Zou de aanleg van stotteren ook in de genen zitten? Krijg je het gewoon mee? Wim schijnt omstreeks zijn 3e of 4e jaar zo gestotterd te hebben. Voor de grap zegt hij nog wel een apskops als hij kapstok bedoelt.

‘Het is hier overal een nudistenstrand aan het worden’, zei Rick eens toen hij eens bij ons op het terras aanschoof. Hij heeft altijd nogal moeite met omschakelen en had nog z’n wintertrui en jas aan. Hij vindt het maar

Er was één ding dat ik zeker wist toen we het boerderijtje aan het Schoolpad kochten in 1994: Er hoorden hier schapen bij. En die kwamen er. We kregen hulp van Frans Kollmer die hier vroeger een paar schapen had

Vanaf haar hoge uitkijkplaats nog aan het Schoolpad zat Loeder vol verwachting naar me te kijken wanneer ik de deur uitkwam. Ik wist wel wat ze wilde. Dat was zo gauw mogelijk zien binnen te komen. Vroeger toen Suze binnen

Daar zitten we dan… aan huis gebonden en dit keer is het serieus.. code rood. Inderdaad zie ik een glinsterende witte laag op de stoep en de weg. En natuurlijk … ik hoef ook niet meer… niemand verwacht me.. alleen

1964- Schoolkamp in Ede met de hoogste klas van de van Heemstraschool. Roelie en ik waren beide mee, samen met collega’s Steenstra en Dekker. Roelie l. 2e rij, Steenstra links boven, Bart Dekker middelster rij r. en ik ergens in

Zomaar een brief van onze dierbare ome Jan Eggink aan zijn nichtje Berdena en haar gezin. En als ik zo teruglijk kan ik me niet voorstellen dat het 51 jaar geleden is. Erna’s huwelijk met Bennie. Henri en Irene die

Eenmaal vanuit Hengelo in Emmen had ik de draad hier weer opgepakt en ben vrijwilligster geworden bij de Alfabetisering afd. Zwartemeer en omgeving. Ik wilde me graag nuttig maken. Er waren hier 2 soorten leerlingen: de redelijk intelligente, die gewoon

Een tijd geleden alweer kwam Wim vanaf de postbus lopen: ‘Wat is dat nou weer? Wie is toch die Proeike?’ Hij had net een praatje gemaakt met Geert, de postbode en had een brief voor mij in zijn hand, een

Ik vond het al zo’n chique hondje dat tante Hermien voor zich had en ook zo’n mooi halsbandje, meer een tuigje. Ik kon hem niet thuisbrengen, maar ik had buiten Johan Aartsen gerekend. Hij was toen nog wel niet geboren,