Weblog1

Voor de laatste keer hingen ze met z’n zevenen aan moeders tepels vanmorgen om half 7. De rest van de dag houdt Tess het voor gezien. De barricades van het terras naar de rest van ons erf zijn nu waterdicht. Zelfs Spikey kan geen gaatje meer vinden. We hebben geluk met het prachtige weer, want nu kunnen ze om 9 uur na de brinta al naar de buitenren. Daar spelen ze zich moe en even later is alles weer in diepe rust. Sam was ons wel even te glad af. Zit je rustig aan te kijken als je haar roept, maar duikt dan onder de caravan. Zeker van Toska en Spikey afgekeken.
Maar nu is het half 6. Alfa is al opgehaald. Zo vanaf het vliegveld in één streep door naar Emmen en Alfa werd met open armen ontvangen door een bruingebrande familie.
Het doet zo goed dat jullie zo blij met haar zijn! Heel veel geluk!
Ik zie haar over een poosje al met je mee lopen, Alma!
Tegelijk kwam ook de familie uit Uithuizen voor Toska. Nienke was niet weg te slaan bij de pups en liep gelijk met Toska te slepen. Die slaapt vast goed onderweg. Vorig jaar kwamen ze voor Britt. Het was of de tijd had stil gestaan. Toch was het een veelbewogen jaar. En het was goed om elkaar weer eens te zien!
Maar we komen zeker die kant een keer op met de caravan.
Noord- Groningen hebben we nu ontdekt.
Ja,…… en nu zit ik dan een beetje bij te komen en inderdaad….
Nu zijn er nog maar 5.

foto: nu nog 7

Het is bijna zover. Morgen gaan Alfa en Tosca naar hun nieuwe thuis. Hier zijn we aan het afbouwen. Vandaag zijn ze weer ontwormd, hoewel ik geen wormen gezien heb.
Maar dat kun je misschien niet altijd zien.
Tessa geeft ze ’s morgens om half 7 nog hun ontbijtje, maar de rest van de dag houdt ze de pups van zich af. Ze gaat gewoon plat op haar buik liggen en speelt met ze en laat duidelijk merken dat ze van dat gelebber niet meer gediend is.Wat regelt de natuur dat toch mooi.
De pups die nu even vrij mogen lopen zitten al achter de kippen aan en Alfa is al net zo gek op stokken als Scott. Zonet had ze een stuk hout gevonden en bracht dat al mee.
Je kunt ze nu geen moment meer uit het oog verliezen.
Gisteren kwam er nog een telefoontje van Majorca van de nieuwe baasjes van Alfa.
Wim riep nog: "Je kunt ze beter even terugbellen". Het schijnt nogal duur te zijn als je mobiel vanuit het buitenland belt. We wachten maar af. Het was maar een kort gesprekje en ze wilden zo graag horen dat alles met Alfa in orde is.
Vanmorgen stond ze anders wel samen met Kenai ons op te wachten onder aan de trap. Een fraai stel. Spikey en Toska duiken graag onder de caravan als je ze weer in de ren wilt doen. Die twee weten ook al hoe ze langs de barricades kunnen glippen vanaf het terras.
Gisteren is er weer uitgebreid geknuffeld met allemaal. Gera, ons nichtje uit Canada was er met aanhang. Sam was ook erg in trek. Die lag wel een uur rustig bij Gera in de nek en sliep daar gewoon in. En dat voor een bordercollie.!!

Ja hoor, het is zover.Tosca en Queeny zijn er vandoor. Ik zie ze achter de struiken racen, kijken wie het snelste is. En maken er ook nog een soort brulgeluid bij. Ze horen of zien me niet. Ze hebben een sluipweggetje ontdekt naar het land van de boer. Ik wring me door de struiken, maar dan zijn ze allang een eind verderop. Ik geef het maar op. Tessa helpt straks wel weer.
Vanmorgen stond Kenai me onderaan de trap op te wachten. Zo van : kijk mij eens en hij had echt een blik van trots in zijn ogen. Ik had al zo’n idee dat die dat nog wel een keer zou redden. Soms nam hij al een aanloopje wanneer je hem uit het nest wou tillen.
Hij is ook het grootst van allemaal.
Toch goed dat we Scott ’s nachts achter het schot hebben. Scott vindt dat geloof ik een gerust gevoel dat geen pup hem kan lastig vallen.
Nu zitten ze weer in de buitenren, moe van het spelen. En ze bouwen al slapend weer energie op voor straks. Dan begint het festijn weer van voren af aan. Spikey kreeg een mailtje van z’n nieuwe baasje Laura. Hij was zeer vereerd en kan niet wachten tot hij gehaald wordt. En…Kevin …groetjes van Scott, die heeft de bal al weer klaar liggen. Dag allemaal!

Nog even een impressie!
Links Meike, dan Spikey met daarachter Toska en rechts Queeny!

Daar liggen ze dan! Helemaal uitgeteld. Niet meer op één hoop zoals in de eerste weken, maar nu zoeken ze allemaal hun eigen plekje in de ren.Meestal liggen ze op een warm stukje van de deken, maar Sam niet. Nee Sam gaat steeds op een zeskanige stenen tegel liggen.
Vanmiddag was er dus bezoek om oa naar de pups te kijken, want volgende week zal waarschijnlijk alleen Spikey er nog zijn. Bo Lyn zat steeds met Sam op schoot. En die vond het heel best.Chrissy, Robin en Roald zaten bij de pups in de ren en speelden met de anderen.We kunnen ze niet meer allemaal tegelijk los laten lopen. Nou ja , dat kan wel, maar voordat je ze allemaal weer terug hebt….De reddende tactiek is om dan Tessa te roepen en gegarandeerd binnen een minuut hangen ze alle 7 weer bij Tessa aan de tepels.Maar dat zijn we nu aan het afbouwen, want straks moeten ze het alleen met de melk van een schaaltje brinta doen ’s morgens. Daarom de laatste week 3 eruit en 4 in de ren en daarna andersom!
Ook Arjan en Monique met Annique en Jarno, Kenais nieuwe baasjes konden gewoon niet wachten. Zo graag wilden ze Kenai nog even zien en knuffelen. Het was dan ook een drukte van belang, maar heel gezellig!. Nu liggen ze daar. Het eerste uur hoef ik er niet naar om te kijken.

foto : Sam

Dat komt ervan als je vlug vlug van alles wilt doen. Pups naar binnen , gauw een wasje,
ophangen. Ja en dan kom je de barricade tegen, die voor de pups is opgericht ,zodat ze niet van het terras af kunnen.Twee opgeklapte tuinstoelen waren bedoeld om onze woelwaters tegen te houden. Ik val er ongelukkig overheen.Voet gekneusd, elleboog blauw, vinger gekneusd en nagel ingescheurd. Achteraf viel het gelukkig mee na de Reikibehandeling van Wim en vannacht een ijscompres op de voet en nog even de vinger in de soda. Vanmorgen liep ik al weer redelijk en dat was maar goed ook ,want moeders ging uit met Groei en Bloei.
Met een hele bus vol naar de Levenstuin in de buurt van Teuge, lunchen bij het vliegveld ,
een fuchsiakwekerij en een mooie particuliere tuin in Heerde bezocht. Een hele mooie dag uit.
Rick paste op de pups toen Wim met de Shanty’s in de weer was en nu zitten we weer te genieten van het spelen van Tessa met haar kids.
Patrick ( van Susan) komt vragen of ik z’n embleempjes met "stoottroepen" erop op zijn uniformjasjes kan zetten. En zo is er weer een dag voorbij.

foto Eva met Queeny

Dokter Harrie is geweest! Er is geënt links en gechipt rechts in de nek!
En……ze zijn allemaal nagekeken en gezond verklaard.
Het was nog een heel precies werkje. Ik hield de pup steeds vast, dokter Harrie entte en chipte en onderzocht ze. En Wim schreef en controleerde de exacte nummers. Met een kop koffie erbij ben je zo een uur verder.
Maar ik ben blij dat ze allemaal o.k. zijn.
Hij vertelde nog over de bloedhonden waar hij door ingesloten werd, toen de eigenaren niet thuis waren.En hoe hij door rustig achteruit te lopen en rustig pratend ontsnapt was aan…Wij vertelden ons vosse verhaal , maar hij dacht dat Tessa die vos wel op afstand gehouden had wanneer die toch verschenen was.
Alfa wordt woensdag opgehaald en de anderen kunnen in de rest van de week mee naar hun nieuwe thuis!

foto: Tessa in een onderonsje met Toska;)

foto Scott: Henk Eggink

Scott heeft het zwaar. Alle aandacht gaat naar de pups en daarna naar Tessa. En die kleine deugnieten zijn al zo snel. Ze zitten overal aan en in.
En natuurlijk ook aan zijn stok of bal. Nee Scott heeft geen last van vadergevoelens. Hij is dan ook al een wat bezadigde oude hond aan het worden die al die drukte niet meer hoeft.Toch heeft hij een geweldig trouw karakter, maar hij zal blij zijn als de rust straks weergekeerd is.
Nu wordt hij steeds in de gaten gehouden en ’s nachts gaat hij achter het hek, dat zelfs gebarricadeerd wordt met een grote plank. Want stel je voor dat een pup er ’s nachts toch uit komt en toch onder het hek door kruipt!! En dat doen ze…Ze vinden Scott heel interessant en zien niet dat hij daar geen zin in heeft.
Nee, wij willen rustig kunnen slapen.

Tessa zorgt geweldig voor haar pups. Ze speelt met ze . Ze leert ze door ze zacht in de bek of poot te bijten dat ze zich moeten onderwerpen door op hun rug te gaan liggen. Dat doen ze allemaal. Ze bereidt ze voor op "het leven".
Gisteren na Robins feestje ging ik met Ellen schilderijen wegbrengen naar de Voorhof ( kerk) in Angelslo voor de expositie van onze schildersgroep. Pups in de buitenren, Scott binnen, en Wim ging naar Schoonebeek zingen met zijn Shantykoor.
Ineens schoot me te binnen dat we zondag een vos zagen lopen in het veld 300 m verderop. En dacht: zou die ook pups kunnen aanvallen of toch eerst voor een kippetje gaan.. Ik ben gelijk teruggereden, alle pups in hun nest binnen gezet…vonden ze niet leuk.
Het is trouwens een mooie expositie geworden in de foyer van de Voorhof.
Door de week is De Voorhof ook open, omdat het CBR zijn examens daar afneemt. Zondag komen ook mijn medecursisten naar de kerk en bij het koffiedrinken wordt de expositie voor geopend verklaard.

Hoera, Robin is jarig en……. mijn eigen website is klaar, nou ja …klaar?
Ik wist niet dat je nog zoveel trucjes moet kennen om er iets van te maken, maar als je het leuk vindt, kun je me ook volgen in het ontwikkelen tot een site die de moeite waard is om aan te klikken. De pups hebben net hun pap gehad en spelen zich nu moe. Tessa is blij dat ze even alleen met Wim mee kan naar de kippen , lammeren en de pony’s.
9jaar geleden ging Gerhard met Judith naar het ziekenhuis en wat waren we blij met dat telefoontje dat er een gezonde zoon geboren was en alles o.k. was met moeder en kind.
Wij natuurlijk in één streep er naar toe evenals de andere opa en oma. Ook Judiths vriendin Lieve was er en tracteerde ons op een glaasje champagne om op ons aller Robin Jan Willem te proosten.Een geweldige ervaring! We zijn heel blij met jou, Robin!