Eigenlijk komen we een dag tekort. De bossen bij Molecaten nodigen ons uit om de oude plekjes op te zoeken. Wat hebben we rondgestruind over en langs het Mierenpaadje in onze verkeringstijd. Vaak kwamen we dan langs het Olde Spieker,

Na een afscheid van de Boomgaard en haar bewoners en een bezoekje aan Anda in het Isala in Zwolle is er het welkom heten van Henry en Tonny in Hattem. Ze zijn terug!! Terug uit Canada. Hun huis is er

En daar gaan we… met volle bepakking. Met de caravan weer een stukje verder, inderdaad naar camping Molecaten. Kunnen we morgen oude herinneringen ophalen op de plek waar Wim opgroeide en wij elkaar leerden kennen. Terwijl we over de Lindese

Het zou wat minder weer worden vandaag volgens de weersberichten. Het valt mee, wij doen een rondje Boomgaard zonder jas met de nordic walking sticks. Een beetje bewegen moeten we er wel in houden. Wim z’n tempo ligt wat hoger

Het weer in de Achterhoek. Ik kan het niet laten. Eenmaal onderweg naar camping de Boomgaard stel ik Wim voorzichtig voor:’Wi’j komt vlak langs Aefde… Zolle wi’j daor met de caravan langs können gaon?’Wim kent mij al langer dan vandaag

Zo worden de aardappels in de grote loods opgeslagen.

Boer Janse van Vekabo camping De heerlijkheid van Wolphaartsdijk heeft een akkerbouwbedrijf. Behalve aardappelen en bieten teelt hij zomers ook zeekraal. Daarvoor heeft hij een paar langgerekte bedden met zout water aangelegd. Van juni tot half september wordt er geoogst.

Bij de Haflingers zien we ook een stel veulens van dit jaar. Haflingerpaarden op de Middelplaten in het Veersemeer nabij Wolphaartsdijk. Haflinger pony’s zorgen voor de begrazing van de voormalige zandplaten in het Veersemeer welke zijn ontstaan na de afsluiting

Telkens wanneer we de weg naar Walcheren nemen via Arnemuiden zien we ze lopen, de Konikspaarden, de Haflinger pony’s en de Gallowayrunderen. Die laatsten zien we alleen vanuit de verte. Ze hebben het goed hier want de Konikspaarden zien er

Onze vakantie in Zeeland besluiten we met een bezoekje aan onze Zeeuwse familie: Wim en Marjan Harwig. Net terug van hun eigen vakantie in de prachtige natuur van de Spaanse Pyreneeën namen ze de tijd tussen de uitpakkerij om met

Nu we toch in Veere zijn daagt die enorme hoge Grote Kerk van Veere ons uit om even binnen te kijken. Het eerste wat we zien bij binnenkomst is een bewegend voorwerp, 35 kg, aan een 24 m. lang touw

‘Wat gaan we vandaag doen?’ Zo is de rolverdeling bij ons in de vakantie. Ik zeg waar we naar toe gaan. Wim rijdt! Vandaag wordt het Veere. Met dit mooie weer is het helemaal een plaatje. Wat een leuk oud

Een avond fietstochtje langs het Veerse Meer leverde dit plaatje op.

Al is het lang geleden, de zee en de schepen blijven trekken, hè?!

In Vlissingen is er het 16th International festival: Film by the Sea. Toen we hier op de camping arriveerden raadde onze campingbaas dit aan en met name de film Dorsvloer vol confetti. Die film laat veel van Zeeland zien, is