We hebben heel wat beleefd in de jaren aan het Schoolpad. De kippen waren er een onderdeel van. Het begon uit de hand te lopen en er moest echt wat gebeuren. De drie kipjes waar we ooit mee begonnen waren

Nee voorlopig even geen pups, hadden we met elkaar afgesproken. En wat doe je wanneer zo’n teefje weer loops wordt? De honden gescheiden naar buiten. Dat ging ook prima. Ik hoor het mama nog zeggen : ”Net a-j denkt dat

Een terugblik. Dat krijg je wanneer je zo bij een jaarwisseling even terug zit te denken… . Er ging een wereld voor ons open na de verhuizing naar ons Schoolpad. Wat ons niet lukte na de spontane verandering van werkkring

Ieder van ons heeft zijn eigen herinneringen aan het vieren van Oud en Nieuw in zijn eigen streek. Toen we in 1984 in de Emmerhout kwamen wonen werden we met oud en nieuw gewaarschuwd door de buren. ‘Ruim alles wat

Ach… die familie van der Kolk. Wat heb ik veel met en bij hen gelachen. Vooral wanneer Wim in onze verkerings- en verlovingstijd op zee zat. Jammer dat ik vader Gerard nooit gekend heb, maar hij is zeker nooit vergeten.

Als je even een herinnering laat komen…en daar is er nu de tijd voor zo tussen Kerst en Oud en Nieuw. Gek is dat, dan komt er vanzelf een hele stoot achteraan. Zo zie ik me weer lopen in het

Onze ghostkoi was sterk èn slim. Hij zet de hele vijver op de kop. Er zat geen groen meer in. Het water was vies. Toen we onze hofleverancier Bernd Schulte om advies vroegen was het eerste wat hij vroeg: ”Wat

Met Kerst 1953 was er geen kerstboom op de Boomgaard. Moeder Coba lag in het ziekenhuis na de geboorte van ons kleine broertje Evert Johan, 10 pond en een ons, schoon aan de haak. Het was allemaal nogal spannend geweest,

Even een reactie op de verwijzing naar het 19e-eeuwse gedicht van opa Bijenhof dat Jan Harwig nog uit z’n hoofd kende: Zo verrassend is het om af en toe een mail te krijgen van familie die ergens in een verborgen

Op de Fb pagina van Oud Hattem stond even geleden een filmpje van de Berghuizer papierfabriek in Wapenveld, later bekend als Kramers papierfabriek. Mijn gedachten gingen meteen naar Wims opa Piet de Bruin die er, na zijn huwelijk in 1913