Weblog2
Woensdag, 10. Maart 2010 - 18:25 Uur
Hanna's fotoalbum
Het kleine fotoalbum van tante Hanna kreeg ik maandag mee van Dinie Voortman. De foto’s die er in zitten zijn allemaal van vóór 1940. Het mooie met leer beklede album is afgewerkt met goudverf. Het lijkt me echt zo’n verjaardagscadeautje. Tante Hanna was degene die samen met opa er voor zorgde dat het leven op De Boskamp en zijn bewoners voor ons blijft leven.
Dinsdag, 9. Maart 2010 - 14:06 Uur
Vrienden.
Opa en opoe Eggink hadden veel vrienden. We hebben de familie al aardig rondgevraagd. Tot nu toe kan niemand vertellen welk vriendenpaar dit nu weer is van opa en opoe Eggink, samen gefotografeerd voor de Boskamp.
Maar dat er veel mensen welkom waren is duidelijk. Ze hadden een nauwe relatie met de fam. van Drimmelen, fam. Kees Boeke, ds en mevr Bosscha, Cor en Jos Jekel met hun dochters Björke en Pammie uit Amsterdam, directrice van de Rekkense Inrichtingen juffr. Ouwenaller en haar vader en nog veel meer over het hele land verspreid. Wie heeft meer informatie over deze twee?
Zondag, 7. Maart 2010 - 09:10 Uur
Bussen wassen op de Carolinahoeve
Waarom ik denk dat het Jo is aan die tafel met dat leuke meisje?
Behalve dat ze haar trekken heeft ook omdat deze foto uit haar fotoalbum komt en het onderschrift er bij is Bussen wassen op de Carolinahoeve. Het lijkt hier wel vrijheid..blijheid voor die keuntjes.( biggetjes)
Ik vraag me af of ze net gevoerd worden of dat ze gek zijn op het spoelwater van die melkbussen.
Toch waarn de dertiger jaoren een slechte tied veur boer èn börger. Tante Gerritje vertell'n es dat zee met eur vader( Tjoonk uut 't Hackfort) met 12 keune in de karre naor de markt ging... niks verkoch en toe ze op huus an gingen hadden ze d'r dertiene inzitten. Zo maor van ene dee d'r flauw van was en van dee keune af wol umdat ze niks weerd waarn en allenig maor vretten mossen en toe uut grammieterigheid maor gewoon bi-j iederene een keun in de bak had egooid.
Zaterdag, 6. Maart 2010 - 21:42 Uur
De Carolinahoeve
De Carolinahoeve 1920--1930.
Op een site van Natuurmonumenten kun je een NS wandelroute vinden vanuit Dieren die ook over de top van de Carolinaberg loopt. En op de top zie je veertien kaarsrechte paden verdwijnen in alle windrichtingen. Waarom dat is? Het is de heersende mode onder eind 17de-eeuwse landschapsinrichters. Maar ook handig als je van jagen houdt en veertien kansen wilt hebben om een hert te treffen. Want van jachtpartijen lustte stadhouder Willem IV, die de berg naar zijn dochter vernoemde, wel pap. Brede, rechte wegen werden door de bossen aangelegd, zodat de Oranjestoet ongestoord met wagens, ruiters en honden over de paden kon jagen.
Niks natuur dus, hier, al zijn er vogeltjes zat die zich daar geen fluit van aantrekken. Wat stiller wordt het waar de route dieper het bos in snijdt. Het gaat nu richting tweede berg - de Prins Willem-berg. Nog steeds over rechte lanen, met takken hoog in de lucht als een beschermende haag. Uit de bocht vliegen is er niet bij op deze NS-route. Maar dat zal niet de enige reden zijn waarom hij tot mooiste van 2009 werd verkozen.
Dat de NS-route zo'n gouden greep is, moet 'm zitten in de combinatie van statige bossen, romantisch glooiende heidevelden en koffie-met-iets-erbij op overbrugbare afstand. Zo is er vijf kilometer na de start De Carolinahoeve - witrode luiken, enorm terras - aangelegd in opdracht van Anna van Hannover, weduwe van Willem IV, om even op adem te kunnen komen van reis of jacht. Een pannenkoek Lappendeken (en nog veel meer) kun je er eten, met ui, spek en champignons, terwijl roodbonte koeien aan de overkant van het pad zich rond grazen. Rondom de weides de contouren van de Onzalige Bossen. Met wat geluk zie je Schotse Hooglanders. Een bijzondere kudde is dat, de enige in Nederland die niet geoormerkt is. Het gaat om in het wild levende Hooglanders die alleen worden bijgevoerd als de kudde in gevaar is. De beesten zijn zelfredzaam. Dat maakt ze sterk.''
/b]
Zaterdag, 6. Maart 2010 - 17:25 Uur
Op de Carolinahoeve?
Opnieuw via Joop kwam er een heel oude sfeerfoto. Ik kan er alleen maar naar raden. Het zou maar zo tante Jo kunnen zijn. Ik weet dat ze een poosje op de Carolina hoeve in de buurt van De Steeg heeft gewerkt. Dit lijkt in elk geval op het interieur van een boerderij met de bedsteden aan beide kanten van de schoorsteenmantel of de bozem zoals dat vroeger bij ons genoemd werd.
Tante Heintje vertelde vorig jaar nog dat dit de enige boerderij in hun buurt was. Ze heeft het altijd jammer gevonden dat er niet meer boeren in hun buurt woonden.