Weblog2

Dat pak!
“Wat zut die Wim d’r netjes uut, wat steet dat pak ‘em goed”, zei buurvrouw Wolterdina toen ze hem jaren geleden zag bij de uitvoering van de Crucifixion. Ik denk dat ze hem daarvoor nog nooit in een kostuum gezien

Mijmeren
Je hebt van die dagen dat je denkt: Morgen ga ik lekker in de tuin, boodschappen, vriendinnen bellen, opruimen!En zoals nu is de energie minder, zit ik wat in gedachten, en beleef dingen van vroeger opnieuw. Het gekke is dat

Op het Medler
Af en toe vertelde pa wel eens over zijn jonge jaren op ’t Medler, over de boerderij, de paarden waar hij gek op was en waar hij later veel mee werkte, ook in de bossen rond het Medler.Ze hadden een

Lambertus en Wilhelmina
Op een van onze bezoekjes aan de Achterhoek gingen we ook bij nichtje Erna aan. Meestal gaat het dan over familieverhoudingen. Ik vroeg haar hoe Bram en Mies toch aan hun namen kwamen. Zeker Abraham is geen gewone naam in

Het Piepenbelt
Heel vroeger waren geboortekaartjes zoals vanaf de veertiger jaren gebruikelijk was nog niet gewoon. Tante Jo heeft een boek bijgehouden van alle kaartjes die ze in de loop der tijd gekregen heeft. Die van ons vieren zitten er ook allemaal

Badend Hart
Zo werd onze eerste vakantieplek aangeduid door vriend Dick. Het is al heel lang geleden. Deze twee waren met hun gezinnen op vakantie. Het ene stel ging de volgende dag naar huis. Het andere koppel was net gearriveerd. Toch nog

Die oude auto
Ik kwam hem tegen tussen al die oude familiefoto’s. Bovendien kende ik een aantal van de inzittenden. Bram achter het stuur. Het is een foto van die auto, waar mijn vader het een en ander van kan vertellen, meldde Jannie

Wat steet em dat goed…
“Wat zut die Wim d’r netjes uut, wat steet dat pak ‘em goed”, zei buurvrouw Wolterdina toen ze hem nu alweer jaren geleden zag bij de uitvoering van de Crucifixion. Ik denk dat ze hem daarvoor nog nooit in een

Alles sal reg kom…
‘Alles sal reg kom’, zei een van ons. ‘Behalve de kromme benen van Hofmeier’, antwoordde moeder Siet gevat. Het schijnt te maken te hebben met de vroegere slager Hofmeier die het varken dat geslacht moest worden tussen de benen klemde.

Bram, de filosoof
Oom Bram is er niet meer. Ik moest gewoon weer even aan hem denken, zo’n unieke man. Hij was rustig ingeslapen te midden van veel dierbaren. Hij was er klaar voor. Hij heeft niet alleen voor zijn eigen familie veel