Hebben jullie dat ook? Een huis vol met herinneringen die je niet weg kunt of wilt doen. Ze zijn gewoon een onderdeel van je leven geworden. De opruimcoaches, waar ik trouwens groot respect voor heb, zeggen dat je die oude spullen weg kunt doen maar de intentie van het geven ervan kunt bewaren. Daar zal het misschien ooit nog van komen.
Zo hebben wij in huis weinig van geldelijke waarde, maar wel veel van emotionele waarde. Inderdaad zijn er veel gegeven spulletjes die je naar een kringloop kunt brengen zodat een ander er wat aan kan hebben. Zover ben ik nog niet.
Nu heb ik een bijzonder kistje. Het is mijn oude spaarpot, eigenhandig nog gemaakt door mijn vader Hendrik Jan die timmerman en meubelmaker was. Mijn naam Heintje Eggink heeft hij er nog netjes opgezet net als mijn geboortedatum 26 augustus 1943. Het is amper meer te zien. Het bijpassend kleine sleuteltje is verdwenen.
Hij is niet meer aan Diny’s spaarpot toe gekomen. Ze was 8 maanden toen hij overleed na een motorongeluk.
Al mijn verhuizingen heeft dit kistje overleefd en heeft altijd een bijzonder plekje gekregen. Hendrik Jan maakte voor zijn zussen vaker kistjes: naaikistjes, sommige met houtsnijwerk. Ook daar heb ik er een paar van net als Diny. Ik kreeg er zelfs eentje terug van oom Herman uit Amerika.
Maar dit spaarkistje blijft bijzonder.
