De vorige keer had Rick er nogal werk mee om het gras rondom het huis er goed af te krijgen. De zelfrijdende grasmachine moest hij drukken. Ach.. ik hoorde hem niet klagen. Het gras lag er weer netjes bij. We vroegen buurman Alle of hij er even naar wilde kijken. Alle kwam en ontdekte een gebroken kabel. Hij prutste de kabel er uit en ging op pad naar een nieuwe. Hij ontdekte dat hij ook de kabel zelf wel iets kon inkorten. Slimme buurman hebben we. Sinds we een kapitaal hebben uitgegeven aan een slotenmaker toen het deurslot kapot was, zei Alle meteen: ’Had mij eerst maar geroepen’. Dat doen we dus sinds die tijd.
Zaterdag was het zover. De grasmaaier werd op de picknicktafel gehesen zodat Alle er goed bij kon en even later deed de maaier weer waarvoor hij bedoeld is, maaien zonder het zweet op de rug van, in dit geval, Hendrik Jan de tuinman.

Bij de gescande brieven en kaarten van tante Jantje behoorde ook dit lijstje met namen. Dit zijn waarschijnlijk de namen van buren van De Boschkamp. Bij bruiloften en andere feestelijke gelegenheden was het de gewoonte om gezamenlijk wat te geven en daar stonden vaste bedragen voor. Ik weet dat Dinkelman en Braakhekke de naaste buren van de Egginks op de Boschkamp waren. Meestal ging de eerste naaste, zoals dat heet, de buurt rond om in te zamelen. Tot aan de dag van vandaag gebeurt het nog op deze manier. Niet alleen bij feestelijkheden zijn je buren belangrijk. Ook bij begrafenissen en bepaalde werkzaamheden zoals dorsen en in alle voorkomende noodgevallen werd en wordt nog steeds een beroep op de buren gedaan.
Vroeger gebeurde het ook vaak dat de hulp van buren ingeroepen werd bij een wat moeilijke geboorte van een kalf. Tegenwoordig hebben alle veehouders een mechanische hulp zodat ze de buurt hiervoor niet meer in hoeven. Ik heb Johan en Joke hier al eens mee in actie gezien. Als het zover is schiet Joke meteen in de overal en als een geoliede machine werkt dit tweetal samen om een gezond kalf te helpen geboren worden.
Niet voor niets is het spreekwoord vroeger ontstaan:
Beter een goede buur dan een verre vriend.

Jannie Dinkelman meldt in het gastenboek dat dit inderdaad het handschrift is van haar opa Dinkelman. Hij moest op school rechts leren schrijven hoewel hij eigenlijk linkshandig was. Tja… zo ging dat vroeger. Ook vader Hendrik Jan timmerde links, maar schreef rechts om dezelfde reden.
En Mark… ,twee generaties verder, voetbalt links, hij was een favoriete linksbuiten tot z’n knieen kuren gingen krijgen. Toch heeft hij gewoon zonder sterke dwang rechts leren schrijven. Gerhard is wel echt linkshandig.