Een paar tips voor toekomstige Parijsbezoekers: Ga de Sacre Coeur en Montmartre op zondagmorgen bezoeken. Koop genoeg kaartjes voor de Metro en REREn geef zakkenrollers geen kans. Musée d’Orsay en de Orangerie zijn erg de moeite waard. Neem vooral de

Deze schilder vond ik de moeite waard. Voor de kleine schilderijen onder die grote vroeg hij 480 euro. Kun je nagaan wat die grote moet kosten. Het was prachtig weer en we vermaakten ons prima!

Na de kerkdienst in de Sacre Coeur gingen we natuurlijk de markt op. Er werd getekend en geschilderd dat het een lieve lust was. Nee… wij hoefden niet, maar even later worden we gestrikt door een knipkunstenaar en na flink

Op Montmartre gezien. Wat zie je het eerst. Ik probeerde het uit met Robin en Eva vanmiddag. Robin zag inderdaad het eerst de vrouw en Eva de man!

Hier komen we met de boottocht ergens bij de beginpunt van het Ile de France midden in de Seine. Veel jongelui zitten daar overal langs de kades lekker ontspannen te eten of gewoon te genieten!

Tijdens de boottocht ’s avonds was het indrukwekkend om Parijs vanaf de Seine in de avondzon te zien. Hier zijn we dan op de heenweg om het Ile de France en de eerste foto van deze Parijsserie is op de

Eén van de vroege Picasso’s.

Een stukje van het levenswerk van Monet dat hij in Giverny schilderde: de waterlelies

De top van deze Arc de Triomph in het klein. Zoals je in Engeland en Schotland veel herinneringen aan oorlogen kunt vinden zo kunnen de Fransen er ook wat van. Napoleon, bejubeld en verguisd en later weer bejubeld, heeft hier

Hier is ie dan. Van verre zie je hem al en nu met de boottocht zijn we er vlakbij en is al verlicht.Heel even waren de Japannertjes met hun dure camera’s aan de kant. Die genoten meer van de foto’s

Vlakbij la Tour Eiffel en de gouden vlam voor Diana omdat die op deze plek verongelukt is, was ook die aardige ober Emmanuel die ons fotografeerde en daarna spontaan een foto van zichzelf maakte zodat we hem niet zouden vergeten.Diny

Dit is ook Parijs. Tja als er dieren aan te pas komen zijn wij verkocht. Op de eerste dag bij de eerste brug richting Notre Dame kwamen we dit tegen. Wat later een jongere man met een heel nest zogende

We zijn er weer. Stijve benen van al het lopen. M’n hoofd vol met mooie plaatjes, gelukkig ook op foto’s. Als je me vraagt wat de meeste indruk maakte de afgelopen dagen is dat natuurlijk veel te veel om op

“Foi foi… wat woont jullie toch een ende vot”, zei Diny toen ze voor het eerst naar Emmen kwam voor mijn 40e verjaardag. Tja… [i]Waar je werk is is je vaderland, [/i]is zo’n uitdrukking die voor ons opgaat.Nu zijn we

Suze houdt logeerhond Bonnie goed in de gaten, die wel heel nieuwsgierig dichtbij komt. “Is dit brood voor mij”? Wim kijkt wat verbouwereerd. “Er zit niks op”. Meteen zie ik Suze onder de stoel zich om de bek likken. Jammer