Dat was de oplossing voor ons zo’n 20 jaar geleden. Het werken met eigen schapen werd wat te zwaar. Vooruit wat fleslammetjes kon nog wel, maar niet meer de bevallingen, de maden, pootjes met rotkreupel. Fleslammeren kostte ook wel enige

Dat krijg je als je het rustig aan moet doen, je gaat terug in de tijd, in vreugde en verdriet. Ik dwing me om de mooie dingen voorrang te geven. Toen wij nog op die beide kleinkinderen pasten was het

Het werd een bijzondere gezamenlijke middag van ZWO en V en T  in de Schepershof, die geheel in het teken stond van Oekraïne. Kerk in Actie heeft dit jaar als motto: Help de kinderen in Oekraïne de oorlog door. Heel

Ruim 20 jaar geleden stopte ik met het werkzame leven binnen de schoolmuren. Er volgde een geweldig afscheid samen met drie andere oud-Lts collega’s. Naast alle toespraken en feestelijkheden werd van ons toch ook wel een woordje verwacht. Deze R.K

Zomaar twee mensen die me afgelopen week aanschoten met een herinnering aan Wim die indruk op hen had gemaakt. De een dacht terug aan het uitdragen van Wim vanuit de Schepershof, 7 oktober 2023. Iedereen uit de volle kerk stond

Weet je nog van die caravan met Bernard? Wanneer het woord kamperen viel in de leraren kamer dan kwamen de sterke verhalen boven.Ik was niet de eerste die met caravan meeging op kamp. De tweede klassen moesten aan het eind

Mijn leven bestaat, net als bij iedereen, uit stukjes. Belevenissen. Mijn vroegste jeugd op de Haar, de Boomgaard, Hattem eerst zonder dan mèt Wim, stukje Aalten, stukje Hengelo. Bij de laatste drie kwam er steeds een kind bij. Ik weet

Het was 1994 en we hadden net dit huis aan het Schoolpad gekocht. De voorlopige koopacte was getekend. Rick zou nog wat jaren bij ons in de studio komen wonen. Gerhard en Judith namen ons huis aan de Kuifmees over

19 maart 2023–Twee jaar geleden was het opnieuw Wim z’n dag. Mooi dat hij dat nog mee mocht maken. Je snapt dat ik ook donateur ben gebleven… Die dag was het D-day voor ons. We gingen op uitnodiging van de

Alweer een mooie en zeker zinvolle avond van onze Vrouwengroep Hedera in Zuidbarge. Nadat Aly het mooie gedicht Veurjaor en daarna een stukje van Pater Jan, zelf afkomstig uit Bargercompas, voorlas, vroeg hij zich af of de nieuwere manier van

Stil Vooruit nog even terug naar onze mooie tijd aan het Schoolpad. Nou, zo stil hoeft nou ook weer niet… De laatste haan is weg, de haan voor Rob. Hij heeft de meeste genen meegekregen van vader Hendrik. Vanmorgen vroeg,

Zo’n 12 jaar geleden schilderde ik dit. Toen ik ooit begon wilde ik abstract proberen te schilderen, dacht dat het gemakkelijker zou zijn. Ik kan je vertellen… dat is het niet. Voor mij niet. Wat ik ook probeerde… ik werd

Veel te laat kreeg ik contact met Agnes Lichtenberg. Ze woonde op boerderij het Waorle, toen nog onder kasteel de Kieftskamp en was een buurmeisje van onze opoe Kornegoor, ook uit Linde. Eigenlijk zag ik haar alleen in het voorbijgaan

‘Zag ie dat?’, zei Wim altijd in het voorbijrijden. Ja, zo ging dat bij ons wanneer we onderweg waren. ‘Wat was dat dan?’ Ik zag natuurlijk weer niks. ‘Daor zat d’r weer ene… op dat päöltjen’ en dan bedoelde hij