Zo langzamerhand kom je er achter. Het leven zelf is een kunst. Eerst is er de periode dat alles nieuw is en je het een na het andere moet leren en soms afleren. Je bent nieuwsgierig naar andere culturen. Zelfs

Zo leuk om even terug te kijken. Op dat moment  in 2016 hadden  we 6 fleslammeren, vijf Schoonebekertjes en één Drentje. Het voederen ging niet helemaal vanzelf. Het is net als met baby’s, de ene drinkt vlot, een andere laat

Wat hebben we weer een afwisselend jaar gehad met onze Chr. Vrouwengroep Hedera. Jazeker, wij gaan door. Terwijl Passage als landelijke organisatie stopte waren wij al zelfstandig doorgegaan als Chr. Vrouwengroep Hedera. Een belangrijk onderdeel die als een rode draad

Het gaat nog steeds zoals in het begin na het overlijden van Wim. De stress lijkt wel veel minder en af en toe voel ik weer een weldadige rust over me komen. Het heeft tijd nodig gehad. Maar nog steeds

Ik heb goed gezocht maar kan geen trouwfoto vinden of een andere foto waar opa Hendrik van de Jaeger op staat. Tot ik ineens deze bijzondere foto tegenkom. Zo te zien is hij genomen voor boerderij de Jaeger. Het zal

Alweer een leuke verbinding tussen de beide families Eggink van de Jaeger en de Boskamp. Hun achternamen zijn dan wel niet meer officieel Eggink want het gaat via de vrouwelijke lijn ook door.Ik kreeg een paar foto’s toegestuurd van Setty

Dit gedichtje zegt wel wat over vroegere tijden… Wie gaat naar Zwartemeer uit vrijen Neemt mee een mes om mee te snijen Daarbij nog een grote knots Als ‘t moet sla je daar mee op los. In dit zelfde gedichtje

2010–“Hé heb ik geen les van u gehad?”, vroeg zuster Chantal vanmorgen toen ik Wim wegbracht naar de afdeling Cardiologie. “U bent toch mevrouw van der Kolk en u gaf toch Nederlands.” Ik kijk het zustertje even goed aan en

Het complete gezin van Paul Sietse en Annemarie kwam bij me aan voor een kop koffie en even bijpraten. De meisjes hadden vakantie en daarom werd het een dagje uit, te beginnen bij mij in Emmen. Ik had de namen

Vooruit nog een ervaring van even terug aan het Schoolpad: Onze dieren zijn aardig aan elkaar gewend. Loeder en Suze, de katten, verblikken of verblozen er niet van wanneer Storm op het toneel verschijnt. Suze speelt zelfs met hem. Maar

Wat heb ik genoten van de tijd met schapen in de wei. Je komt ook van zelf tot de ontdekking dat de karakters heel verschillend kunnen zijn. Elk soort heeft wel iets leuks. In Engeland zagen we de Wensleys lopen

Af en toe krijg ik wat aanwijzingen om mijn stijl van schrijven te verbeteren. Naast de eventuele schrijffouten, en vergeten of juist te veel komma’s, is er meer om op te letten. Het komt er op neer dat je je