De kop van de Laplanduil…ook wel the Great Gray genoemd! Gisteren kon ik niet stoppen met de Great Gray. Het was net of ik een spannend boek aan het lezen was dat je niet weg kunt leggen. Ik had me

Dit is de Oehoe, net zo groot als de Laplanduil! Ik ben een uil aan het schilderen. Niet zomaar een uil….nee een Laplanduil oftewel the Great Gray. Ik heb, behalve dan in de dierentuin, pas twee keer in de natuur

In de buurt van Rotorua -Nw Zeeland- waren veel zwavelbronnen. Het water was zo heet dat je je hand er niet in kon houden. Nou …vooruit dan…nog even het verhaal dat Mansukh Patel in het boekje "De Natuur zijn Wij"

Een tijdje geleden kreeg ik een boekje van Anda. Het heet "De Natuur zijn Wij". Het boekje is geinspireerd en samengesteld door Irene van Lippe- Biesterveld. Er staan allemaal gedichten en ontboezemingen in die met de natuur te maken hebben.

Hebben jullie allemaal al je belasting opgave in orde? Vandaag was het onze beurt. Onze vertrouwensman bij Hypotheekgilde Harnold heeft ons er even door gesleept. Het ergste was gisteravond toen de boel bij elkaar gezocht moest worden. Ken je dat?

Fred de wegenwachter, hier tweede van rechts, op ons afscheidsavondje in Christchurch. Beide echtparen, Frans en Lya en Fred en Janny, kregen een bos bloemen die door Betsy en Ans met Nw Zeelands geld heel creatief in elkaar waren gezet.

Piet, Wim en Ben aan de mosterdsoep Als d’r een gat in zit, zit er geen gat in enals d’r geen gat in zit zit er een gat in!Ra ra wat is het? Eén van de raadsels van Ben!Wie het

Bum en Jum, volgens Piet! "O…ba…nog meer om af te stoffen, zei mien zuster toen ze het beeldje zag". Willy vertelt over de beeldjes van was die ze maakt. De extra mooie exemplaren gaan dan naar de gieter en die

Hier op het station in Innsbrück zwaaien we Rick uit en neemt Klaas uitgebreid afscheid van Rick, die een week voor ons, naar Werkenrode vertrekt. “Toe slaoperd, d’r kunt wel 20 auto’s deur ‘et stoplicht”. En even later: “Kiek den

1986 — In het Ötztal samen met Klaas en Sanny tijdens een gletsjertoer. Bijna Pasen. Voor de Stille week heb ik met Rien en Roelie een gedeelte van de Voorhof ingericht voor een moment van bezinning op maandag, dinsdag, woensdag

Een nieuw stukje tuin, maar de bubbelsteen is gebleven! Het is voorjaar! De staartmeesjes zijn druk. Ons rieten dak heeft allemaal witte spinragjes aan de onderkant en daar zijn ze mee in de weer. Met bekjes vol vliegen ze weer

Het gezin Middelkoop 1944 denk ik.Als ik het goed heb…boven van l. naar r. Jozien, Koos en Diny.onder Coby, Herman en Johan. Er zouden er nòg vier bijkomen waaronder Nel. Dat is een verrassing! Nichtje Nel mailde dat ze met

Bernard is afgeleverd en we hebben de echte Bernard ook gezien! Harald mailde: Bernard is niet vriendelijk voor anderen. Ik dacht nog even dat het misschien een geintje was. Het leek me zo’n lobbes op de foto’s. Maar nee….het was

Hier nog 9,5…nu dus 10! Je zult de tuin bij ons terras niet terug kennen. Vandaag kwam onze hulp in bange tuindagen voor het laatst…voorlopig dan! Hij hielp de tuin verder opruimen en ging toen aan de slag bij het

Drie maal Wim! De rechter schets is gemaakt door Walter die net op schilderen zit en nog nooit een portret geprobeerd heeft. Links is de schets van Ria en de middelste van mij. Ik mag hem nog wel iets vriendelijker