Weblog2

Woensdag, 14. November 2018 - 09:57 Uur
Een speciale rekening

In die oude koffer van opa van de Jager kwam ik deze rekening tegen. Het was een rekening van de fa H J Eggink voor H J Eggink D107 uit 1953. Toen werd er een nieuwe varkensschuur gebouwd op de Jager.
De fa H J Eggink droeg nog steeds de naam van onze vader Hendrik Jan die in 1946 was overleden. Zijn medewerkers Ribbers en Klein Brinke hadden de zagerij overgenomen en tot 1990 heeft het de naam van de oprichter gedragen en hing zijn portret boven de kachel. Nu bij Diny op een speciaal plekje. Oom Bram kwam er vroeger regelmatig om hout te halen voor zijn Doe Het Zelf zaak in Amsterdam.
Mooi om dit tegen te komen in de nalatenschap van opa's broer Hendrik.

Dinsdag, 13. November 2018 - 23:38 Uur
Alfons en gezin

De laatste van de Egginks van de Jaeger overleed gisteren. Al heeft hij de mooie leeftijd bereikt van 94 jaar, het blijft een groot verlies. Veel sterkte allemaal in deze tijd.

Alfons emigreerde in de 50er jaren met Nelly naar Nieuw Zeeland en bouwde daar zijn bestaan op als automonteur.
Ze hebben het er goed gehad, begreep ik. En hoe leuk is het om met een aantal van hen af en toe mailcontact te hebben.

Hadden we dat maar geweten in 2007 toen we met de camper door Nieuw Zeeland trokken. We brachten een paar dagen door in Rotorua en dat is volgens mij niet al te ver van hun woonplaats af.

Deze foto komt uit de grote familiekoffer van 'Opa van de Jaeger'. Veel familie die ik niet ken en waar geen beschrijving van is, maar daar komt vast hulp bij.

Maar op deze foto gemaakt oktober 1965 staat precies bijgeschreven wie het allemaal zijn.
Alfons en Nelly met Harold, 3,5, op schoot.
De meisjes van l. naar r.: Shirley 6, Wendy 5, Elisabeth bijna 9, en Nancy 7 jaar

Donderdag, 8. November 2018 - 15:00 Uur
Amerika

Zomaar wat herinneringen aan het avontuur van moeder Coba en vader Hein in 1975.

"As 't vliegtuug naor beneden kump... verkope jullie de boel maor." Met die woorden van mama en een bezoek aan de notaris waren de voorbereidingen van hun reis naar Amerika afgerond.
Wat kwamen ze enthousiast terug. Het was de reis van hun leven geworden. Ze raakten er niet over uitgepraat.
Ja... het vliegtuig had eerst wel een lekke band en stopte net voordat ze de lucht ingingen. Ze misten daardoor de aansluiting in Chicago en brachten daar de nacht door in een dekentje op een bankje. Maar uiteindelijk kwam het goed.
Ze maakten kennis met de hele familie. Bij Curtis en Berdena werd overnacht. Mama was ontroerd door de kleine Pam die 's morgens spontaan bij hun in bed kroop. De afstanden vond ze minder.
"Foi foi a-j een köpken koffie ergens gaot drinken mo-j eers wel zowiet as naor Utrecht riejen", zei mama.
Pa stond het boeren zoals in Amerika wel aan. Ome Sjoerd maakte zich nuttig door voor tante Netty een paar rokjes te naaien. En de beide zussen waren helemaal weg van tante Netty. Die was 's morgens vroeg al brood aan het bakken. Ze was bovendien een zeer hartelijke gastvrouw.
Maar ze waren precies op tijd weer terug voor de bruiloft van Henk en Anneke op 12 juni.

Dinsdag, 30. Oktober 2018 - 20:30 Uur
Altijd...

Ieder vrij momentje besteedde onze opa uut Barchem aan schrijven. Hij had zoveel nog te vertellen. Hij kon midden tussen spelende kinderen door blijven schrijven. En er waren vaak kinderen op de Boskamp, buurkinderen, neefjes en nichtjes met vriendjes. Alles was welkom bij ome Jan en tante Jantje.

Zondag, 21. Oktober 2018 - 23:34 Uur
Dutch International Society

Ik kreeg een stukje toegestuurd door Ben Wullink van ene Albert van der Heide uit een kwartaaluitgave van de Dutch International Society van december 2004.
Hierin vond ik een schrijven over de Zuiderkruis die in 1956 met 354 passagiers, waaronder veel emigranten, naar New York vertrok. Op de Zuiderkruis was ook de familie Antoon Eggink uit Vorden.
Ze kregen met 10 dagen stormachtig weer te doen. De meeste mensen bleven daardoor binnen en kwamen zo weinig mogelijk buiten. Alleen de 11 jaar oude Harry Eggink vond een nieuw en leuk spel uit door de dekstoelen over het zoute en glibberige dek te laten glijden. Hij vond het prachtig.
Vanwege een staking van de stewards hadden ze een stel Leidse studenten ingehuurd voor de verschillende werkzaamheden. Dat bleek geen succes wegens gebrek aan zeebenen en horeca ervaring. Gelukkig kwamen er vanwege het slechte weer maar weinig mensen naar de diningroom om te eten.
Harry en zijn broer hielpen elke dag Father Gademan met het vieren van de mis, een serieuze bezigheid.
Veel later zou Harry vertellen dat hij bang was geweest om de metro van New York in te gaan. Bovendien bleek deze timmermanszoon erg geschokt toen hij zag dat hier veel houten huizen stonden. In Nederland waren alleen kippenhokken van hout.
Eggink sr begon een aannemersbedrijf in Elkhart, Indiana, drie van zijn zoons zouden later ook in het bedrijf gaan.
Harry werd door zijn leraar gestimuleerd om Nederlandse Architectuur te gaan studeren. In 2004 gaf hij zelf les op het College of Architecture aan de Ball State University. Hij was erg onder de indruk van het baanbrekende werk van de Nederlandse architecten.
Aan boord van de Zuiderkruis trok de familie veel op met de familie Maigret die zich later in Ohio en nog later in Florida zou vestigen, maar de vriendschap is altijd gebleven.
Er stond nog veel meer in dit blad dat waarschijnlijk gespeld werd door veel geëmigreerde Nederlanders

Oudere bijdrage

Aanmelden