Af en toe komen er bij het zien van een oude foto heel wat herinneringen boven. Hier op de bank werd zó gelogen…Deze plank is er van kromgebogen, staat er op de bank die ik Wim cadeau gaf voor z’n

Het is lang geleden dat Anda bij mij voor de deur stond met de woorden: “Heb je misschien nog een stukje behang over?” Het was nog aan de Jan Voermanstraat in Hengelo waar Wim net een paar maanden bij de

Hoe mijn Kerst er uitziet? Dit zijn dagen van bezinning, dagen van herdenken en ook van samenzijn. Samen met Ineke naar de Kerstdienst in de Schepershof waar de Cantorij, waar ook Wim vroeger zo graag bij zong, de Kerstdienst kleur

Ik geloof toch echt dat ik wat gemist heb in mijn jeugd. Ik las die morgen de zaterdagse column van Daniel Lohues waarin hij vertelt over de kerststal bij hem thuis. Hoe hij daar als kind mee speelde en er

Ze keek me aan of ze me niet goed verstaan had. ‘Hoe heet de poes?’, vroeg de assistente van de dierenarts. Ze moest nog ingeschreven worden voor we de behandelkamer in gingen. Met haar 16 jaar was ze nog nooit

Gerhard en Rick hebben beiden handige tips voor me, wel heel verschillend. Gerhard is degene die over financiën, administratie, verzekeringen en dergelijke gaat. Rick biedt andere hulp zoals toen Wim in het Isala in Meppel lag. Hier nog een ontboezeming

En wat zagen we daar naast de deur aan de achterkant van het Voerman Museum? Een beeld ter herinnering aan huisarts Dr Sypkens Smit die een belangrijke plaats had in de Hattemer gemeenschap. Toen ik indertijd in 1962 naar Hattem

Het was eigenlijk mijn bedoeling om de dagelijkse belevenissen op weblog 1 te schrijven en de herinneringen op weblog 2 van mijn website- www.hettysite.nl. Toch merk ik dat ze elkaar soms overlappen, want vertel ik iets uit het verleden merk ik

Verscholen tussen de klimop aan de zijkant van ons huis aan het Schoolpad hing  het oude tithouse, zoals de oude baas van de open tuin op Skye het noemde. Ze hadden net Wims vreselijke bulten gezien veroorzaakt door de midges

“Schrrrrr schrrrrr”, ging het, “en Jan stond stokstijf”, vertelde Annie na onze inspanningen in het water, nog in het oude Aquarena.. Met een stuk of 8 drinken we vaak nog een kopje koffie in het café als afsluiting. Ik vertel

Vandaag is bijzonder, want onze oudste zoon wordt 60. Zonet keek ik de weinige foto’s door van ons gezamenlijk verblijf in Hattem. Ik heb mapjes op de pc onder Mijn Afbeeldingen, deze heeft de naam WimhettyHattem en is klein maar

Bij het koffiedrinken na de kerkdienst mag ik graag even bijpraten met een van de heren die kippen heeft en daar graag over vertelt… èn over hun hondjes. We wisselen dan de deugden en ondeugden uit van ons dierenbestand. Nu

‘Maar… we hebben de foto’s nog’. Het is maar zo’n kreet als een tijdperk afgesloten is. Zo is het ook met de herinneringen aan onze tijd aan het Schoolpad met alle dieren die we in die jaren om ons heen