Weblog2

Nettie’s familie: De van Heuvelens
Nettie 2e van rechts

Ook vanuit Mevin bleef opa trouw schrijven. En natuurlijk had tante Hanna ook deze brief bewaard. Ik geef hem in drie stukken.
foto: In 1928 Van Heuvelen and Herman coming to the Boskamp

Melvin, 19 juni ‘32

Beste Zus,

Ik wil je even een briefje schrijven. Het werk hebben we weer af tot vanavond en dus begin ik met wat schrijverij. Ik ben weer thuis van Archer. Gisteravond heeft van Heuvelen mij teruggebracht en een paar meisjes die zolang bij Nettie waren logeren weer meegenomen. Ik ben goed gezond gelukkig en ik kan tot nu toe goed tegen de warmte. Ofschoon ’t wonder, als je meent dat het nog niet erg warm is, dan kun je je al haast branden aan een stuk blik of dun ijzer. Ik denk dat ik de eerste dagen ook wel bericht krijg van huis of één van jullie hoe het bij u gaat. In een brief van huis las ik verleden week dat het met Jo nog niet naar wens gaat op de Bijvanck. Ik dacht altijd het zou wel zachtjes wennen en beter worden. Het spijt me zoo, want je hebt ook zoo nog geen anderen dienst. Me dunkt moeder ziet het te zwaar in. Ik weet toch niet waarom moeder er van ’t begin af aan er al zoo op tegen had en ik was er zoo blij mee dat Jo nu een dienst had zo dicht bij u en niet ver van huis, maar wat kan ik er van hieruit van zeggen. ’t Moet maar gaan zoals ’t gaan wil. Ik ben er blij mee dat je zelf ook wat meer gezelligheid hebt door Gerrit. Dat is altijd iets wat een hoop kan verzoeten. Als je dit schrijven krijgt hebben ze thuis ’t meeste hooi al binnen. Hier bij van Heuvelen hebben we gisteren namiddag 30 vrachtjes ingehaald, dat zijn dan vrachtjes van 6- 800 pond. Die worden dan in één blok eerst door de paarden opgedraaid tot boven aan de kap van de stal en dan trekken ze het langs een rail waar het aan hangt de stal binnen. Als ’t ver genoeg is trek je aan een touw en de hele bonk valt omlaag. Makkelijk werk. Met drie span paarden haalden ze aan en van Heuvelen en ik maakten het hooi wat gelijk.

———————————————————————————————–
When opa was at Herman and Nettie in 1932 he wrote Hanna this letter. I’ll give it to you in three parts.

I just want to write you a letter. Work is done until tonight and so I start writing. I’m home again from Archers. Yesterday evening van Heuvelen brought me home and took the girls with him. They have been here with Nettie for a couple of days.. I’m in a good health and I’m o.k. with the high temperature. However it’s strange, when you even think it’s not so hot, you will burn your fingers touching a piece of iron.. I hope within a few days I ‘ll get a letter from home or from one of you. In a letter from home I read about Jo. It seems that she’s not feeling well at the Bijvanck.( her job at a large house in Almen. Tante Jo told she had to call mister to a 10 year old boy.)
I was just thinking it would be going better and better. I’m so sorry for her, for it is not easy to find so quickly an other job. I think …mother takes it to heavy. I have no idea why mother was against it from the beginning and I was so glad about it now she had work near to you and not so far from home. But what can I say? It has to go as it will go. I’m happy with you that you have Gerrit. That will give you a lot of sociability.
When you get this letter they almost will be ready with the hay on the Boskamp. At the van Heuvelens they’ve got yesterday afternoon 30 freights hay of 6-800 pound. In 1 block they will be turned up by the horses and than at the top they pull it along a rail inside of the barn. If it all is far enough they pull at a rope and the whole block of hay is falling down. Easy work! They brought that hay with 3 carriages and van Heuvelen and I made it rather flat.

Op de Boskamp was het een komen en gaan van bezoekers. Erna heeft haar moeder nog wel gevraagd wie die man met bolhoed en wandelstok is maar ja… als je het niet meteen opschrijft ben je het zo weer kwijt.
Achter staan wel van r. naar l. Dika, Hendrik en Hendrik Jan en Jo.

Ik hoorde van tante Jo en tante Jantje dat het dhr Ouwenaller moet zijn met die wandelstok en bolhoed, bankdirecteur te Deventer, die met zijn dochter juffr van Ouwenaller meekwam. Zij zit hier tussen opa en opoe in. Zij was directrice van de Rekkense inrichtingen en een goede vriendin van de familie. Tante Jantje wist zelfs het jaartal nog te noemen, want zee…. Jan van Dika hef een lappe veur het oge en dat was in….? ben ik al weer kwijt.

A lot of visiters were welcome at the Boskamp. But who will be that gentleman with his hat and walking stick. Erna asked her mother, but I’m forgotten who it might be. Yes when you do not write it down at the same moment……

Bij dezelfde brief van opa aan tante Hanna voor haar 19e verjaardag, voegde opoe ook een brief. Die is wat practischer, maar laat een zorgzame moeder zien.
Opoe deed het vaker. Ze schreef nog eens dwars over het papier om een nieuw velletje uit te sparen.

Lieve Hanna
Hartelijk gefeliciteerd met uw verjaardag. Nieuws weet ik eigenlijk niets, want Vader heeft u nog al een hele brief vol geschreven. Maar ik wou U nog even vragen of U nog eens zien wilt hoe die lussen of knoopsgaten zoals je ze noemen wilt, gemaakt zijn, want ik kan er niets van krijgen als ik niet weet hoe het gedaan word. Vader heeft u ook al gevraagd of u nog een voorkeur gaf aan het één of ander cadeautje; zo ja, stuur dan even een bericht anders wou vader een boek bestellen. Want als we de kinderen niets kunnen geven als ze jarig zijn, is toch zo onplezierig; en het is zo’n toer om altijd iets geschikts te kunnen prakkiseren. Dika was zo in haar nopjes dat ze weer een briefkaart van U had ontvangen, ze had hem nog meegebracht. Ze had ook nog een brief van Riek gekregen, maar daar is overheen gepraat wat die had geschreven, want Jantje met kleine Willem was ook net bij ons en ze moest om half 5 weer in huis zijn. Ze moest nog een beetje met de kinderen gaan wandelen. Ziezo. Nu maar een gelukkige verjaardag en dan maar weer tot ziens.
Met Herman is het altijd maar…. tot een volgend schrijven en daar is hij ook erg blij mee, want in de brief die we dinsdag kregen schreef hij nog dat hij laatst 2 brieven tegelijk had gehaald uit de brievenbus. Die stond op een paal langs de grindweg en daar moesten ze 10 minuten om lopen. Hij had de terugweg op een drafje gedaan om de brieven maar gauw te kunnen lezen. De ene brief was van ons en de andere van Gerrit van de Flier. Als daar de postboden de brieven niet aan huis bezorgen zullen ze zeker wel alle dagen naar de bus moeten lopen.
Nu moeten we maar gauw naar bed want het is al kwart voor 10.
Hartelijk gegroet van Uw Moeder.
—————————————————————————————————————–
Opoe wrote also a letter at Hanna’s birthday. It showes us a very loving and careful mother.
To economize on paper she wrote some parts this way.

Dear Hanna,

Congratulations at your birthday. I do not have more news. Father has written a large letter. But I would ask you to tell me about and show me the way you make those buttonholes, because I don’t know how to fix that.
Father did ask you already what you would prefer as a birthday present. When you want something else… please give us a message. Otherwise Father will buy that book.. When we wouldn’t be able to give our children a present at their birthday it would be very unpleasant isn’t it? It’s a difficult job to choose something that will fit you. Dika was very pleased with that card you’ve send her, she just brought it with her to show us. She also got a letter from Riek, but there was a lot to talk about here so I don’t know what she had written, because Jantje was here for a visit with little Wilem and she had to be back at half past 4. She went out for a little walk with the children. So… now I wish you a happy birthday and see you soon.
With Herman is it … he ‘s always waiting for the next letter and he is very happy with it. In the last letter from Tuesday he told that he has had 2 letters on the same day in the post-box. That post-box is placed at that gravel road on a 10 minute walk. His way home he was running at a trot to be back soon to read those letters One was from us and the second from Gerrit van de Flier. When there is no postman to deliver the letters at their home I’m sure he will walk that distance every day.
So now we have to go to bed quickly, because it’s almost a quarter to ten.
Yours sincerely Mother

Waarschijnlijk is er dezelfde dag nog een foto gemaakt. Nu staan ze voor de heg vóór de boerderij. Iedereen lijkt wat meer ontspannen. Opoe lacht zelfs.

Ik denk dat deze foto misschien gemaakt ik toen Herman in 1928 even terug was in Nederland samen met Nettie’s vader Van Heuvelen. Als het anders is hoor ik het wel?
Ja , ’t is winter en inderdaad ook onder de nötteboom bi-j de Boskamp.
Achter van l. naar r.: Heintje, Hendrik Jan, Herman, Dika. Dina en Hanna.
Midden: Jan, Jo en Mies.
Voor opa en opoe en Bram.

Probably thes picture have been taken when Herman visited Holland in 1928, together with his father in law to- be van Heuvelen. When it is not true… please tell me!
Yes indeed under that nuttree at the Boskamp.

Tante Hanna had veel bewaard. Zelfs de briefjes van haar jongere zusjes en Jan die ze schreven voor deze verjaardag.

Zondag 6 April 1925

Waarde Hanna

De kinderen zijn allemaal zowat bezig met het briefjes schrijven aan Hanna en nu willen wij u ook even schrijven want je bent dunkt mij niet alle dagen jarig, maar morgen toch wel.
Negentien jaar. Moeder had het er van voormiddag nog over dat het zulk warm weer was geweest toen je geboren zijt. Dat was mij ontschoten, maar ik weet nog wel dat we dien dag aan ’t zoogenaamd kuilen zijn geweest. Dat is als je met 2 paarden ploegt, er onder uit de voor met de schop er nog een spit bij uit haalt. Het wordt nu niet meer gedaan en u zal het ook wel niet meer heugen. Daar kwam dan altijd een man of zes uit de buurt bij te pas.
Ik weet dit nog best dat die manslui toen ’s namiddags na het werk nog zoo lang in de keuken zaten te drammen en te zwammen en uw moeder was allang niet goed. Ze verlangde zo dat die mensen nu maar gauw naar huis gingen, maar ze wilde hun dat ook nog niet graag zeggen en dit alles is morgen 19 jaar geleden.
Veel is er wel gebeurd in dien tijd. We hebben woeste grond gekocht, Berend en ik, en na een gepolder van een jaar of 5 – 6 hebben we beiden nu een eigen plaats. Maar ’t is anders toch net of het verleden jaar pas gebeurd is. Dit komt zeggen sommigen omdat wij de herinneringen van het verleden net bewaren als portretten in een album, zodat we eigenlijk het verleden in ons om dragen en net als met een album, kunnen we het verleden bekijken net waar we willen. En dat we niet alle dingen met dezelfde scherpte kunnen onderscheiden komt dan niet omdat het niet aanwezig is maar omdat dat, zoals men het noemt, is verzakt tot onder de drempel van ons dagbewustzijn.
Dit laatste betekent zooveel als het leven, gebonden aan ons stoflichaam, zodat we later als we weer vrij zijn, alle mogelijke dingen uit ons verleden weer even scherp kunnen onderscheiden alsof we het juist meegemaakt hadden. Dus hoe beter we het in dit leven aanleggen hoe genoeglijker en gelukkiger ons begin in de geestelijke wereld zal wezen.
En ik zou wel willen zeggen.. ga uw leven maar zo door, tenminste in veel opzichten.
Wat verkeerd is in je, wel, het geweten is in u als het gewetene en zal je de consequenties der dingen wel indachtig maken.
Van het kranten sturen is weer niet gekomen. ‘k Heb hem Dika ook nog niet gestuurd. Ze dacht geloof ik dat ze vandaag nog kwam, dan zou ik hem je morgen of zoo nog wel sturen ofschoon moeder zegt dat Hanna niet zooveel meer om dat feuilleton geeft, het wordt ook zo verschrikkelijk lang.
We hebben deze week van Herman 2 brieven gekregen, dinsdag en zaterdag één. Dinsdag schreef hij nog over het loon, dat had Niessink en hij nog weer veranderd. Wanneer Herman minder dan150 dollar maakt van dien grond dan wilde Niessink hem dat bijpassen en als het meer werd dan 300 dollar dat was dan voor Niessink. Dat is dunkt mij lang niet zo mooi als het eerste verdrag en hoe dat nu in mekaar zit weten we ook zoo niet. Ik dacht al zoo of het Niessink ook wat al te bezwaarlijk leek om Herman altijd hoe het ook liep, de opbrengst te beloven van 10 HA.
En Herman moet dan ook nog een boel dingen leren.
In de brief van gisteren schreef Herman ook nog dat hij misschien nog een keer met A Levenkamp met zijn auto naar die ongetrouwde broers in Sioux Center zou gaan. Dan wilde hij meteen Theo Kaeming opzoeken. Wat zal die Theo dan opkijken, ’t is zo’n aardige jongen. Dika is net gekomen, ze heeft nog een briefkaart van u meegebracht.
Wat is dat een goedkope hoed die je gemaakt hebt. Maar Hanna, ge zijt morgen jarig dat is zoo en nu weten we op ’t ogenblik nog niet waar we u een plezier mee kunnen doen. Ik dacht aan een boek. Oostloorn bv of heb je zelf nog een ander in gedachten? Of iets anders? Een mandje op de fiets liever niet, praatte moeder van.
Zeg, weet je wat deern, als we niets horen verder in de week van u dan bestel ik voor u: Oostloorn.
Tandpijn voorgoed weer over? We zullen het maar hopen.
Houd je maar goed en wees maar flink.
Gegroet van uw vader en moeder

Groet juffr. Marche van mij.

De kinderen zingen juist: Ik ga slapen ik ben moe. Wat gaat dat mooi met de kamerdeur dicht.
———————————————————————————————————————————————————-

Sunday, the 6th of April 1925.

Dear Hanna,

Almost all of the children are busy with writing a letter to you Hanna and now we are going to write you too, because I think you will not have a birthday every day, but tomorrow you ‘ll have.. Nineteen years already. Mother said this morning that is was such a warm weather at that time you were born.. I did not remember that, but I know we were busy with “kuilen”. That’s when you are ploughing with 2 horses and then make another deeper spit by hand. Nowadays we don’t do that any more and you will not remember it. There always were about six neighbours helping with it.
I know this because the men went with me into the kitchen and had a talk and went on with that talking so long. And mother was not well at all. She wished them to go home quickly, but she didn’t want to tell them that. And tomorrow that will be 19 years ago.
There has happened very much since. We’ve bought waste land, Berend and I, and after much hard labour we own both our own place now.
But it’s just like that only has happened last year. Some people believe it’s because we are able to keep our memories like pictures in an album, so we are able to keep our past in that album and can have a look whenever we want. And when we don’t see it all with the same sharpness it isn’t because it is not there, but as they say, it is sinking down our level of awareness.
This means that life, belongs to our material body so that later on when we are free again, all things that have happened in our past we see just as clear as it was. So …the way we live this life so happy we’ll be in the beginning in the spirit world.
So I would say to you: Go on with your life just as you do until now, most of it.
What wrong is inside you…well your conscience will be inside you as a knowing and will tell you the consequence of it.
We did not send you the newspaper. Dika will come and read it at first and mother said: Oh Hanna does not enjoy that serial novel so much any more. It’s too long.
This week we’ve got 2 letters from Herman. Tuesday he wrote about his wage, Niessink has changed it again. In case Herman will get less than 150 dollar at those land he will pay him in addition and when he will get got more than 300 dollar it will be Niessinks.
I think it is not as good as their first appointment. And we just don’t know exactly how it is. I already thought Niessink wouldn’t let him have all that profit of 10 HA. So Herman have to learn a lot too.
Herman wrote he might go with A Levenkamp to the bachelor brothers in Sioux Center. He enjoyed it and planned to go to Theo Kaemingh too. He will be surprised to see him, such a lovely boy.
Dika just came in and brought a postcard she has got from you. And what a cheap hat you’ve made!
But… Hanna you will have your birthday tomorrow. What present would you like? A book perhaps? We might give you that book Oostloorn. Or would you like to get something else? Not a basket for your bike, mother said. So when we don’t hear anything about it, we’ll buy that book.
Is your tooth-ache over again? We do hope so. All the best and keep managing.
Greetings from your Mother and Father.

Just I hear the children sing:
Ik ga slapen ik ben moe( evening prayer)

It sounds so well behind that closed door.

Op de achterkant van het krantenartikel van 6 april 1938, dat neef Joop stuurde, met het gedichtje van Dina over het Lange End stond nog een gebeurtenis over een ongeluk met een vliegtuig wat natuurlijk Joops interesse als vliegtuigbouwer heeft.

On the backside of that artcle with Dina’s poem [i]het Lange End[/i], which nephew Joop send, you can read about an other accident with a plane. Of course he is very interested because once he build his own plane. And it tells us about those times.
www.grootnuelend.nl

Het vorige fotootje komt uit deze groepsfoto. Waarschijnlijk is ze ergens op bezoek of is deze foto op de Boskamp genomen.
Misschien kent Erna er een paar van?

That small picture of Dina is made out of this one. Probably she is visiting relatives or they are visiting the Egginksfamily at the Boskamp. Perhaps does Erna know more about it?

geboren 1913 —overleden 1938

In de krant van 8 april 1938 stond het volgende stukje.

Droevig ongeluk.
Met groote deernis werd Zaterdagavond vernomen dat de 25- jarige mej. Eggink, wonende even over de grens der gemeente achter den Wildenborch, door een aanrijding was gedood. De aanrijding geschiedde bij Baarn, terwijl zij zich als duorijdster bij haar broeder op de motor bevond. Ieder is getroffen door het plotselinge verscheiden van dit goede en hartelijke meisje, dat zoo hare krachten gaf aan het vereenigingsleven.
Juist den vorigen avond had zij nog met zooveel opgewektheid hare medewerking verleend aan het feest van het 50- jarig bestaan der Jongelingsvereeniging "Uw Koninkrijk kome" in den Wildenborch.

A sad accident
With great sorrow we heard that on saturdayevening the 25 years old miss Eggink, living just over the border of Vorden near de Wildenborch, was killed in an accident. That accident happened while she was sitting as a duo passenger at her brothers motorbike. Everybody is quite shocked by the sudden death of this good and warm-heated girl, that had done so much for the Youth association.
Just de evening before she was very cooperative at their 50 years celebration of the Youth Association "Your Kingdom Come" in the Wildenborch.