‘Gefeliciteerd, Rob’, kon ik vanmorgen melden. ‘De eerste tweeling is er’.Toen Wim vanmorgen ging kijken stonden ze allebei al en dronken al bij de moeder. ‘Kun je al zien wat het zijn?’, vroeg Rob meteen. Vorig jaar had hij heel

Wat een mooie middag hadden we, die 17e februari, in de gezellige ruimte in de Schepershof. Midden twintig mensen waren op de Poëziemiddag afgekomen die dhr Haveman met ons zou beleven. Hij leerde ons kijken naar de bedoeling van de

Het was volle bak vanavond, zeker 30 dames. Niet alleen was Berend Pluister aan het woord, er werd ook in de koffiepauze gezellig bijgepraat.Onze voorzitster Aly opende met het vijfde uitgekozen Bijbelverhaal: de Verloren Zoon en Aly de Hoop had

Natuurlijk waren er ook echte Tanzaniaanse spullen te koop voor het goede doel, want ook het vervoer naar Tanzania moet bekostigd worden. Per naaimachine kost dat zeker €50 en voor de trapnaaimachines zelfs €75 per stuk.

Hij was de redder in nood voor onze vrouwengroep Passage Zuidbarge Rietlanden. Berend Pluister werd gisteravond nog gestrikt om vanavond een lezing te komen houden omdat de dame die aanvankelijk zou komen geen stem had. Berend deed het overigens met

Net als de anderen hier in de omgeving heb ik genoten van die paar dagen echte sneeuw. Gelukkig zitten we niet in het N.O. van de Ver. Staten zodat het bij genieten blijft al was het van korte duur. Het

‘ ’t Is druk vandage bie’j ’t voederhuussie’, zei Wim vanmiddag terwijl we aan de eettafel zitten. Vanaf die plek hebben we een perfect zicht op het vogelgebeuren. De pindakaaspot moeten we bijna elke week vernieuwen en het voederhuisje wel

‘Is het goed dat ik volgend weekend zes ooien kom brengen, mailde Rob begin van de week. ‘Natuurlijk’, antwoordde ik, ‘ik kannie wachten’. En zo kwam hij aan het eind van de middag met de paardentrailer vol met de nieuwe

‘Volgens mij ben je een beetje jaloers’, zei Mark vanmiddag toen hij Queeny op kwam halen. Ik had net verteld van de lammeren bij Anja. Jazeker: lammeren. Vanmorgen meldde ze dat er nu behalve die ene die ze deze week

Ook nog even een foto met buurmeisje Annie en Riek Antink die zo lang bij ons werkte. Henk en vriendje Bertus op de voorgrond. Gek is dat… ,maar als ik ga terugdenken aan onze begintijd samen, komen er steeds meer

Het komt dichterbij…. de datum die veel herinneringen oproept. Op 3 maart a.s. is het precies 50 jaar geleden dat Wim mij ophaalde bij De Boomgaard om me mee naar Hattem te nemen waar we zouden trouwen en gaan wonen.

‘Ik ben er al weer langsgereden’, zegt Wim als hij thuiskomt en ik zie een lichte twinkeling in zijn ogen. ’Hoe bedoel je?’, vraag ik dan. ‘Nou… toen jij weg was ben ik maar eens een rondje gaan rijden op

2011–bij Ben en Diny in Eefde. In de tijd dat ome Herman en tante Nettie nog leefden, en de meesten de kinderen groot hadden, begonnen de reisjes van onze ooms en tantes richting de USA. Dat werd door Herman ook

Omdat het liedje zelf misschien moeilijk te volgen is voor een niet-Groninger, volgt hier de leestekst.Wil je het lied ook eens beluisteren of meezingen zoals ik dat niet kan laten? Klik dan op de titel! [i]Ze woonden soamen in ’n

Er zijn liedjes die je bijblijven, soms door hun melodie of door de tekst. Het liedje van Ede Staal vind ik heel bijzonder en in een wat sombere of noem het melancholieke bui, mag ik die graag draaien. Soms komt