Weblog2

Vrijdag, 14. Januari 2022 - 12:21 Uur
Tante Popeca...

Een tijdje terug alweer kwam iemand uit de familie onverwacht op mijn site terecht. Dit keer was het Jan…”.kolde neave” Jan Kornegoor zoals hij zich uitdrukte. Ach koud of warm. Bij onze familie op De Boomgaard maakte dat allemaal niets uit. Jan is een neef van de Kornegoorskant, de familie van tante Hanna, pa’s eerste vrouw die in 1948 overleed aan een nierziekte. Toen mama met pa trouwde leek alles heel eenvoudig. Toen hij voor het eerst met ons kwam kennismaken werden Diny en ik ieder op een knie gezet bij hem en mama vertelde: ”Dit is jullie nieuwe papa”. Wij waren toen 4 en 6 jaar en wij vonden dat een goed idee, want nu hadden wij ook weer een pappa. In Linde veranderde er heel wat. Ome Jan (later uit Mossel) woonde indertijd bij pa en tante Hanna in. Zo ging dat toen met de oudere generatie, maar toen opoe en opa Bijenhof ook mee gingen naar De Boomgaard werd het wat vol en ging ome Jan naar de zus van pa ,tante Aaltje en ome Bertus Berenpas, in Mossel wonen net als opoe, de moeder van pa, die daar al woonde.
En met Riek Antink die jarenlang ons meisje voor dag en nacht was, was De Boomgaard vol. Nou ja Henk en Johan kwamen er nog bij, maar die sliepen de eerste jaren gewoon bij pa en mama op de kamer. Moet je nu eens om komen. Op alle verjaardagen kwamen ook de Kornegoors, de familie van Hanna.
Neef Jan werd wat later geboren. Ik denk ongeveer 1960. Toen was ik al bijna de deur uit, maar toen Jan vertelde dat hij mama tante Popeca noemde, omdat hij Coba waarschijnlijk wat lastig vond, moest ik wel even slikken en een klein traantje wegpinken. Gek dat zoiets je ineens zo kan raken. Mama was een warm mens die goed met kinderen overweg kon.
Ik vroeg pa eens op wie tante Hanna nu leek. Had ze meer van zus Jantje, die alles heel traag deed en overal te laat kwam, maar wel een gezellig pratertje was. Of had ze meer van zus Dine, die razendsnel met alles was en heel bijdehand. "Ach", zei pa… "Hanna zat er net zo’n beetje tussenin". Ik vond een foto tussen Diny’s spullen van pa en tante Hanna en warempel…in haar gezicht lijkt ze op Jantje.
Het was de gewoonte om met het Lindese feest in september stokvis te gaan eten bij de Kornegoors op 't Hissink een prachtige oude boerderij midden in de natuur. Mama lustte het eigenlijk niet, maar heeft het nooit durven zeggen. Ik kan me niet meer herinneren hoe het smaakte, maar zelf eten we het nooit.

Zaterdag, 8. Januari 2022 - 14:56 Uur
Bram en Betty-- slot

In het laatste jaar van het leven van Bram bezochten we Durgerdam zelfs 5 keer.. De eerste keer was Betty er nog bij. Ze zat als een koningin in haar stoel en commandeerde met zachte hand wat er gebeuren moest. ‘Ik heb een hekel aan lege glazen’ is me bijgebleven. Bram was toen al 94 en zorgde voor koffie. Hij stond er op om ons naar de parkeerplaats buiten Durgerdam te brengen en deed dat met zwier. ‘Jullie komen toch wel op mijn begrafenis?’, vroeg hij nog en dat was niet de eerste keer. Bram had geen kinderen van zichzelf, maar veel van zijn neven en nichten voelden een extra band met hem. Ook ik. Betty is nog korte tijd in een verpleegtehuis geweest vanwege haar Alzheimer en de volgende keer was bij haar begrafenis. Toen we in februari Bram opzochten was de puf er uit, voelde zich alleen en hij die zo gek op knutselen was kwam er niet meer aan toe. Zijn buren vingen hem zo goed en kwaad als het kon op. Daarna kwam het ook bij Bram in een stroomversnelling. Door het zorgen voor Betty was hij zelf niet meer voor behandelingen voor zijn prostaat naar het ziekenhuis geweest en kon en wilde hij niet meer verder. We gingen afscheid nemen, de kinderen van Betty zorgden die laatste dagen voor hem. Binnen een week waren we terug voor het afscheid van Bram. Ik zal nooit vergeten dat een kleindochter vertelde over logeerpartijen en dat ze bij Bram en Betty achter in de auto zaten. Bram en Betty bespraken dan dat ze zouden gaan vliegen. ‘Even de vleugels uitklappen en dan gaan we’, maar er was altijd een reden dat het net even niet kon. Te druk op de weg of bomen aan de kant. Bram heeft 95 mogen worden en met veel neven en nichten namen we afscheid van deze unieke oom, de laatste van de Boskamp.

Vrijdag, 7. Januari 2022 - 12:01 Uur
Bram... en nu...

Ik vind dit een ontroerende foto. Bram en Betty, hier 88 jaar, na afloop lopend door Amsterdam.

Vrijdag, 7. Januari 2022 - 11:58 Uur
Bram en Yad Vashem 2

De erepenning als dank voor hun inzet voor het Joodse meisje Elly Sanders.

Vrijdag, 7. Januari 2022 - 11:56 Uur
Bram en Yad Vashem

In 2009 was er nog een bijzondere gebeurtenis. Er werd In de Hollandse Schouwburg in Amsterdam postuum aan opa en opoe een erepenning uitgereikt. Bram mocht die in ontvangst nemen. Ook Ben en Diny en Ineke met dochter Karin waren er bij.
In de oorlog hadden opoe en opa op de Boskamp een paar jaar Elly Sanders onder hun hoede gehad. Ze ging gewoon met Ineke mee naar de Julianaschool in de Wildenborch. Toen echter de tijd kwam dat er kopgeld gevangen kon worden, 7,50 per Jood, werd zij zonder pardon opgehaald. Jan en Jantje waren al getrouwd en Jantje wist het nog te vertellen.
Ik schreef er al eerder over. Op de bruiloft van onze ouders in september 1942 was ze er nog gewoon bij. In de Ondergang van de familie Sanders door Dick Verkijk wordt dit ook aangehaald. Op 24 augustus 1943 kwamen twee mannen haar halen en ondanks alle protesten moest ze mee. Er was verder buiten onze familie niet veel aandacht aan besteed. Ook Elly overleefde de oorlog niet. Met het hele gezin zijn ze 2 weken later al vergast, zo vond Bram dat via het Rode Kruis.
Na het schrijven over de familie Sanders werden opoe en opa aangemeld voor een Yad Vashem onderscheiding, die aanvankelijk afgewezen werd. Het meisje zou Christen zijn en daarom zouden ze haar opgevangen hebben. Daar was natuurlijk geen sprake van. Er kwam dus later een rectificatie en zo werd die penning in 2009 alsnog uitgereikt. Het was een indrukwekkende middag.
Tijdens onze reis met Ben en Diny naar Israël bezochten we het Yad Vashem Museum bij Jeruzalem en vonden inderdaad hun namen op steen in de tuin der rechtvaardigen.

Oudere bijdrage

Aanmelden