Het duurt even, maar ze komt zelf aan de deur. Keltoum, op haar gemakkelijke huisslofjes, doet open en ontvangt me hartelijk. Vorige week is ze geopereerd aan haar teen. Het huis was toen vol met dochter, schoondochters en een paar

Rick met z’n opa. ‘Moederdag…? Da’s een uutvinding van de winkeliers’, vond pa vroeger. Nee.. hij deed er niet aan. Wat wij deden moesten we zelf weten. Bij mijn weten hebben we er thuis altijd wel iets mee gedaan toen

Hij kijkt nog even om voor alle zekerheid…. -De pony’s zijn weg. Wim zal zelf weer moeten maaien. Klement heeft zijn eigen drachtige Sara, tenminste zo noemen wij haar, meegenomen en meteen ook onze Amber. Die wordt in een weitje

Het aqua joggen bevalt me nog steeds erg goed. Het bewegen in het water is fijn en na die tijd voel je je gewoon lekker los. Bovendien wordt er behalve zwoegen ook veel gelachen en wordt er na het douchen

Wat dit nu toch voor dingen zijn? Het hangt gewoon aan de kapstok en ik kan niet bedenken waar dit voor is. Wim kennende heeft hij ergens iets voor uitgevonden. Zo hadden we bij een van de vorige huizen op

Straks lopen de drie fleslammeren bij deze koppel. ‘Wat bun ie-j een kleine slimmerd’, zei de nieuwe moeder toen ik haar alvast tegemoet huppelde. Ik hoorde haar aankomen en het was allang tijd voor mijn melk. Ik moest er even

Wouter traint Cassandra…, de danseres. ‘Ie mot zörgen dat ze oe niet kats de baas wodt’, was zo’n uitdrukking van pa vroeger. Dat sloeg vaak op paarden, maar ook op kinderen die het hun ouders soms moeilijk konden maken. Daar

Het Elshof anno 1917, gebouwd voor de fam. Poesse Vorden was deze week niet alleen in de picture vanwege een rechtszaak in verband met de 4 mei herdenking op de Vordense Begraafplaats waar behalve de Canadese en Engelse gesneuvelde soldaten

De Korte Kerkhofstraat in Hattem, getekend door vader Gerard van der Kolk. Hij was niet alleen huisschilder, maar kon ook goed tekenen. Herdenkingsdag 4 mei, Bevrijdingsdag 5 mei. Vorden was in de belangstelling omdat ze ook aan de jonge gesneuvelde

De laatste aanwinst… Ons laatste lammetje is er en wat voor een, een knoeperd. Vandaag werd er hard gewerkt door de jonge moeder die voor het eerst haar lam moest krijgen. Rob had stiekem nog gehoopt op meer maar dit

Voor het eerst gaat Frank logeren en dat gaat bij ons gebeuren. Anja komt hem brengen met de andere jongens en zijn tasje wordt alvast in het kleine kamertje gezet. Het is wat spannend en we hebben al flink plannen

Wim heeft nog niet een keer het gras hoeven maaien. De wei waar de pony’s lopen is praktisch kaal en overdag lopen de beide pony’s, tenminste als we thuis zijn, gewoon op het erf. Ze vreten netjes om de pinksterbloemen,

Zo wordt de dokterswoning uit de dertiger jaren nog steeds genoemd: het huis van dokter Pouw. In de bibliotheek staan nog boeken die aan de dokterspraktijk herinneren en dat niet alleen. Op Sleen Web wordt af en toe een bijzonder

‘Zo… jullie zitten wel eerste rang’. Rob komt aanlopen omdat ik hem gebeld had over de langdurige bevalling van een van de schapen. Ik dacht dat het bij die Drentse heideschapen en de Schoonebekers zo makkelijk zou gaan, maar deze

Wat zou een Koninginnedag toch zijn zonder koningin? Maar ze was er, in Rhenen en Veenendaal, ondanks de zorgen om haar middelste zoon Friso. Overal waar je kwam, op tv of in het dorp hier, het was één oranjefestijn. Vorig