Weblog2

Zaterdag, 26. September 2020 - 14:59 Uur
Opoe Bruins

Opoe Bruins in jongere jaren, klaar om op de fiets te stappen. Opoes waren goud waard vroeger en deze opoe zeker! Zelf was ze enig kind maar ze kreeg later 4 kleinkinderen waar ze mee voor mocht zorgen. Opa Bruins heb ik nooit gekend, ergens midden 40er jaren is hij al overleden.
Dit is één van de foto's die Gerrie me stuurde.

Woensdag, 23. September 2020 - 11:09 Uur
Op de brommer

Wanneer je een eind van het dorp af woont in de jaren 40/ 50 was een brommer erg handig. Een nog jonge Willem en Janna maakten er dus ook graag gebruik van. Deze foto kreeg ik eens van Gerrie toe gestuurd.
Ik herinner me dat we in 1952 met pa en mama een dagje uit gingen met Diny en mij. Dat was altijd ergens begin augustus als de rogge van het land was, de haver los en de knollen in de grond. Dan was het tijd voor een dagje uit. Opoe en opa en Riek pasten op huis en have en op kleine Henk die net een jaar zal zijn.
Pa had een Solex en voor de gelegenheid werd er een Solex bij gehuurd en zo gingen we met z'n vieren op pad. Ik bij pa achterop en Diny bij mama... of was het andersom? We bezochten een speeltuin in Eefde (Was er bij Quatre Bras een speeltuin?) en gingen op bezoek in Deventer bij een nichtje van mama. Ik denk dat we allemaal genoten want we hadden er ook nog mooi weer bij...
In 1955 kwam de eerste auto bij ons, een Opel Kadet. Bij Wim en Janna begonnen ze met een Volkswagen Kever.

Woensdag, 23. September 2020 - 10:18 Uur
Efkes bi-j opoe Bruins an...

In de Wildenborch woonden ome Wim en tante Janna met hun gezin, drie nichtjes, Heintje, Gerrie en Hannie, neefje Gerrit en opoe Bruins. Een warm gezin. In de buurt werd opoe Bruins vaak nog Gerritje van de bakker genoemd, want vroeger was het niet alleen een boerderij, er werd ook brood gebakken. Dat was handig want Vorden en Lochem waren toch een heel eind verder.
Zo had je in Linde van Asselt en in Delden Eskes, deze ook met kruidenierswaren. Het voorste deel van het huis was de bakkerij stel ik me voor. In de tijd dat ik er over de vloer kwam werd dat deel verhuurd aan een gezin. Later toen neef Gerrit trouwde gingen Willem en Janna er wonen, want langzamerhand was het niet meer gebruikelijk dat de oudjes bij het jonge gezin in bleven. In de jaren dat we in Hengelo woonden kwamen we op de weg naar de Boomgaard altijd langs dit huis en stopten we regelmatig voor een praatje: Efkes bi-j opoe Bruins an.
Het was wel niet onze eigen opoe want ze was de moeder van tante Janna, maar het voelde wel eigen en als er op de Boomgaard een verjaardag was werd zij ook opgehaald. Zo zat er een stel oudjes, ja van mijn leeftijd op dit moment, gezellig te keuvelen in de voorkamer. Opoe Kornegoor, opa Eggink uit Barchem, opoe Bruins, opoe Eggink uit Mossel en onze eigen opa en opoe Bijenhof. Zo onderhield je de sociale contacten in die tijd. Wat later kwamen de bejaardencentra maar daar hebben deze oudjes nooit gebruik van gemaakt. De gezinnen hadden altijd oppas voor de kinderen, er werd gekookt door opoe, kregen gratis adviezen in de opvoeding en werden door opa veel hand- en spandiensten verricht op de boerderij.

Zaterdag, 19. September 2020 - 13:51 Uur
Dat komt er van...

Ik zocht naar een foto van Wim uit zijn jonge jaren voor het vorige stukje en als je zoiets gaat doen is het hek van de dam. In de rubriek Wim t/m Stork kwam ik behalve de bewuste foto uit de kopklas ook een stel foto’s tegen uit de tijd dat hij hoofd Afname was van de Pijpenbuigerij bij de KAB (Ketel en Apparaten Bouw) van Stork.
In deze tijd van het thuis werken zul je dit soort foto’s niet gauw meer tegen komen. De Tukkers van de Pijpenbuigerij zaten vol humor. Bij verjaardagen werd er uitgebreid gezongen en getrakteerd. Ik vertelde al eens hoe ze Wim te pakken hadden door voor het weekend van zijn verjaardag al op vrijdag voor hem te zingen en te trakteren met taart. Hij vond dat niet leuk tot collega Piet zei: ’Je moet ze maandag terug pakken’. Zo had ik die maandag een cake in hele dunne plakjes gesneden waar Wim mee voor de dag kwam. Op zijn: ‘Och… ik doe het nog eens dunnetjes over’, kreeg hij natuurlijk commentaar. ‘Zo…, kan et d’r af?’ en meer van dat soort opmerkingen. Tot hij met de echte taart te voorschijn kwam. Toen was het lachen natuurlijk.(In Tweets van het Schoolpad 2)
Was de Sint in het land dan hadden ze daar ook weer wat op gevonden. Piet de Jager met een panty over zijn hoofd als zwarte Piet en Arie van Dooren als de speciale KAB sint met cadeautjes voor de groep. Ach… het is lang geleden maar wat heeft hij een mooie tijd gehad bij Stork en wij allemaal in Hengelo.

Zondag, 13. September 2020 - 23:00 Uur
Well...

'Well...', zo begon ome Herman altijd zijn verhaal. Hij had altijd veel te vertellen over hoe het hem vergaan was in zijn leven. Vooral in zijn latere leven is hij vaak in Nederland op bezoek geweest en ik heb het gewaardeerd dat hij ons zowel in Hengelo als in Emmen meerdere keren opgezocht heeft. Hij sprak nog goed Nederlands voor iemand die al vanaf zijn 21e in de USA woonde. Ook het Achterhoeks is hij altijd blijven spreken als hij hier was. Hij vertelde graag over zijn vee, zijn hond en over wat zijn land opbracht.
Hij genoot ervan wanneer er bezoek uit Nederland overkwam. En dat zijn er heel wat geweest. Ook Nettie was geliefd bij iedereen. Ook mama was een echte fan van haar. 'Zee steet 's mergens vrog op um brood te bakken', zei ze.
Leuk is het dat ook Amanda het boek Brieven uit Barchem zelf wil hebben al spreekt ze zelf geen Nederlands. Foto's zeggen ook al veel en de brief van Herman aan Hanna die er in staat heb ik voor haar moeder Charlotte vertaald.
Charlotte vroeg me om meer brieven van Herman. Ik heb geen idee of er meer bewaard zijn gebleven. Ik weet dat ze van het ene gezin naar het andere gingen. Zijn ze er nog? Dan hoor ik het graag. Joop, Erna, weten jullie hier iets van?
Amanda is ook met de familiegeschiedenis bezig en vroeg of er nog foto's zijn van opa of Herman onder de koe. Ik heb geen idee. Heeft iemand daar nog iets van om haar te sturen? Ik hoor het graag.

Oudere bijdrage

Aanmelden