Toch ook weer fijn, een avond met een lezing en wel voor de ons bekende ds. Klaassen. Voor mij extra bijzonder. Hij was ook predikant in mijn geboorteplaats Vorden en heeft in 1995 de afscheidsdienst van mijn vader geleid.
Maar deze Hedera avond begonnen we samen met Lied 3 ‘Uit Oerd zijt gij gekomen’ en met de komende lezing over de wandeling naar Santiago de Compostella in het vooruitzicht had Aly een mooie vergelijking over de Bijbel en een Reisgids. En nu werd allereerst ons trouwe lid Aly Hoving herdacht die afgelopen maand vrij plotseling overleed en zongen we aansluitend het heel passende lied: Eens als de bazuinen klinken. We hebben goede herinneringen aan ons trouwe lid Aly.
En toen kwam ds. Klaassen aan bod, aangekleed zoals hij op weg ging met schoenen, rugzak en stokken en begon met ons aan zijn wandeltocht, de Camino, door het noorden van Spanje die 800 km lang is. Op deze manier begon hij aan zijn pensioen en startte op 10 april 2023 met Pasen en eindigde 2 maanden later met Pinksteren op zijn eindpunt in Santiago de Compostella. Hij vertelde over de apostel Jacobus die hier gewerkt had en later begraven is nadat hij over zee weer naar Spanje vervoerd werd. Ds. Klaassen vertelde over de mist in de Pyreneeën, de vele ontmoetingen, de overnachtingen in een Pelgrimsherberg, over het onderweg leren ‘in het nu’ te leven en de Jacobsschelp die de weg aangaf. Bijzonder beleefde hij ook de kerkdiensten ’s avonds.
En.. de Camino zorgt voor je, God zorgt voor je. Telkens als het moeilijk of lastig werd kwam er een welkome oplossing, soms zelfs in een bakje paella dat hij aangereikt kreeg.. of een bus die net stopte toen hij er helemaal doorzat. Op een gegeven moment leek het landschap op het vlakke land van Groningen. Hij vertelde over de voetwassing in een kerk: ‘Moge jouw voeten gaan op weg naar de vrede’. Over de jongen die ’dankbaar’ was terwijl hij eigenlijk al ongeneeslijk ziek was, over het meisje dat haar leven in deze tijd niet meer zag zitten maar nu weer moed vond voor de toekomst. Ds. Klaassen liet ons ook de vele cultuur zien die hij onderweg tegenkwam in de vorm van prachtige kerken en kerkjes. Hij vertelde over het meisje dat een moslim- en een christenouder had en aangaf dat het contact met God het belangrijkste was. Ook bijzonder.
Eindelijk na die 800 km wandelen aangekomen in Santiago de Compostella zagen we de kerk waar ook het graf van Jacobus is en een wierookvat heen en weer door de kerk werd geslingerd. Het was natuurlijk geweldig dat hij het laatste stukje met zijn vrouw kon doen die helemaal hierheen was gereisd met een busje. En natuurlijk ging de tocht nog even verder naar Kaap Finistère waar Jacobus aan land zou zijn gebracht en waar een kruis was geplaatst waar iedereen nog wat spullen neer kon leggen, eigenlijk de zorgen en moeilijkheden zo van zich af kon leggen. Discipel Jacobus verwijst weer naar Jezus.
Wat ds. Klaassen vooral bij bleef waren de ontmoetingen en ook de stilte die hij had ervaren. Tot slot was er de Ierse Reiszegen die ze thuis ook met elkaar gezongen hadden. Indrukwekkend en mooi!
