Weblog1
10 december is de dag….
Het is bijna niet te geloven dat onze oudste al 54 is. Gerhard werd op 10 december 1965 in Hattem geboren. 10 december was ook de verjaardag van oom Sjoerd, de oom die vooral in onze vroege jeugd toen we
Wim dag 5 Thuis
Vanmorgen vroeg ging de telefoon. Wim aan de lijn, dat moet iets bijzonders zijn want zo bellerig is hij niet.‘De chirurg was er van morgen. Ik kwam hem in de gang tegen terwijl ik met de loopkruk oefende: 1 2
Wim dag 4
Wat een luxe op zondag, de weg naar Zwolle en terug bijna zonder vrachtauto’s. Ja ja, het was vroeg vanochtend. Om 10 uur begon de kerkdienst in het Isala en de beddenrijders reden af en aan met de patiënten. Bij
Wim, dag 3
Weer een stapje verder, maar we zijn er nog lang niet. Gisteravond namen Gerhard en Robin de honneurs waar, vandaag zijn Rick en ik van de partij. Fijn dat we in het weekend overdag op bezoek kunnen bij Wim. Hij
Wim 2
Vanmorgen nam ik afscheid van Henry en Tonny en ging Wim weer opzoeken.. Hij begint al meer praatjes te krijgen want hij kon natuurlijk niks meer vinden en was nog niet in staat om zelf te gaan sleutelen aan zijn
Wim
De eerste berichten zijn goed. Wim heeft de heupoperatie goed doorstaan. Orthopeed van Oveste belde na afloop dat het hen meegevallen was, hoewel het een ingrijpende operatie was geweest. Wim had het gisteravond toen ik bij hem was zelfs over
Multicultureel
Mijn oog valt op mijn gevederde vriendjes. Behalve het roodborstje dat hoog op zijn paal de herfsttuin zat te overzien komt ook de Marans haan langs lopen met zijn drietal: een witte hen, nog een nakomeling van Hendrik de Exequer
Blijft leuk…. kleintjes
Het lijkt wel een vorig leven… zo lang geleden is het dat we in Hengelo woonden, tot 1983. En zijn onze kinderen al aan het opgroeien. Hier fungeer ik waarschijnlijk als oppas voor ons buurjongetje Peter en de blokken en
Wel/ niet Sint
Als je er niet aan denkt dan is ie d’r niet…. Zo denken die kinderen van ons. En dan heb ik het over de goede sint. Wat hebben we een leuke sinterklaasavonden gehad. Op de Haar mochten we de schoen
Nooit opgeven…
Alweer jaren geleden zag ik deze afbeelding op de voorkant van het mooie blad Landleven en meteen vond ik dat ik dit moest proberen vast te leggen. Ik rook als het ware de koeien toen ik de plaat bekeek. En
Over drie maanden…
Dokter Komdeur kwam ons breed lachend ophalen. Eigenlijk deed hij dat altijd al, maar ook dit keer met goed nieuws. De bloedwaarden zijn helemaal goed, kon niet beter. We krijgen zelfs de uitdraai met de uitkomsten van die bloedwaarden mee
Meisjes van toen….
Wanneer je in deze tijd van het jaar meer binnen zit gaan je gedachten wel eens uit naar bijzondere belevenissen. Ik kwam dit stukje tegen van het bezoekje van twee van mijn allereerste leerlingen hier bij ons aan het Schoolpad
Mien venten….
Wim komt uit een familie van uitvinders… . Wim, Piet en Ben zijn de praktische oplossers en Henry meer de theoretische. Moeder van der Kolk was trots op haar handige jongens- mien venten-….vooral op Ben, die zag ze het meest
Boot varen…
We zagen ze weer voorbijkomen… de Janna Maria, de Deo Gratia, de Douce France en de Fritske. Het zijn veel lange rijnaken, duw- en sleepboten en tankers. Laat ik vooral die plezierboten niet vergeten. Telkens als we weer het Loreley-muziekje
Te late…
Ons Loedertje wordt oud. Ze was altijd een buiten kat toen haar moedertje Suze nog leefde, maar nu deze oud en der dagen zat uit ons leven is, heeft Loeder besloten om liever binnen te bivakkeren. Dat lijkt natuurlijk gezellig