Jullie hoeven geen medelijden met ons te hebben. We hebben een leven als god in Portugal. Tot nu toe zijn we erg onder de indruk van de omgeving, het klimaat en de vriendelijke mensen. In het resort waar Ben en

Natuurlijk moet er pootje gebaad worden door Diny. Ze redt het nog net haar broekje droog te houden.

Een impressie van deze mooie kust in de Algarve.

Samen bij Ben en Diny op het balkon.

Het bevalt deze twee prima zoals je ziet…

Na alle consternatie van riemen af, controles, jassen uit, enz. zie ik Johan kijken naar de opvolgers bij de controle. Hij schiet in de lach als hij een man de broek zo’n beetje tussen de knieën ziet zakken. We zijn

Nog even op het vliegveld… wachten is zo geen probleem. En dan is opeens alles anders. ‘Zol ’t net zo waen als in een ballon’, vraagt Johan nog als we zitten te wachten op Airport Eindhoven. ‘As et maor niet

Bij het zien van één van onze favoriete programma’s De reünie werden we er weer eens bij bepaald dat ieder mens z’n eigen leven met z’n ups en downs te leven heeft. Het bleek dit keer een klas uit Oude

Wat kan een beeld of een zin ineens wat oproepen. In het tv programma ‘Droomhuis gezocht’ van gisteravond waarbij in Italië een huis gezocht werd voor een stel 60-ers ging de presentator met de aspirant koper in zo’n Fiat 500

We zijn met de laatste voorbereidingen bezig. We gaan bij de jongens langs, gisteren bij Gerhard en Judith en vanavond bij Mark en Jennifer. Morgen zien we Rick. ‘Bij Klaas en Boukje hoeven we niet weer te komen’, melden we

Het is altijd een gezellig halfuurtje na het aquajoggen in het Aquarena zwembad. Dan is er bij de koffie tijd voor lief en leed en komen er verhalen boven water…. uit het leven gegrepen. Eén van ons is een echte

Loeder zit te knarssetanden achter het raam. Het is vogeltijd. Overal zie je de kleine gevederde vriendjes die zich in de buurt van de huizen wagen, want er zijn veel vogelliefhebbers die ze willen helpen. Wij hebben de meest voorkomende

Van Queeny hebben de kippen niets te vrezen, maar…. de haan blijft op zijn hoede. En het werd steeds witter. Wim ging er met de auto nog wel even uit. Hij is tegenwoordig op speciale gymnastiek dat de naam draagt:

Hattem, 20 januari 2013. Gistermorgen had ik even het elfstedentochtgevoel, tenminste dat leek me zo. Toen we naar Bargeroosterveld fietsten hadden we de oostenwind pal tegen en daardoor leek het veel kouder. In de Gerardus Majella kerk werd een oecumenische

Je hebt van die mannen die voor hun eerste verjaardag als vader een trein vragen. Ik ken verscheidene vaders die op zolder zo’n treinstel hebben rijden. Nee jongens, niet aankomen… ik druk wel op de knopjes.. Nee niet Wim. Die