Weblog2

In en umme Bronkhorst
Het was een klas met uiteenlopende figuren op de Kweekschool voor onderwijzers in Doetinchem, zoals het toen heette. Niet alleen wat betreft de karakters maar ook hun geografische achtergrond. Ze kwamen vanuit de hele Achterhoek en Liemers, van Gelselaar tot

’t Jammerhöltjen
Derde klas van de Kweekschool. Ik sta in het midden met het lichte vest en naast mij Grada die hier het praten niet kan laten. Aad is er niet bij, zeker vergeten….Gert Jan Somsen 2e van rechts bovenaan. Grada Bosch

Gijs
Ik had indertijd leuk contact met Ton Heekelaar, een collega van ome Gijs, die bezig was om een boek over hem te schrijven. Hij stuurde me verscheidene verhalen over Gijs. Toen jachtopzichter Gijs van Velthuizen op zijn verzoek in 1942

’t Geliek van opa de Bruin
Een herinnering uit 2011– ’t Geliek van opa de Bruin. ‘Ik hebbe speciaal wat veur oe mee ebrach’, meldt Ben wanneer hij met Niesje het erf op komt. Hij heeft een krant bij zich. ‘Zie wel dat opa de Bruin

En daarna kwam de sint…
De eerste sinterklaasviering toen ik niet meer thuis woonde was in Hattem. Ik had een kamer bij de familie Sobering, met kost en inwoning heette dat. Ik had het er bijzonder gezellig. Mevrouw Sobering was weduwe, maar regeerde de boel

Ach die dekentjes…
Alles wat vroeger normaal was in ieder gezin zie je vanzelf verdwijnen. Zo hadden we op ieder bed een degelijke gestikte deken, lekker warm en zwaar. Het voelde veilig. Er zat een vulling in van katoen dat in blokken of

Sophietje
Bij het zien van deze foto, Hermien met haar kleine zusje Sophietje, komen heel wat herinneringen boven: 1949- De grote dag is aangebroken. ‘Ie mag met Sophietje mee naor schole’, had mama gezegd. De aankomende eerste klassertjes mogen een dagje

’t Vlieg- ende
Facebook is een gelegenheid om met anderen informatie, verhalen of ideeën te kunnen uitwisselen. Sommigen hebben alleen een account aangemaakt om op de hoogte te blijven van de wederwaardigheden van kinderen, vrienden en familie maar hebben zelf nooit wat te

De witte waterlelie
Het is al weer10 jaar geleden dat we afscheid namen van Roelie Manrho. Ze was al wel een tijd ziek maar vier weken daarvoor deed ze nog volop mee in ons overleg van de Expo- groep bij hen thuis. Ze

Zomaar even….
Sommigen schöt ze ’t inens in de kop um op vief december de vliering op te ruum’n. Ik zol denk’n da’j wel wat anders te doon hadd’n zoas dicht’n. Nee Johan en Joke ruumt dan de vliering op en dan