Gerhard en Rick hebben beiden handige tips voor me, wel heel verschillend. Gerhard is degene die over financiën, administratie, verzekeringen en dergelijke gaat. Rick biedt andere hulp zoals toen Wim in het Isala in Meppel lag. Hier nog een ontboezeming

En wat zagen we daar naast de deur aan de achterkant van het Voerman Museum? Een beeld ter herinnering aan huisarts Dr Sypkens Smit die een belangrijke plaats had in de Hattemer gemeenschap. Toen ik indertijd in 1962 naar Hattem

Het was eigenlijk mijn bedoeling om de dagelijkse belevenissen op weblog 1 te schrijven en de herinneringen op weblog 2 van mijn website- www.hettysite.nl. Toch merk ik dat ze elkaar soms overlappen, want vertel ik iets uit het verleden merk ik

Verscholen tussen de klimop aan de zijkant van ons huis aan het Schoolpad hing  het oude tithouse, zoals de oude baas van de open tuin op Skye het noemde. Ze hadden net Wims vreselijke bulten gezien veroorzaakt door de midges

“Schrrrrr schrrrrr”, ging het, “en Jan stond stokstijf”, vertelde Annie na onze inspanningen in het water, nog in het oude Aquarena.. Met een stuk of 8 drinken we vaak nog een kopje koffie in het café als afsluiting. Ik vertel

Vandaag is bijzonder, want onze oudste zoon wordt 60. Zonet keek ik de weinige foto’s door van ons gezamenlijk verblijf in Hattem. Ik heb mapjes op de pc onder Mijn Afbeeldingen, deze heeft de naam WimhettyHattem en is klein maar

Bij het koffiedrinken na de kerkdienst mag ik graag even bijpraten met een van de heren die kippen heeft en daar graag over vertelt… èn over hun hondjes. We wisselen dan de deugden en ondeugden uit van ons dierenbestand. Nu

‘Maar… we hebben de foto’s nog’. Het is maar zo’n kreet als een tijdperk afgesloten is. Zo is het ook met de herinneringen aan onze tijd aan het Schoolpad met alle dieren die we in die jaren om ons heen

Alweer jaren geleden zag ik deze afbeelding op de voorkant van het mooie blad Landleven en meteen vond ik dat ik dit moest proberen vast te leggen. Ik rook als het ware de koeien toen ik de plaat bekeek. En

Wat een werk hebben we verricht om nieuwe lesjes te maken voor leerlingen. Het ging allemaal met de hand en als er meer van gemaakt moesten worden werd er gestencild. Dat was voor mij al teveel aan techniek en werd

De Gedachtenis- of herdenkingszondag heeft me opnieuw geraakt. Stond ik 2 jaar geleden samen met Gerhard en Rick de kaars voor Wim aan te steken, nu was ik samen met Ineke om waxinelichtjes voor onze geliefden te laten branden. De

Nadat Niesje overleed en wat later ook Ben misten we hen natuurlijk erg. Vooral als broer en zus maar ook als onze vaste oppas wanneer we weer eens de caravan pakten. Ria bood meteen aan: ’Jan en ik willen wel

Zonet heb ik Wim al gefeliciteerd met z’n 70e verjaardag. Wat een raar getal. Dat klinkt toch oud, terwijl ik niet de indruk heb dat hij al 70 is. Maar cijfers liegen niet.En daarna kon ik natuurlijk niet slapen. eerst