‘Hoe oud bent u geworden, als ik vragen mag?’ Dat mocht… ‘ik was toen 74… ik kon je oma zijn.’ ‘Mijn oma is jonger, ik denk 66’, antwoordt Janneke. Zij kwam een tijdje bij ons in het appartementje in de

Zo zat ik gisteravond te denken aan al die verjaardagen die ik al mee mocht maken. Van de eersten weet ik niks meer, alleen dat we altijd met bloemen in de tuin de stoel versierden. Dat ging op de Boomgaard

Het is me wat. heb ik een nieuwe I-pad en is alles toch weer anders dan bij mijn oudje. DIe gaf het op, had ook geen schuld meer na 14 jaar. Maar nu kijken of het nog werkt op deze

Beste Hetty, Via uw website kwam ik terecht bij het verhaal over Ben van Londen en het schilderij dat hij tijdens de oorlog maakte van de IJssel met het oude Veerhuis bij het Kleine/Oldeneler Veer op de achtergrond. Mijn vader

Ik mis ze… de kippetjes en de haan en alle gedoe er omheen. Aan het Schoolpad hoefden we ons nooit te vervelen, altijd gebeurde er iets onverwachts met de lammeren, pony’s, de katten  of de kippen. En we genoten ervan.

Vanmorgen ‘Vierden we het leven van Ko Dekker’, zo stond het mooi op de liturgie in het rouwcentrum het Oeverse bos. Het deed me meer dan ik had gedacht. De verschillende keren dat we hen tegenkwamen waren intussen niet meer

Ik had nog steeds het advies van hovenier Bernd Schulte in mijn achterhoofd van lang geleden: vaste planten hoef je geen extra water te geven, worden ze lui van. Maar toen hadden we deze zomers nog niet. Als ik zo

Er was één moment op een doordeweekse dag dat we op tijd voor de tv zaten. Nee niet voor het journaal, het nieuws horen of zien we tussendoor wel. Nee, precies om kwart voor 5 stemden we af op SBS6.

Storm is intussen bijna 13,5 en is tot nu toe nooit ziek geweest. Maar ja, ineens maakte hij me eergisteren midden in de nacht wakker. Dan duwt hij met zijn neus tegen de matras en dan is er wel wat.

Vanaf 1988 kwamen we al in Engeland en al gauw doorkruisten we heel Groot Brittannië. We waren meteen verknocht aan dit land. Waarom? De vriendelijke en behulpzame mensen, hun humor en de prachtige natuur. In de beginjaren spraken we af:

Even kwamen de herinneringen terug aan onze mooie tijd in Hengelo met opgroeiende jongens, de buurt en onze vrienden. En dat na het bezoek van Sanny aan mij. Wat hebben we samen veel beleefd toen en ook na die tijd.

Zomaar een dagje met Sanny, vriendin van het eerste uur, nou ja de tijd in Hengelo. En vriendschappen die we toen opbouwden zijn gebleven al zien we elkaar minder. Tja… leeftijd hè.. Gisteren had ze een taxi geregeld. Ideaal als

Missen jullie mijn berichtjes al? Niks bijzonders aan de hand, mocht je ongerust worden. Zelf beleef ik minder  zo zonder Wim en het dierengebeuren van het Schoolpad. Natuurlijk komen die als herinnering wel boven maar met Storm op 13jarige leeftijd

Het is toch altijd een opgave om in één dag heen en terug naar de Achterhoek te gaan. De heenweg is goed te doen en met de ontvangst is niks mis mee. Alleen gezellig bijpraten bij Ben en Diny en

Ik begin steeds vaker te denken aan mensen om me heen die weggevallen zijn. Meestal komt dat door een opmerking van hen die je altijd bijgebleven is. ‘Dat glas van de karnemelk moet je met koud water omspoelen, zei Niesje