‘Ik zie dat het een ietsepietsje beter gaat’ of ‘volgens mij is het korstje er weer even af’. En als er iets aan komt dat ik lastig vind, heeft hij me meteen door en zegt: ’Dan neem je maar even

A wise old owl lived in an oak The more he saw the less he spoke The less he spoke the more he heard. Why can’t we all be like that wise old bird?

Deze foto van Henk Braakhekke ontroert me. Deze zorgzame buurman van de Braakhekkes en de Boskamp legt een van de keune bie-j de motte an de titte. Vooral als er meer biggen dan spenen waren moest je wel zorgen dat

‘Ik bun bange dat ik em deur sloeke‘. Wim deed die dag net z’n middagslaapje op ons nieuwe stevige door buurman Alle in elkaar getimmerde bed in ons werkkamertje beneden. Ik had net gemeld dat ik hem helemaal niet hoorde

We zijn blij dat opnieuw een exposant haar werk bij ons in de Schepershof wil laten zien. Debby Matser heeft de komende twee maanden haar werken in onze Schepershof aan de muur. Geboren in Rotterdam, ook gewoond aan de rand

Het was november 2020… coronatijd. Dirk was net bij ons aan het Schoolpad en moest nog even wennen:… We zwemmen weer. Ik heb mijn medezwemmers nog nooit zo enthousiast gezien, het werkte aanstekelijk.. ’We mogen weer!’, klonk het telkens. We

Het was weer Hedera avond en het blijft mooi om elkaar terug te zien. Aly opende de avond met herinneringen aan mensen die ons zo lief waren en ontvallen zijn. En als een herinnering aan ‘Alle mensen van voorbij’ stak

Tijden veranderen. Vader Hein was blij toen de kunstmest zijn intrede deed die de opbrengst van zijn land deed stijgen. Ja de mest van de koeien werd ook wel op het land gebracht maar de kunstmest betekende toch vooruitgang? Toen

Het was me even wat, maar het is gelukt. Het was een veelbewogen week, maar nu zijn de boeken op de afgesproken plekken of op weg er naar toe all over the world. Dit weekend was vol mooie ontmoetingen èn

Vanaf april zijn Peter Koers en ik bezig geweest om het fotoboek van de familie Eggink vorm te geven. Ik leverde de foto’s, de teksten en hoe de familie in elkaar zit. Dat was wel een dingetje voor Peter. Al

In Hengelo had Wim ooit ook al zo’n hemd, een kortere versie, en we noemden het toen z’n Abrahamhemd. Na een saunagang en wanneer hij wat afgekoeld was ging dat ding aan en dronken we samen met Bertus en Marijke

Sunte Marten, zo noemden ze het in Hattem. Nee.. vanuit de Achterhoek kende ik het niet, het rondgaan met de uitgeholde suikerbiet op 11 november. Maar toen ik in Hattem ging wonen was het helemaal in. Zingend gingen de kinderen

Gewoon omdat het mooie herinneringen zijn! 2014 Ooo.. opa…..’, zucht ik. ‘Opa Bieënhof….’ Ik ben net beneden en nog niet erg wakker. ‘Ik bun mien brille vergetten’. Dat is het laatste wat ik ’s avonds doe: de bril afzetten. En

Even een herinnering aan Queeny Wat kan er zomaar in één dag veel gebeuren? Natuurlijk wist ik wel dat Queeny al op leeftijd is, maar ik rekende toch nog op een paar mooie jaren. Het is zo’n lieve vriendelijke hond,

Nog even herfst. Als je me vraagt welk jaargetijde ik het mooist vind is dat de herfst. Ik hou van die kleuren en het ruikt lekker en het is niet zo warm meer. Het enige nadeel is dat hierna de