hetty

Het eerste wat ik ’s morgens lees is de column van Herman Sandman en op zaterdag meteen er achteraan die van Daniel Lohues. Daarna zijn er op zaterdag nog een heel stel meer. Dit keer viel me op dat deze beiden toch ernstig zorgen over de toekomst hebben, eigenlijk zoals wij allemaal.

Herman bekeek de wereld met een soort helicopterview, prachtig om onze wereld van een afstand te zien, maar zag geen vluchtweg als er echt wat helemaal misgaat. Vooral veel ruziënde volken. Hij zette de prioriteiten nog even duidelijk op een rijtje waar we om moeten denken: allereerst de planeet, dan de samenleving en als laatste de economie. Niet wij tegen hen, maar alleen wij.

Ook Daniël bekeek de wereld, nu door de ogen van AI, stel dat je die zijn gang laat gaan en zag de wereld al voor zich zonder stroom zoals deze beide columnisten zelf niet meegemaakt hebben. Alles zou in de soep lopen.

Daniël mijmerde hoe hij zonder stroom toch gezellig bij een vuurtje zou kunnen zitten met zijn akoestische gitaar, een ander met een viool en een lied over de toekomst zouden zingen die ze nog niet kennen.

Heel even zag ik mezelf als peuter zitten met ouders, zusje, opa en opoe om de keukentafel bij het gaslampje met zo’n kousje en van die gekleurde kraaltjes. De kachel op hout en eierkolen snorde tevreden. Zondags speelde papa op het orgel… Opa droeg een gedicht voor over Hans Knol en opoe zorgde voor chocolademelk… Toch was er toen nog de oorlog, maar samen om de keukentafel was het even anders.

Wel niet een perfecte foto, maar het geeft toch een mooi beeld van het gezellige interieur van tante Jo en ome Hendrik Jan Groot Nuelend op hun boerderij “Top”.
Zo’n lamp met kraaltjes hadden we op De Haar ook. En let eens op die tegels achter de kachel en het pijpenrekje. De radio had ook al een prominente plaats. Tante Jo had altijd de radio aan vertelde ze ooit. En ook hier zie ik de Prinsessenkalender hangen die Pro Juventute uitgaf.
De neven Wim, Joop en Reini hadden later behalve de interesse in fotograferen zelfs een zendinstallatie. Ik weet niet of deze legaal of illegaal was. Hun neef en mijn fietsmaatje Wim Ruiterkamp uut Linde was eveneens aangestoken door het zendvirus en had illegaal een zender gebouwd. Toen ze hem in de peiling hadden en die peilauto richting timmerman Ruiterkamp reed heeft hij het hele zaakje met z’n blote handen aangepakt om snel op te bergen, maar ja…. het was wel heel heet. Ik weet niet meer of zijn zender in beslag genomen is en of hij boete gehad heeft. Wel spannend in die tijd. Tja… je bent jong en je wilt wat.
De technische kant van opa is ook zeker bij hen terecht gekomen, maar bij de Groot Nuelends zat het er blijkbaar ook in.

Not a perfect but also a nice picture at the Groot Nuelends farm. You see the radio which was the first thing Jo put on in the morning, the lamp with the little beads, the beautiful old tiles behind the stove.

Ik denk even terug aan mijn schooltijd. Eén van de jongens uit Linde die vanaf 1955 samen met mij naar het Baudartius in Zutphen fietste was Wim Ruterkamp…,ie-j wet wel.. van de timmerman, net veurbie-j de Lindese mölle.
Samen fietsten we de laatste twee jaar op de lagere school naar huis na de extra les die we twee keer per week na schooltijd van meester Berenpas kregen: Frans en extra rekenen.
En samen gingen we 5 jaar lang naar Zutphen. Bij de Lindese weg stond hij meestal al op me te wachten en soms ik op hem. Later voegden zich ook Dick Lettink, Wim Enzerink en Chris van Asselt bij ons.
In Vorden was het verzamelen bij de dikke boom, precies in het centrum en ging ieder met z’n eigen groep verder naar Zutphen.
Daar gingen bij ons de jongens twee aan twee voorop om de groep te “trekken”, zoals dat heette. En vaak waren het Wim Ruiterkamp en Uiltje Woudstra die het meest “trokken”.
En nu kom ik tussen de foto’s op de cd rom van Joop ook de foto’s tegen van de Groot Nuelendkant. “Tante Riek van Ruterkamp” was nl een zus van ome Hendrik Jan Groot Nuelend en hierdoor is Wim Ruiterkamp een volle neef van de jongelui Groot Nuelend. Alle buren in Linde werden oom en tante genoemd. Dat is dus niet alleen voorbehouden aan de Surinaamse cultuur.
Hier is een foto van de familie Ruiterkamp met de oudste drie kinderen, waarschijnlijk bij het oldershuus van de Groot Nuelends, zo te zien aan de hooibergen. Gerrie, Wim r. en Gerrit. Ze zouden later nog een tweeling krijgen als ik het goed heb.

Het is 15 jaar geleden.  Wat kan er in die 15 jaar veel gebeuren. Agnes is dat weekend bij ons en mag mee naar Apeldoorn naar Dick en Anda.

We duiken samen het Volkspark in net bij hen om de hoek. Er lopen een heel stel lachende en kwetterende jonge vrouwen voorbij in het Volkspark in Apeldoorn. Wij staan met Dick en Anda te luisteren en te genieten van de muziek, de eenden en ….zoals vroeger lekker te kletsen. ‘Die lachen net als jullie’, zegt Agnes tegen Anda en mij en ze wijst op het stel. Maken wij ook zo’n kabaal? Gezellig is het om weer een dagje bij te praten. De tijd valt weg. Alle lief en leed passeert de revue. Dick heeft ondertussen een heerlijke lunch klaargemaakt, iets met mozzarella, tomaat en nectarine met een toefje basilicum. Daarna broodjes met pikante gehaktballetjes. ’t Smaakt echt lekker. ‘Uit de Allerhande’, meldt hij. Moeten wij ook eens vaker inkijken.
Ook Stefan heeft de ware gevonden, maar dat het een Turkse zou zijn had niemand gedacht. Binnenkort zal ze een voorlopig visum krijgen en in Nederland komen wonen. De inburgeringscursus is goed afgerond, haar baan in Istanboel opgezegd en ze komt zo gauw het kan. Ik vertelde over de klompen die oom Bram voor zijn Taise schoondochter had gemaakt toen die ingeburgerd was. Die hebben daar ‘het Parool’ mee gehaald- zie Nieuws -. De wereld is klein geworden. Ook buurjongen Geert uit Linde heeft een Taise waar hij binnenkort mee gaat trouwen. Natuurlijk komen onze gezamenlijke vakanties ook aan de beurt. We moeten samen nog maar weer eens iets ondernemen.
Agnes vermaakt zich intussen prima, vindt het allemaal heel gezellig. In de auto en tussendoor leest ze haar nieuwe boek. Gaat over een paard en een meisje, kan niet mooier. Eenmaal terug gaat Agnes voldaan naar huis na een groet aan Amber en een knuffel voor Tessa.