Weblog2

Over vliegen, muggen en een baard…
Wim had een machtige hekel aan vliegen, muggen en al dat andere gefriemel in de lucht. Moeder Siet was net zo, die zat vaak met een opgevouwen krant in de handen om een vlieg of mug die in haar buurt

Boskamp familie 3
Ook dit onderdeel was tot vermaak van de rest van de familie. Wie durfde het aan om vanuit de hilde naar beneden in een bult hooi te springen? Hier zitten Diny en ik er klaar voor. Ik durfde toen wel.

Boskamp familie 2
Ook deze foto van met opoe aan tafel is zo sprekend. Je ziet dat opoe haar bord zelf vasthoudt. Het was natuurlijk altijd een volle boel wanneer er gegeten werd en opoe nam een bescheiden plekje in om zo te

De Boskamp familie
Soms vind je onverwacht tussen alle andere foto’s iets wat je aandacht extra kan trekken. Ik kreeg een vraag van één van de achterneven van de Egginks kant of ik nog foto’s had van zijn tante waar ze iets voor

Jan
Af en toe had ik contact met neef Jan Harwig, ik ken hem vanaf mijn geboorte en nu hij ziek is komen de herinneringen boven. ‘Je krijgt bezoek’, meldde buurvrouw Anja per telefoon. ‘Er was hier een ouder echtpaar naar
Even gaan mijn gedachten hun eigen gang…
Wanneer je weinig kunt beginnen zo na een knieoperatie gaan je gedachten hun eigen gang. Je wilt eigenlijk wat nuttigs of noodzakelijks doen maar de lichamelijke energie is er nog niet. Wel de energie van mijn brein en zo gaan

Over een orgel, Johannes de Heer en reebruine ogen…
Vanaf onze vroege jeugd werd steeds gezegd dat ik op vader Hendrik Jan leek en Diny meer op onze moeder. Hendrik Jan was muzikaal, speelde klarinet èn ook orgel. Hij speelde er op de Boskamp geregeld op terwijl de rest

Lang geleden…
Spontaan stond hij naast zijn fiets toen ik tussen de middag langs de Grote Gracht terugliep naar school. Hij droeg een stoere donkerblauwe jopper, zo’n houtje touwtje jas, je weet wel. En meteen kwam het er uit: ’Heb je zin

125 jaar geleden…
De naam Brincker zie je vaak op oude foto’s staan, blijkbaar een gerenommeerd fotograaf uit Zutphen. Vanuit de hele omtrek kwamen de mensen er naar toe om voor zich bij allerlei gelegenheden te laten vereeuwigen. Wim Harwig liet gisteren deze

Elk mens…
Ik moest vanmorgen steeds aan opoe Kornegoor denken. Wat een prachtig mens was ze. Ik heb haar nooit sacherijnig of verdrietig gezien maar ze heeft in haar leven toch het een en ander voor de kiezen gehad. Ze heeft een