Vanaf 1972 logeerden we een aantal jaren in onze vakantie in een opgeknapte jachthut. bij Badenhard in de Hunsrück. Het uitzicht vanaf ons vakantiehuisje was prachtig. Je keek uit over de landerijen die bij het dorpje Birkheim horen. Dat eerste

Our hiding place Hier gebruikten we ons supper en we rekenden af met onze vriendelijke gastvrouw, van een toenadering tussen haar en mijn vriend werd het toch niet wat. Bepakt en gezakt zochten we onze trouwe Triumph motor op om

Zondag in Oban en de Fingal’s cave Zondagmorgen. Heerlijk vonden we het om de motor voor één dag te laten staan. We gingen om 10 uur naar de kerk. Mijn collega, de koster, gaf ons een goede plek. Hij had

Hotel Drummonds Arms en de Koningin Omdat we echter zondag Oban wilden bereiken lieten we Edinburgh links liggen en snelden over de Queen’s ferry en Linlithgow in de richting van Stirling. In Linlithgow zagen we nog het kasteel waar koningin

De oude Triumph Wat mij betreft, het zien van deze prachtige natuur ontroerde mij. Ik dacht aan de bergachtige landschappen die ik eerder zag. Ik haalde diep adem en keek rond terwijl de tranen over mijn wangen stroomden. Beiden dachten

Gisteren brachten we een bezoek aan Gerke en Wim. Gerke is mijn nichtje waarmee ik opgroeide. Steeds hielden we contact en vaak gingen we onderweg naar Schiphol of Bergen bij hen aan. Het kwam er de laatste tijd niet van

Geert Hanken is zijn pseudoniem. Hij schreef regelmatig over wat hem bezig hield en wat hij in zijn leven al meemaakte. Zijn leven lang was hij boer in Zuidbarge en de Hankenberghoeve was zijn plek, maar nadat zijn zoon het

Nu de klimaatcrisis serieus aan de orde is en de boer die zijn land naast ons heeft ook biologisch gaat boeren moet ik terug denken aan de speech van tante Gerritje, ik denk dat het op haar 85e verjaardag was