De boerderij van de fam. Wielens, bijna 150 jaar oud. Ik mocht hem schilderen voor Jans’ 60e verjaardag. Vrijdag–Onze buurtjes Jans en Geesje zijn druk met hooien èn het opknappen van de opkamer, de kamer van Jans. Er moet een

Het begint warempel al aardig intiem te worden met de slaapkamer erbij. Maar ja…. je moet maar zo denken: Je mag- bijna- alles van me weten… behalve m’n pincode… Het was me vandaag het dagje wel. Wie me een beetje

Een keer anders als anders, maar….. er staan wel weer dieren op. Het werk wacht… nou ja werk…? Vrijetijdsbesteding misschien. Er moeten een paar honden geschilderd worden, een boerderij en een spreuk op die dikke schijf beukenboom van campingbaas Johan.

Even een berichtje voor Eva in het verre Italië: Dag Eva,We vinden het heel erg leuk dat je in m’n gastenboek staat. En we zijn ook heel blij dat je ook met papa in Italië leuke dingen meemaakt. Venetië nog

De pubers. Eigenlijk zou ik op ons erf het liefste de natuur z’n gang laten gaan, maar alleen brandnetels en verwilderde kippen is ook niet alles. Vooral die kippen hebben het hier nogal voor het zeggen. Na het laatste legsel

De drie Timmertjes, net als bij ons vroeger… “Mag ik wel bij je komen”? Aan het stemmetje hoor ik dat het Frank van de buren is, van Alle en Anja. Hij heeft nog vakantie en heeft zin om even langs

Wij hebben een kapschuur. De vorige bewoner heeft hem gezet. Het is een kapschuur naar Drents model. Hij is dus niet groot, zelfs aan de lage kant. Tot onze spijt kan de caravan er niet eens onder. Die staat nu

Als afsluiting van hun broekenstrooptocht nemen Henk en Annie een ijsje en komen even bij ons zitten. Wij moeten nog beginnen. Toen Rick stage bij hem liep ging hij vaak tegen kerst op hazenjacht. Een erg leuk gezin met toen

Het is zover. Rick is aan een flink stel nieuwe broeken toe. En aan de kapper. “Ik heb de knop maar omgedraaid”, zoals hij zegt.Deze week is eerst z’n haar er af gegaan. Hij dreigde nog even met een tondeuse,

Natuurlijk moet je deze tweede ook even zien.

Regelmatig moet ik even op Wim Harwig’s:” Too Old to Die Young” kijken. Iedere week is er wel wat nieuws te zien en ik wist dat jongste dochter Rea na 9 maanden van omzwervingen door Indonesië, Australië, de Fiji’s èn

Van de week had hij jarige broer Henry nog aan de telefoon. Dan is Canada toch weer dichtbij. Vanmorgen fietsten Wim en ik samen naar de markt. Hij meldt alles wat hij ziet. “Wat een köppien zit daor op” bij

De Adelaarshoek in Hattem Hattem heeft veel van die steegjes en wanneer het vroeger eens flink gesneeuwd had was het ook daar dikke pret. Ze rolden een sneeuwbal door de straten en stegen tot hij zo groot was dat ze

De Diekpoorte, toen vanzelf nog zonder auto’s. Alleen de burgemeester, dokter van Haeringen en de notaris hadden in die tijd een auto in Hattem. Trek eens een sprintje”, riep Mark naar Ben toen hij hem gistermiddag zag.. Tja… lopen gaat

Niesje praat even bij met Tonny. Het was even rekenen om te weten wanneer we Henry het beste kunnen bellen. Hoeveel tijd is het vroeger in Canada. We hoeven hem op zijn verjaardag ook niet uit bed te bellen. Rick