Weblog2

Zaterdag, 19. Augustus 2017 - 13:29 Uur
Premiekeuring Almen

Af en toe krijg ik wel eens een foto of krantenknipsel toegestuurd van mensen die met me meedenken. Vandaag kreeg ik deze foto gemaild door Silvia, een buurvrouw van De Boomgaard. 'Ik denk dat jij die wel graag wilt hebben. Je ziet wel waarom', mailt ze.
Zij heeft vader Hein en mama nog meegemaakt toen ze als jong meisje meekwam naar De Boomgaard met een hengstenhouder. Ze had zo gezellig met mama gepraat, want ze kende Gijs en Mies goed. Ze had zelfs met neef Harry op de Boskamp gelogeerd.
Je ziet wel op deze foto dat een paard in de kar krijgen nog niet altijd zo eenvoudig is. Een zak over het hoofd van het arme beest en een touw er achter moet het hem doen. Pa houdt met Jan of Wim Winkel het touw strak. Aan de uitdrukking op z'n gezicht te zien was het nog geen gelopen race. Is het misschien Jan Roeterdink, dat blonde stuk achter jongeman Winkel? Hij werkte in die tijd op de Boomgaard. Waarschijnlijk is de man met de pet rechts Teunis Roeterdink en links achter Jan Knoef.
Deze foto is genomen tijdens de Premiekeuring in Almen, ik vermoed begin jaren 60.

Met dank aan Silvia.

Zaterdag, 19. Augustus 2017 - 08:56 Uur
Als ik niet werk...

Pa met Vurose.

Ik wist alleen de eerste en laatste regels nog van dit gedicht. Op een van de feestelijkheden op de Boskamp vond vader Hein dat ik een van zijn lievelingsgedichten maar moest voordragen voor opa en opoe en... de hele familie. Dat laatste vond ik minder... Natuurlijk moest het over paarden gaan, want pa was een fervent liefhebber, een peerdekearl. Ik ging zoeken op internet met de laatste twee regels en kwam op een website van een school terecht waar dit gedichtje stond met een vermelding dat het van een oma kwam die dit nog kende. Hier komt ie dan, nu van deze oma...

Een rijpaard glad en slank en fier,
liep in de wei met edele zwier.
‘t Had lange poten, ruige ogen,
zijn lange hals was fier gebogen.

Terwijl het lui en leeg genoot,
zag het aan de overkant der sloot
een boerenpaard druk aan het ploegen,
dat liep te hijgen en te zwoegen.

Het rijpaard bleef een poosje staan
en zei:’ Arm beest ik ben met je lot begaan.
Ik liet mij door geen slagen
tot zulk een nederig werk verlagen.

Wat zie je eruit zo ruw en ruig,
wat draag je een oud en smerig tuig.
Ik zou mij toch warempel schamen,
als anderen mij tegenkwamen’.

‘Mij schamen’, riep het ploegpaard nu
‘Voor wie?, toch wel het allerminst voor u.
Geen vlijtig paard zal men verachten,
alleen wie lui is kan ’t verwachten.
Want denk eraan jij trotse draver:
als ik niet werk, dan krijg jij geen haver!’

Maandag, 14. Augustus 2017 - 10:22 Uur
Zo gaat het.....

Ik zag ze vanmorgen voorbijfietsen, over de Lieferinkweg, een heel stel jongelui. Ze leken me een jaar of 14, wat slungelige pubers. Als het geen vakantietijd was zou ik denken dat ze naar school gingen.
Meteen kreeg ik beelden op mijn netvlies van de weg fietsende Diny, Anny en Betsy op weg naar de Huishoudschool in Vorden, nu bijna 60 jaar geleden. Diny was de kleinste, Betsy de grootste en Anny er net tussen in. Er werd veel gelachen onderweg en ook op school. Dat bleek wel onder het eten 's avonds als ik naar de verhalen luisterde.
Ik herzag mijn toekomstplannen om ooit als leerkracht op een Huishoudschool te gaan werken. De manier waarop over hun leerkrachten gesproken werd! Vooral de gymnastiekles door meister Schut werd beeldend weergegeven.
Nee, alleen pubermeisjes in de klas zou niet zo handig zijn, een stelletje giebelkonten leken me dat. Dat ik later op een LTS terecht zou komen had ik nooit kunnen voorzien. Ik was intussen al lang aan jongens om me heen gewend met die drie van ons en al hun vrienden. Daar kon ik tenminste mee uit de voeten.
Toen uiteindelijk de fusie met het KDC in 1990 een feit was, kwamen de meisjes er bij. Dat bleek een goede mix. Tja.... zo kunnen je gedachten even teruggaan wanneer je alleen al voorbij fietsende jeugd ziet.
Even later kwam Joop aan rijden, in zijn Rosalie natuurlijk. Hij gebruikt haar zomers veel. Zo deed hij pas mee met een auto toertocht van echt oude auto's met broer Wim en een paar kleinzonen van Wim. Nu kwam hij een boek brengen met de hele geschiedenis van Stork, vanaf het ontstaan tot aan 1948. Wim gaat straks de plaatjes bekijken en ik ben meer geinteresseerd in de geschiedenis.

Zondag, 13. Augustus 2017 - 10:40 Uur
De Boskamp 8

Eefje en ik zijn van hetzelfde schooljaar, beiden geboren midden in de oorlog, in 1943.

Zondag, 13. Augustus 2017 - 10:36 Uur
De Boskamp 7

Opa, opoe en tante Hanna. Opoe eet op geheel haar eigen manier met het bord in de hand. Ze hield dat op een speciale manier vast, zo op haar ene hand.
Het intrigeerde Erna zo dat zij dat ook wilde proberen. Maar jammer, dat leek tante Jo geen goed idee.

Oudere bijdrage

Aanmelden