Weblog2

Whaat…?
‘Whaaat..? Gaan jullie alweer weg? Laat me eens raden…. Duitsland’. Het is alweer een paar jaar geleden dat ik Gerhard aan de lijn had en ik vertelde dat we een lang weekend met Rick op pad zouden gaan. Tja… wat

Verjaardagen…
Onze verjaardagen waren altijd hoogtepunten in de familie van der Kolk. Ook met Wims verjaardag en die van mij kwamen ze naar Emmen toe net als de Vordense tak. Meestal kwamen ze tegen koffietijd en taaiden pas af na het

Niet hoe lang, maar hoe je leeft…
Soms denk ik wel eens hoe lang krijg ik nog in dit leven. Ken je dat? Komt dat omdat ik nu de 80 gepasseerd ben? Om me heen vallen mensen als brandhoutjes om, sommigen veel jonger dan ik. Vader Hendrik

De tuin
Een paar jaar geleden hadden we het op de Boomgaard over de tuin zoals die vroeger door opa Eggink voor Hein en Hanna was aangelegd. Het is duidelijk dat er een echte liefhebber aan het ontwerpen was geweest. Hij was

Verleden tijd
Zo zag het centrum van Vorden er uit in 1938 in de tijd dat de Lamito tentoonstelling gehouden werd en de film gemaakt. In de boerderij aan de overkant woonde in de 50er jaren schoenmaker Visser waar we regelmatig schoenen

Huisbezoek
1963-Mijn eerste klas in Hattem had 43 leerlingen. Ik werd in het diepe gegooid en het ging. Al had ik de afgelopen 2 jaren wel stage gelopen, nu werd het pas echt. Het bleek een mooie tijd, maar het was

Kieftenbos
Joop vertelde verder over het door opa Eggink ontgonnen grond het Kieftenbos waar de Boschheuvel op gebouwd werd, perceel 133. Tante Dika en Ome Hendrik woonden er met hun gezin.In de oorlog hebben mijn vader en moeder naast dat huis

Opa en de botterfabriek
Wat een foto al niet teweeg kan brengen. Ik wist niet beter of opa Eggink was in zijn jonge jaren melkrijder geweest voor de ‘botterfabriek’ De Wiersse. Het was ook een mooie duidelijke foto, alleen de naam van de melkfabriek
Chr. Nat. School met den Bijbel
‘He-j hier nog wat an?’. Henk Braakhekke was aan het opruimen. Veel oude blaadjes en rekeningen had hij blijkbaar bewaard voor je weet maar nooit. Maar als je kleiner gaat wonen moet je vanzelf inkrimpen. Elk jaar als we hen
Een dagje uit naar Johan…
Johan Harwig woonde in een zorginstelling in Ermelo. Hij was gek op zijn tante Coba. Hier is ze met tante Riek, Hennie en Wim mee op bezoek, zelfs ook met tante Janna. Ik herken onze blauwe Opel. Mama, Johan z’n