank een ernstig ongeluk gehad heeft. Hij is met z’n auto op een mast geknald en de ene kant van z’n gezicht is ernstig gewond, maar het had veel erger kunnen zijn. We zijn allemaal onder de indruk. Heel veel sterkte!
Dan ruimen we alles op om naar huis te gaan. Er is nog een open dag op het ” Wijngoed De Kranenburg”. Dat kan er ook nog wel bij. Rick staat er klaar met z’n camera.
En dan……… weer terug naar Emmen. De grond ligt er bezaaid met walnoten. Ook bij ons is het een goed notenjaar!

Met Joke onder de noteboom, helpt ook tegen de muggen.

Nooit geweten dat je zo gek kunt worden van een stelletje muggen. Je moet hiervoor nog even in bed gaan liggen lezen met de deur naar de voortent open. Dan ga je plat en doet het licht uit en dan begint de pret. Om de vijf minuten schiet ik recht overeind, net op het moment dat ik bijna slaap.
"Wim. de mepper!". Ik sla alles dood wat ik ontdek en ga weer liggen.Slaap ik weer bijna, begint het spektakel weer opnieuw.
Na een gezellig avondje met Johan en Joke is dit een raar slot. Het gaat zo door tot drie uur. Dan is de deur dicht en alle muggen weg. Dus…..altijd gaan slapen met de deur dicht!!!

Eligiusstraat 86!

Opnieuw zijn we dan weer een weekend op Camping De Boomgaard. Altijd goed voor een ontspannen èn gezellig samenzijn! Dit keer is Rick ook van de partij en kijkt zich de ogen uit!
En nu zitten we hier dan vóór het Restaurant De Herbergh in Aalten.We hebben de roots van Rick gevonden, zij het alsof we in een doolhof tercht waren gekomen. Op 21-9-1967 werd hij hier geboren: Eligiusstraat 86.
Wim en Rick gaan voor de appeltaart ( staat niet in het oranje boekje!!) en ik even later voor een Italiaans ijsje ( ook niet).
We zijn eerst ook al naar het Brandweermuseum in Borculo geweest. Dat viel zeker in de smaak! Rick probeert z’n camera flink uit. Tessa mocht er ook in, hoewel ze de schrik van haar leven krijgt als ze een levensgroot houten paard ziet staan voor zo’n antieke brandweerkar. Verder gedraagt ze zich voorbeeldig.
De middag krijgt een aardig slot, wanneer we onderweg gebeld worden door Lammy uit Westerbork, die mijn 2e handse fornuis met keramische kookplaten voor een zacht prijsje overneemt, Ik had het ( stom…stom..) gekocht zonder op te meten! Niet zo handig dus!
Mark houdt huis en haard in de gaten en zal het morgen afleveren! Dank!:lol:

Vandaag ging ik eerst de paardjes borstelen. Ik nam mijn eigen borstels mee, en een paar van Hetty. Toen ik ze helemaal mooi had gemaakt ging ik eerst met Amber een parcoursje lopen. Ik had al balkjes klaar gelegd. Eerst ging ik kijken of ze het nog wist van de vorige keer. Toen ging ik met haar draven. Uiteindelijk werd het een actie!!! Maar alleen Amber wou, nee Sara niet! Echt niet. En ik vond het heel leuk!!!! Groetjes Eva

Vandaag was de Roder Markt. Met het Shantykoor De Eemslander Shanty’s vertrokken we per bus met eigen ( shanty)chauffeur naar Roden. Het werd een groots opgezette happening met 5 shantykoren. Ik werd al snel opgevangen door Foekje. “ Kom maar bij ons”, zei ze. En een groot deel van de dag heb ik met het gezellige groepje doorgebracht. Leuk is dat! Het was alleen zo koud dat ik na het eerste optreden met Wim de markt vast overgelopen ben op zoek naar sokken. De blaasontsteking heb ik nog vers in het geheugen.
Er waren best veel paarden op de markt, hele grote Friese en hele kleine, zwarte, bonte en vosjes. En natuurlijk veel peerdestront op de weg. Daar hoorde ik niemand over. Toen Wim z’n piratenhap (brune bonen met spekjes) genuttigd had, kreeg hij de lucht van kibbelingen in de neus. Tja! Je mag Sonja wel een dagje overslaan! Toch ?….. Wat een gedoe nu ze zo negatief in het nieuws komt. Het bevalt ons tot nu toe wel. Wim is al 4 kilo en ik 3 kilo kwijt en dat zonder veel moeite. Alleen de eerste twee dagen is het wennen.
Dom trouwens dat ik geen camera bij me had! Wat had ik een mooie foto’s kunnen maken!
Onze jongens zongen weer uit volle borst met Mieke als een ontspannen dirigente. Ze deden het geweldig, maar ook De Landrotten uit Roden vond ik leuk om te horen!
Het was erg leuk dat er naar m’n boekjes gevraagd werd. Ik had er gelukkig een paar bij me. Sientje gaat ook meehelpen reclame te maken. Vandaag zijn er dus weer 7 verkocht.
Ik weet dat ze leuk zijn en dat kinderen in de doelgroep dat ook vinden. Toch vind ik het moeilijk om ze aan te bieden. Gek is dat! In Hengelo( Gld) gaan er 55 naar een peuterspeelzaal. Leuk hè!

Rick heeft een Maatje. Het maatjesproject hier in Emmen heeft een Maatje gevonden voor Rick. Het is altijd afwachten of het klikt. Gistermiddag komen ze aanfietsen- net wanneer ik naar het bos wil gaan met Tessa.
En ze gaan mee. Didi is een echte Rotterdamse van huis uit en mist hier de geluiden van de stad, de tram, de winkels…alles. Maar ze heeft hier werk gevonden, zorgt voor haar drie jongens en is dan ook nog vrijwilligster bij het Maatjesproject. Rick vindt het allemaal heel gezellig. Hij gaat weer met haar mee voor een patatje en een frikandel èn de gezelligheid van een huis met kinderen. Didi heeft Rick al aardig door en waardeert zijn humor. Hij kan ook beeldend uit de hoek komen.
We zijn vandaag begonnen met de voorbereiding van onze Nw Zeeland-reis. Onze mobiele telefoon is in elk geval geschikt. Je moet alleen zorgen dat je genoeg beltegoed hebt en verder maar sms en. Nu nog een stekker met 3 pootjes en dan kan Wim z’n baard ook bijwerken, anders wordt het een woeste boel.
Toen we 15 jaar geleden met een groep wild kamperend door Noorwegen trokken zei één van onze reisgenoten dat iedereen nou "coupe orkaan" had. We wasten ons onder watervallen of onder een brug in behoorlijk snel stromende rivieren. Koud!!! Ons haar wasten we wanneer we bij een ferry moesten wachten, want bij de toiletten in Noorwegen is overal warm water. Het toiletje in de camper draaide overuren met 9 personen en wanneer we bij een bakker kwamen voor een kop koffie met wat lekkers maakte iedereen dankbaar gebruik van de schone toiletten. Zo werd het al gauw bij een snelle toiletstop: “We gaan éééven naar de bakker”. Ook de tweede helft van die reis aan boord van de zeilboot de "Hilde Baudine" was verstoken van veel comfort. Wij hadden het geluk om in het “hondehok” te mogen slapen. Daar had je tenminste nog enige privacy, maar je omdraaien werd al wat lastig omdat de hoogte dat niet toeliet. Toch hebben we er geweldige herinneringen aan. Ha! Wim had de primeur om als een soort “Doris Rijkers”, volgens Niesje, in z’n gele overlevingspak het stuurwiel te bedienen bij windkracht 5/6. Wanneer je tijdens die overtocht onverhoopt naar het toilet moest, zat je daarna onder de blauwe plekken!
In Nieuw Zeeland zijn de campings al geboekt, de campers besteld en hebben we met z’n tweeën een vierpersoons camper. En…… de natuur zal ook daar overweldigend zijn.

Eén van de eerste foto’s!

Hè, hè, we zijn uitgefeest! Vrijdagavond was het feest bij Rick! De soezen werden eenstemmig goedgekeurd. En….. het fototoestel was helemaal een schot in de roos. Gerhard installeerde de boel zo dat hij z’n foto’s ook gelijk op de computer kan zetten. Ik heb de eerste al toegestuurd gekregen. Het dartbord werd weer opgehangen en groot en klein vermaakten zich kostelijk. Rick straalde helemaal. Ben en Nies waren inderdaad ook van de partij. Vanuit Duitsland via Hattem toch weer naar Emmen! Rick loopt nog steeds met het toestel om z’n nek. Vanmiddag is hij voor het eerst mee naar Didi, z’n maatje van het Maatjesproject. Ze heeft hem ook al aan het msm-en..
En gisteren was Sara Judith het middelpunt. Lieve hield een geweldige speech in dichtvorm, er draaide een diavoorstelling over haar eerste 25 jaar en er werd gebarbecued.. De kinderen lagen languit voor een leuke dvd. Al met al een verjaardag om met plezier aan terug te denken.
Net precies heb ik Mark, Jennifer en Eva uitgezwaaid. Wim is naar Westerbork, lekker zingen met het Shantykoor. En ik….ik ga nog even met Tessa naar het bos. Een beetje beweging hoort er ook bij na al dat feesten! En morgen………ga ik zwemmen met Jannie. Dat gaan we nu iedere maandag doen. Baantjes trekken, bubbelen, golfbad en dan een kop koffie na. Leuk, maar ik mag eerst m’n zwempak wel gaan zoeken!!

Loedertje heeft er genoeg van!

Dit was een dagje Voorthuizen, dagje ANWB, dagje Nieuw Zeeland! Nu begint de reiskoorts. Wat leuk om al die verschillende mensen te ontmoeten. Er was een stel bij dat hun Westy had meegebracht. Ik heb hem nog eens goed bekeken omdat ik Robbie aan het schilderen ben. Een foto is toch anders.
Het waren alle mensen voor 2 reizen. Groep 1 vertrekt 20 oktober al en wij, groep 2 dus op 3 november. Laten we nou aan tafel toch bij een Willem terecht komen, die ook nog een techneut blijkt te zijn in de vliegtuigbouw. Wim en hij raakten niet uitgepraat. Dat zou heel gezellig kunnen worden. Jammer dan, ze gaan met de eerste groep mee.
Onze reisleiding bestaat uit 2 echtparen, doorgewinterde Nw Zeeland- en andere landgangers. Het lijkt allemaal heel leuk te worden. We krijgen een 4 persoons camper, zodat onze bagage en koffers op het bovenste bed geparkeerd kunnen worden. We krijgen heel veel informatie mee. Dus we kunnen gaan studeren.
De honden zijn blij dat we er weer zijn. Queeny is helemaal uitgelaten en gaat achter Loedertje aan, maar dat ziet die even niet zitten!
Straks gaan we naar ons feestvarken Rick. Gisteren hebben we voor het eerst sinds lange tijd weer soezen gebakken….een werkje met hindernissen. Eerst had ik geen boter, dus ging Wim naar buurvrouw Wielens om een pakje boter (500 m verderop). Dan heb je beslag en dan moeten de eieren er één voor één door geklopt. Het laatste ei was bedorven, konden we alles weggooien en opnieuw beginnen! De tweede poging! Toen wist ik niet meer dat je al eieren kloppend het pannetje wel van het vuur moest halen. Ik denk dat de soezen daarom niet zo hoog zijn geworden. Daarna ging Wim ze al vullen met slagroom met een flinke toef er bovenop. Dat ging goed, maar eigenlijk had eerst de chocoladeglazuur overheen gemoeten. Wim denkt dat dat nu nog kan. Ik denk van niet! Straks smelt alle slagroom!

Kijk maar onder "NIEUWS"

Rick samen met Henry. Die zit nu wel in Canada, maar hoort er zo toch ook bij!.

Rick is morgen jarig! En dat gaat gevierd worden! Meestal is hij in Canada met zijn verjaardag, bij Fred en Gera. Daar wordt hij dan geheel in de watten gelegd met taart èn cadeaus. Dit jaar is hij thuis. Het leek hem eerst niks om hier jarig te zijn, maar helemaal niks vond hij blijkbaar toch wat kaaltjes.
Dus mochten we vanmiddag mee om boodschappen te doen. Daarna gekeken waar z’n leuke shirt gebleven is en al die spijkerbroeken. Gelukkig…….gewoon op de stapel!
Daarna ging Rick naar Chantal, de kapster. Daar praat hij altijd honderd uit. Ze is dan weer helemaal bijgepraat. Zo’n 2x per jaar moet het dan toch gebeuren. Nu ziet hij er uit…ja… of er een feestje aankomt!
Veertig worden is niet niks.
Toen we in 1983 net verhuisd waren naar Emmen werd ik 40 en er kwamen heel wat onverwachte gasten. Je denkt eigenlijk niet dat ze dat hele eind afleggen voor een verjaardag! Maar Diny kwam ’s morgens al. Het eerste wat ze zei was: “Foi toch, wat woont jullie noe toch een ende vot!” En dat is naar Hollandse begrippen ook zo. Ongeveer 7 kwartier doe je erover en als er veel vrachtverkeer is nòg langer.
Toen Pa en mama indertijd in Iowa waren bij Oom Herman en tante Nettie gingen ze gewoon ergens een hapje eten en waren dan zo ook 1,5 uur onderweg! Heel gewoon, maar met ons drukke verkeer is het toch lastiger.
Morgen komen Ben en Niesje waarschijnlijk ook. Die moeten nog uit de Eiffel komen, waar ze met Paul Sietse en Annemarie een midweek doorbrengen en dan komen ze ook nog naar Emmen. Tja….Rick hè! Ben had tegen hem gezegd: “Als je je verjaardag viert, dan komen we”. Dus Rick aan het sms-en.
Met Jans en Geesje ligt het nòg anders. Die zeiden gewoon:”Je kunt wel geen verjaardag vieren, maar we komen toch”! Dat kan morgen nog een dolle boel worden.
rickvanderkolk@hetnet.nl