Regelmatig kreeg ik lachende gezichten van mensen die mijn Tweets hadden gelezen. Ze herinneren me meteen aan een opmerking in een van de stukjes. Die van ‘De familie Zwaan’ heeft groot succes. Ze zien meteen Wim met z’n blote voeten

Ach… zie ze toch eens liggen die twee. Die passen zich snel aan. Slecht weer… binnen op de bank. Anja zag ze liggen en stuurde me deze foto. Mooi weer… op stap, Dirkie dan. Het is net als bij ons

Daar zaten we dan die avond…. in ’t Zwienekotje van de zusjes Stefanie en Marischka in Blankenberge. Intussen is het meer dan 12 jaar geleden. Ik leef tegenwoordig in heden maar ook graag in het verleden. Het werd een extra

Die paar dagen er op uit zijn me goed bevallen. Terwijl ik eerst op was na een ritje Achterhoek begint het zelf rijden toch te wennen, wordt wat gemakkelijker. Wanneer Wim reed lette ik niet op de weg en op

Zomaar weer een paar dagen naar de Achterhoek. Peter Koers, die daar in het verre zuiden in Duitsland bij In Print mijn boeken zo mooi verzorgt, was een weekje vanuit Nürnberg naar Nederland gekomen op familiebezoek. Hij bracht meteen nog

Ineens was Storm puppy af, tenminste zo leek het. Hij is hier al net zo groot als Queeny, alleen zag je wel het verschil in leeftijd. Queeny was met haar 6 jaar veel rustiger. Storm had intussen ook zijn volwassen

‘Ach Wim, pak jij die kleine even voor me?’ De kleinste is nog te jong om met voedingen van twee keer per dag genoeg melk binnen te krijgen. Z’n maag en darmstelsel zijn nog niet gewend aan wat grotere hoeveelheden.

Het moet niet gekker worden. Die kokerij van mij stelt niet veel meer voor. Is het nou zo lastig om voor één persoon lekker te koken? Vroeger heb ik niemand horen klagen. Het lijkt net of ik het verleerd ben

Onze laatste vakantie met Rick was in 2018, de zomer net voor Wim ziek werd. Onze trip naar Schotland kon vanwege Wims heupklachten niet doorgaan, dus werd het de Rijn en zochten we de plekken op waar we vroeger als

Het nieuwe seizoen met V en T is begonnen. Hier is ie dan- de blauwe parel, de blauwe schicht of diamant. Zo begon Harrie Kiewiet zijn lofzang over de IJsvogel en zijn omgeving. Sinds 2016 is er zelfs een werkgroep

En hier nog een keer: Trixie

Dit is dan de Moespot, een kwartaalblad in mijn moedertaal

Gerhard kwam met het idee om eens wat te gaan schrijven over de dieren die tijdens mijn lange leven een rol speelden. Ik was een beetje klaar met wat ik te schrijven had, dacht ik toen. En wat later vond

En… kijk eens… Opnieuw kunnen we de komende maanden genieten van een prachtige nieuwe expositie Dit   die uit het patchwork en de quilten van Mieke de Boer. Als kind vond ze alle soorten textiele werkvormen al leuk en later verdiepte

Zaterdagmorgen Meestal was het rustig bij ons als we aan het ontbijt zaten. We lazen ons krantje en die morgen was dat niet alleen ons Dagblad van het Noorden maar ook de Zaterdageditie van Trouw. Het was zoals meestal drie