Nog even en dan wordt het leven weer gemakkelijker. Maandag naar de orthopeed voor een nacontrole en dan hoop ik de weg weer op te kunnen met de auto. Ik mag er meteen wel mee door de wasstraat. Er zit

Het is nu 12 jaar later. Er is intussen veel gebeurd. Afscheid moeten nemen van Ben en Niesje, Mark, Curtis, Henry en Wim. Mijn verstand zegt dat ik me vooral de mooie momenten moet herinneren, de mooie verjaardagen met iedereen

We hadden het op mijn verjaardag over het warme weer  dat we vaak hadden op 26 augustus. Ook dit keer was het raak. Het was gezellig buiten onder het zonnescherm maar ik zat even later toch liever binnen.  Blijkt toch

Soms zit het mee… en soms zit het tegen. Als het leven je even tegen zit kun je de pest er in hebben. Later blijkt het toch nut te hebben gehad. Zo las ik een stukje van Daniel Lohues in

Je zou het in deze tijd aan het Schoolpad niet altijd meer zeggen maar hier was het echt oogstweer. Buurman Jans was druk aan het hooien en Wim en buurman Alle hielpen mee. Wim op de tractor en Alle met

Zelf revalideren valt nog niet mee. Ik doe de oefeningen die me aangeraden zijn. Ben meteen bekaf. De ene dag gaat het beter dan de andere. Soms loop ik weer als een kievit en dan weer als een slome koe.

Er zijn beelden die ik krijg als ik aan een zin denk die ik las of hoorde. Zo appten Rick en Mark in 2014 toen ze een tripje maakten naar Krakau en na de landing meedeelden: The Eagles have landed

Alles wat met techniek te maken heeft is mij vreemd. Daar heb ik me nooit mee bemoeid. Daar had ik Wim voor. Voor veel andere zaken had hij mij weer voor. Zo waren de taken bij ons verdeeld al moet

Soms rijd ik langs ons oude huis aan het Schoolpad. Het ligt er verlaten bij. Er woont niemand meer. Ik vraag me af of de verwarming die al oud was het misschien heeft opgegeven. Wat een warme herinneringen heb ik

Op een leeftijd zoals ik die mag meemaken krijg je bijzondere gesprekken met mensen over hun eigen leven met ups en downs. Iedereen krijgt er mee te maken. Er ontstaan trauma’s en soms is het lastig om de weg te

Als we thuiskomen vanuit Hattem zien we een lege wei …. tenminste zo lijkt het. De lammeren zijn opgehaald en in plaats van 25 schapen en lammeren lopen er nu slechts de zes ooien, de moeders van het spul. Een

Ik mis wat. Ik denk haast dat het mijn aqua jog groepje is. Nee… ik weet het nu wel zeker… Ik was gewend twee keer per week naar het Aquarena te gaan om een aqua jogles te volgen. Heerlijk bewegen

Ik zie verschillende verjaardagen voorbij komen… kinderen van nichtjes en neefjes van me. Ian van nichtje Gera. Feline van nichtje Yvonne. Het zijn de kleinkinderen van broers of zussen van mij of van Wim. Ze zeggen meestal netjes tante tegen

Deze week zat ik voor het eerst na mijn knieoperatie weer bij de Timmertjes om de tafel. De scootmobiel van Wim doet goede diensten al ben ik er nog niet zo vaardig mee als Wim dat was. Hij racete hiermee

Het is al een tijd geleden dat ik My Way schilderde. Het was in mijn eerste tijd toen ik bij Ellen Kroeze een schildercursus volgde. Onverwacht kwam er daarna een verzoek uit België om mijn roeiende meisje te verkopen. Ik