Ik kwam net van achter de krant vandaan. Het Dagblad van het Noorden van die dag meldde dat ze gaan stimuleren dat landbouw- en veeboeren weer samen zouden moeten werken, 3 landbouw boeren en één veehouder. De mest van het

Ach het schiet me ineens te binnen: Het eet geen brood. Het was de lijfspreuk van oom Paul, de vader van Nies. De man die Ben indertijd toestond met zijn dochter te trouwen met de woorden: ‘Voor een fles Bokma

Het kan gewoon niet anders, wanneer ik in Breedevoort kom denk ik altijd even terug aan die 1,5 jaar dat we in Aalten woonden. We hadden daar buurvrouw Grädeke, een klein mager wiefken, afkomstig uit Breedevoort. Het was een mooie

Aan het eind van zijn leven schreef Herman deze brief aan zijn neef Herman Jansen. Hij woont dan al 75 jaar in de USA, waarheen hij als 21 jarige emigreerde. De typemachine had kuren maar het is goed te volgen.

Er komt een herinnering boven dat me weer laat glimlachen. De beide zussen Coba en Hermien leken erg op elkaar. Beiden waren ze nogal emotioneel en betekenden veel voor elkaar. Net als zus Rika, maar die was veel rustiger van

Bijna aan het eind van ons avontuur dat begon met Ben en Riet gingen we vanzelf richting Badenhard. Vanaf onze vaste camping aan de Rijn in Sankt Goar begonnen we onze memorytour in Oberwesel, die Stadt der Turme und des

Het werd vandaag een dagje met ’terugkijken’ of misschien moet ik zeggen herinneringen ophalen. Ik kwam ineens een stukje tegen van onze winterse tocht met Ben en Riet naar Spanje. Begin februari tot eind maart 2011. Voor ons was het

Ik denk dat dit in 1968 was op de 80e verjaardag van opa Eggink, nog op de Boskamp. De foto van Herman en Nettie tussen Jan, Jantje een opa in uit 1965, staat hier op tafel.

Herman vertelde èn schreef graag…