foto: Het kerkje van Oldenzijl met de Groningse vlag op de voorgrond. Die middag gingen we langs verschillende kerkjes in noordoost Groningen, kerkjes met kleine torens met een spits of een toren met zadeldak. Het witte kerkje van Uithuizen kenden

De statige Menkema Borch

Zo’n keuken leek me wel, maar dan mèt afwas machine

Deze rozenboog in de tuin van de Menkema borch vroeg er natuurlijk om.

Het was een mooie dag, de echte ontdekking van het Noord oosten van Groningen. We waren wel eens in Uithuizen geweest bij Jannie en Siebrand Knol op hun schapenboerderij aan het Wad, maar van verder rondkijken was nooit zo gekomen.

1972, Anneke met Mark onder de arm. Pa en mama waren ook even over gekomen. Als je schoonzusje 65 jaar wordt moet je er wat voor over hebben. Anneke was vanmiddag het feestelijke middelpunt. ‘Nee… ze krig nog niks’, zei

foto: Betsie en Hennie bij ons op bezoek aan de Kuifmees, wel 30 jaar geleden schat ik. Vijf en dertig jaar geleden verhuisden we naar Emmen. Drie jaar ervoor was ik er met een paar ouders en de klas van

De reacties op de Tweets van het Schoolpad zijn eigenlijk allemaal dat ze genoten van de korte verhalen en meteen op een plezierige manier een indruk kregen van ons leven.Ha ha, lachten ze vaak tegen Wim want die werd nog

Ze zijn er weer, de twee vriendinnen. Ik hoor ze al vanuit mijn kleedhokje in het Aquarenabad. Er moet veel bijgepraat worden na een weekend of misschien wel een hele week. In het water gaat het gewoon door met deze

Eens per jaar bloeit de rambler Francois Jurainville. We hebben haar al bijna vanaf het begin dat we hier wonen. Ze heeft de ruimte over de kapschuur en dat heeft zo een wel nodig. Het is alleen jammer dat ze

Ik had haar lang niet gezien al hebben we regelmatig contact via de social media. ‘Ik denk dat het was op de begrafenis van tante Siet ‘, zei ze. Maar de dag begon voor ons onder de moerbeiboom. Die had

Er zijn mensen waarbij je vanzelf gaat glimlachen als je aan ze denkt. Vandaag is Fred jarig. Fred, de man van ons nichtje Gera voor wie niet met mijn familie bekend is.Fred en Gera emigreerden 28 jaar geleden naar Canada

‘Weten jullie waar Co en Jenny naar toe gaan? Naar Mander!’ Dinie kijkt trots om zich heen want ze weet zeker dat niemand ooit van Mander gehoord heeft. We zitten gezellig samen aan de koffie na het aqua joggen en

Marnixstraat 40 ‘Jullie wonen wel erg afgelegen’, wordt er regelmatig gezegd, gevolgd door: ‘t Zou niks voor mij zijn!’We wonen hier nu 24 jaar en ik herinner me de vlucht staartmeesjes nog als de dag van gisteren die ik toen

Aan de koffie bij café Wielens in Noord Sleen. Opa Hindrik Wielens is geboren in het huis van onze buren. Hij had geen boerenbloed en begon in Noord Sleen een café wat nu uitgegroeid is tot een prachtige gelegenheid. Zijn