De heimwee naar ons knusse boerderijtje aan het Schoolpad begint zachter te worden. Nee, dat knusse krijg ik hier niet voor elkaar, maar ik heb er wel iets anders voor terug. Een gladde vloer zonder drempels, een geïsoleerd huis, ook

‘Papa is weer thuis’, zo noemt Rick het. De mooie bus met de as van Wim staat achter zijn foto. Gerhard haalde die verleden week op. We denken er over na waar we hem deze zomer gaan uitstrooien. Het zal

Dit is zo’n dag waarop je niet weet wat te beginnen, de 2e dag van een blanco nieuw jaar. De goede wensen zijn in en uit gegaan. En nu…? Wat gaat dit jaar me brengen? Alleen al het woordje me

Het is al even geleden dat we helemaal vooraan in de kerk zaten. Volle bak was het die keer. Het zal kort na de fusie van Voorhof en de Schepershof geweest zijn en we stonden op het punt om op

Onze buurvrouw Wolterdina is niet meer. Vlak voor Oudjaar 2016 overleed ze, 90 jaar oud.  Je denkt dat het een mooie leeftijd is om dood te gaan, maar toch wil je er niet aan. Buurvrouw Wolterdina was een beetje thuiskomen

Hebben jullie een mooie jaarwisseling gehad? Genoten van de gezelligheid? Zo begon mijn oudejaarsavond ook. Rick was er en wilde de avond bij mij helemaal uitzitten. Gerhard en Judith waren er die middag al geweest. We zaten klaar voor de

Vandaag namen we afscheid van Dea. Ze was een vriendin voor velen. Èn ze was een creatief talent. Veel van haar ontwerpen sieren de Schepershof. Ze illustreerde voor Kind en Zondag, die handvaten gaf voor de vertellingen aan de zondagschoolkinderen,

Misschien vragen jullie je af hoe ik deze dagen doorgekomen ben? Nou … er werd voor mij gezorgd. Het gemis voelden we als familie en vrienden om ons heen  allemaal en deze eerste Kerst zonder Wim in persoon was goed.

In een mooi paars zakje zitten de kleinoden van Wim, teruggekregen van de Uitvaartleidster. Een ervan is de gouden ring met de blauwe steen. Hij was er heel blij mee. Hij hield wel van enige versiering, maar de laatste jaren

Weer een ervaring rijker. Johan was gisteren jarig. Hij werd 70. Jaren achter elkaar probeerden we er te zijn al was het niet altijd op de dag zelf want ook zwager Ben verjaarde dezelfde week en probeerden we het te

Ik geloof toch echt dat ik wat gemist heb in mijn jeugd. Ik las die morgen de zaterdagse column van Daniel Lohues waarin hij vertelt over de kerststal bij hem thuis. Hoe hij daar als kind mee speelde en er

Dat zeg ik nog steeds wanneer mensen me vragen hoe het gaat. Op en neer en zo is het ook. Opnieuw een dag met een gouden randje. Zit ik weer even in een dip… er komt altijd weer een moment