Hij was de redder in nood voor onze vrouwengroep Passage Zuidbarge Rietlanden. Berend Pluister werd gisteravond nog gestrikt om vanavond een lezing te komen houden omdat de dame die aanvankelijk zou komen geen stem had. Berend deed het overigens met

Net als de anderen hier in de omgeving heb ik genoten van die paar dagen echte sneeuw. Gelukkig zitten we niet in het N.O. van de Ver. Staten zodat het bij genieten blijft al was het van korte duur. Het

‘ ’t Is druk vandage bie’j ’t voederhuussie’, zei Wim vanmiddag terwijl we aan de eettafel zitten. Vanaf die plek hebben we een perfect zicht op het vogelgebeuren. De pindakaaspot moeten we bijna elke week vernieuwen en het voederhuisje wel

‘Is het goed dat ik volgend weekend zes ooien kom brengen, mailde Rob begin van de week. ‘Natuurlijk’, antwoordde ik, ‘ik kannie wachten’. En zo kwam hij aan het eind van de middag met de paardentrailer vol met de nieuwe

‘Volgens mij ben je een beetje jaloers’, zei Mark vanmiddag toen hij Queeny op kwam halen. Ik had net verteld van de lammeren bij Anja. Jazeker: lammeren. Vanmorgen meldde ze dat er nu behalve die ene die ze deze week

Ook nog even een foto met buurmeisje Annie en Riek Antink die zo lang bij ons werkte. Henk en vriendje Bertus op de voorgrond. Gek is dat… ,maar als ik ga terugdenken aan onze begintijd samen, komen er steeds meer

Het komt dichterbij…. de datum die veel herinneringen oproept. Op 3 maart a.s. is het precies 50 jaar geleden dat Wim mij ophaalde bij De Boomgaard om me mee naar Hattem te nemen waar we zouden trouwen en gaan wonen.

‘Ik ben er al weer langsgereden’, zegt Wim als hij thuiskomt en ik zie een lichte twinkeling in zijn ogen. ’Hoe bedoel je?’, vraag ik dan. ‘Nou… toen jij weg was ben ik maar eens een rondje gaan rijden op

2011–bij Ben en Diny in Eefde. In de tijd dat ome Herman en tante Nettie nog leefden, en de meesten de kinderen groot hadden, begonnen de reisjes van onze ooms en tantes richting de USA. Dat werd door Herman ook

Omdat het liedje zelf misschien moeilijk te volgen is voor een niet-Groninger, volgt hier de leestekst.Wil je het lied ook eens beluisteren of meezingen zoals ik dat niet kan laten? Klik dan op de titel! [i]Ze woonden soamen in ’n

Er zijn liedjes die je bijblijven, soms door hun melodie of door de tekst. Het liedje van Ede Staal vind ik heel bijzonder en in een wat sombere of noem het melancholieke bui, mag ik die graag draaien. Soms komt

‘Wat een kunstwerk, heb je dat al gezien?’ Anja kwam gisteren binnen en wees naar de vijver. Ik zag ook dat zich een ijzig geheel had gevormd boven en naast de sproeier in de vijver. En helemaal nu de zon

Het seizoen is begonnen. Ik bedoel het lammerenseizoen. Herder Kievit van het Veenpark kwam het eerste lam bij buurvrouw Anja brengen. Wat speet hem dat. Zijn beste ooi had een prachtig klein ooilam gekregen, kwam twee dagen later met de

We hebben er lang naar uitgekeken, een overleg met onze eigenste nieuwe wethouder René van de Weide. Hij zit in de gemeenteraad voor Wakker Emmen, een partij die je ook Gemeentebelangen had kunnen noemen. Ze hebben een overweldigende meerderheid gehaald

Ik wist niet dat ik zoveel in huis had. Ik kijk wat er allemaal op tafel verzameld is. Mijn hulp doet ‘de hoekjes’ en dat doet ze goed. Wat ze tegenkomt legt ze op tafel en dat mag ik uitzoeken.