We zijn er wel achter dat we qua leeftijd en gezondheid in de gevarenhoek zitten. Maar hoever ga je met het isoleren van jezelf? Gisteren zijn we de deur niet uit geweest, nou ja… ons erf is groot genoeg om

Het zat er aan te komen natuurlijk na al het nieuws over mister Corona. Nu staat het leven hier en overal op een laag pitje. Het was gisteren al heel rustig in ons dorp met stadsallures toen we op jacht

‘Ik heb mijn zwembroek nog niet… anders kan ik het water straks niet in.’ We zitten aan tafel noten te doppen. Ons voorraadje walnoten was op en ze zijn zo lekker op de kwark met vruchten ’s morgens. Er stond

Mijn oude buurvrouw is niet meer. Haar 95e verjaardag heeft ze niet meer gehaald. De laatste paar jaar was ze zo slecht ter been dat ze niet alleen uit de stoel mocht opstaan. Haar zoon was veel in de buurt

De eerste drie maanden na de hersteloperatie van Wim zijn heup zit er op. Vandaag gingen we voor een controlefoto en een gesprek naar het Isala in Zwolle. We misten het waarschuwingstelefoontje dat je thuis moest blijven bij hoest- en

Op zaterdag liggen we vaak wat langer wakker te worden. Meestal worden we bijtijds gewekt door de haan en die kan er wat van. Maar afgelopen zaterdag niet. Raar.‘Heb iej de hane al eheurd’, vroeg ik Wim die net als

‘Kö’j veur mien niet es een keer een mussenhotel maken, ie wet wel….”, vroeg ik aan buurman Jans. Jans is vaak te vinden in het stookhok, een bijgebouwtje bij de boerderij waar behalve het stookhok ook een zwienenstal is gehuisvest,

Het was de week van de belastingen. Daar word ik altijd wat zenuwachtig van. Moet je alles weer goed op een rijtje zien te krijgen. Onze man heeft daar een lijstje voor en dat werk ik dan af, maar soms

Laatst meldde Het Dagblad van het Noorden dat er in België een vergissing is gemaakt bij de behandeling van twee patiënten. Bij de man die alleen een onderzoek onder narcose moest ondergaan werd door de uroloog iets operatief verwijderd. Wat

Vandaag is het precies 3 jaar geleden dat Mark overleed. We hebben al veel herdenkingsdagen gehad, elke keer weer lastig. Het blijft een moment van terugkijken op mooie herinneringen die er waren en natuurlijk ook de mindere. Het verbaast me

Irma, een mede aqua jogster, vroeg me al vaker: ’Waarom ga je niet mee naar de schildersgroep bij Vera?’ Ik had haar verteld dat mijn schilderen wat op een laag pitje was gekomen, deels doordat Ellen geen cursisten meer heeft

‘Emmen moet maar een andere trainer krijgen’. Rick kijkt naar zijn vader die perplex naar de tussenuitslagen kijkt van de wedstrijd Sparta- FC Emmen. 1-0, 2-0, 3-0….. ‘En die zit daar in die stoel’, voegt hij er aan toe en