Weblog2

Zo’n achterkantje met uitleg is toch ook de moeite waard.

Ik vind toch nog de foto die eigenlijk no 2 is. Het grote werk kan beginnen. Het touw is bevestigd om het vliegtuig weer overeind te trekken.

Hier staat hij dan weer op de wielen.

De achterkant van de foto. Het vliegtuig ligt onderste boven en er zijn de vliegeniers van Soesterberg die er bij gekomen zijn. Moeilijk leesbaar omdat deze foto uit een album gehaald is met zwarte bladzijden.

Pa Hendrik Jan is ook in dienst geweest… bij de luchtmacht, allemaal natuurlijk lang voor mijn tijd. Ik weet alleen dat er een vliegtuig ergens ondersteboven is komen te liggen en dat die met kunst en vliegwerk weer overeind gekomen is. Joop weet vast meer te vertellen over dit vliegtuig. Zelf heb ik er geen idee van.
Ik heb alleen een fotootje dat ie ondersteboven ligt en één dat hij weer rechtop staat. Of zou het juist andersom zijn? De mededeling achterop deze foto [i]"svp bewaren" [/i]zegt wel dat het een belangrijke gebeurtenis voor Hendrik Jan geweest is. Volgens mij is hij de linker figuur op deze foto.

Een foto (eind jaren 30, begin 40 misschien) waarbij je wel wat kunt fantaseren. Hendrik Jan is volgens mij de tweede van rechts bovenaan en als ik het goed heb tante Jo vierde van rechts onderaan. Het lijkt een mooie zomerdag, te zien aan al die overhemdjes met bretels.
Ik heb het idee dat dit de jongelings- èn meisjesvereniging van de Wildenborch is die hun jaarlijkse gezellige middag hebben. De meisjes hebben van die bloemetjesjurken met pofmouwtjes. Ach die mode is allang weer eens teruggeweest, alleen weer net iets anders natuurlijk.
Bij ons op De Boomgaard hing op de overloop ook zo’n jurk in de kast. Die was van tante Hanna geweest, wit met een blauw bloemetje. Die gebruikten we met verkleedspelletjes. De kast staat nu bij Henk en Anneke mooi te wezen, maar die jurk zal er niet meer in hangen.
Ik weet niet of iemand anders in de familie hier nog meer in herkent.

De enige oplossing die gisteren binnenkwam over het pasfotootje was: een neave van oew kolde neave. Weten jullie het al?

Ik vind in mijn "old shoebox" een klein pasfotootje van iemand die ik aan z’n ogen alleen al kan herkennen. Maar kunnen jullie dat ook?
Ik heb drie van die dozen en een kast met dia’s. Die dozen is gewoon één zootje. Ik heb er lijn in proberen te krijgen door ze soort bij soort in fotomapjes te laten zitten en de losse in mapjes met [i]oude foto’s [/i]en [i]heel oude foto’s[/i].
Je kunt nagaan dat het hard werken is wanneer ik een foto in gedachten heb voor een weblog en ik moet hem nog zoeken. Waarschijnlijk is dat straks verleden tijd. Er is een apparaat waarmee je ook dia’s kunt scannen. Je kunt het zelfs bestellen bij onze krant: het Dagblad van het Noorden.
Wim Harwig gaf het goede voorbeeld door alle gescande oude foto’s op Flickr te zetten, maar dat moet ik nog leren. Ik hou het nu maar bij mapjes, soort bij soort, gewoon op de computer.

Nee wij gingen niet woofen, maar maakten met de ANWB eind 2007 een prachtige camperreis. Hier zijn we op het Zuidereiland, passeren niet onopgemerkt de 45e breedtegraad en komen dan bij Cromwell in een gebied met vééél fruit.

Wie weet wat Woofen is? Ja zo wordt dat genoemd!
Dat is milieuverantwoord werken op een boerderij in Nieuw Zeeland. Je sluit je aan bij een WWOOF organisatie ( Willing Workers On Organic Farms). Dit is een organisatie die over de hele wereld jonge mensen een mogelijkheid biedt mee te draaien op een ( organische) boerderij.

Wim Harwig vertelde dat hun jongste dochter Rea daar nu aan het woofen is, werken op een biologische boerderij van een echt KIWI boerengezin tegen kost en inwoning. Ze vertelt er blijkbaar enthousiast over.

Je kunt er allerlei soorten werk doen: van het telen van planten tot het zagen van bomen en van het oogsten groente en fruit tot het verkopen van waterlelies. In Nieuw-Zeeland zijn er meer dan 300 boerderijen aangesloten bij WWOOF. Je werk zo’n vier uur per dag en je mag vervolgens gratis logeren, eten en drinken op de boerderij. Let er wel op dat je voor dit werk een Working Holiday Visum nodig hebt. Dit visum kan je online aanvragen via de website van Immigration New Zealand. Je moet wel van tevoren contact met de boer of manager van een WWOOF-boerderij opnemen wanneer je wilt komen werken. Kijk voor meer informatie op de site van het WWOOF.

Toen we van begin november tot 19 december 2007 door Nieuw Zeeland camperden waren we allebei onder de indruk, niet alleen van de schoonheid van het land, maar ook van de relaxte manier van leven. We spraken een paar Nederlandse emigranten en konden ons levendig voorstellen dat ze de stap maakten.Als ik nog jong was geweest had ik me hier wel willen vestigen. Ik had hier wel geboren willen worden… dacht ik toen.

Op Wims site www.harwig.wordpress.com (inderdaad… klik maar op de titel) zijn filmpjes te zien van de beide dochters met Kerst in Australië. Nou die vermaken zich best…. te vergelijken met Riet en Moos van een paar weken terug. Ze hebben ook met z’n beiden de Fiji eilanden aangedaan. Daarna kwam Jes op huis aan en heeft haar leventje hier weer opgepakt, maar Rea ging nog even door om een paar maanden in Nieuw Zeeland te gaan "woofen".
Bovendien is er een zeer recente foto van onze vooroorlogse neef Jan op te zien, die nog helemaal van deze tijd is!

Weer even een switch via de Bijenhofs naar de Harwigskant in de familie.
Toch jammer, meldde Johan Aartsen eens, dat je de verhaaltjes zo door elkaar hebt staan. Tja… dat komt omdat ik schrijf over wat er bij me op komt of wat ik hoor van familie. Misschien zegt het ook wat over mezelf. Ha!
Nou ja…. dat moet dan maar. Ik probeer het wisselen wel te beperken. Wanneer ik ooit een boek hieruit zou samenstellen, komt alles vast wel weer in de goede volgorde te staan.

Ik kreeg van Wim Harwig een mailtje over de trapkar van zijn opa Baard. Hij meldt dat inderdaad zijn broer en onze neef Jan Harwig meer weet te vertellen over de trapkar van opa Harwig. Hij heeft opa ook heel wat langer meegemaakt dan Wim, ik denk wel 25 jaar. Hij is vorige week vanuit Gent na het bridgen bij Wim en Marjan in Vlissingen aan geweest en toen kwam de trapfiets van opa Harwig ter sprake. Jan vertelde dat het onderstel van die kar in elkaar gelast is in de smederij van Barendsen en het zal ook niet zo’n heel licht geval geweest zijn. Bovendien werden de achterwielen aangedreven door twee benzinemotortjes. Dat was natuurlijk wel illegaal want hiermee werd het een motorisch aangedreven voertuig. En… opa had geen rijbewijs!

Bedankt Jan en Wim.

Ben je geïnteresseerd in het fenomeen velomobiel en wil je wel eens heel veel ligfietsen of velomobielen bij elkaar zien? Er zijn wedstrijden in Tilburg in het weekend van 3 juli. Wim en Marjan zullen er ook zijn al doet Wim zelf niet mee aan de wedstrijden.
Klik op de titel en je hebt meteen alle informatie hierover!